Page 110 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ
P. 110
๙๖ | หน้ า
๒) ปัจจุบัน คณะกรรมการลุ่มน้ําซึ่งจะเป็นกลไกหลักในการตัดสินข้อขัดแย้งในลุ่มน้ํา รวมทั้งเป็น
ผู้กําหนดแนวทางการบริหารจัดการทรัพยากรน้ําที่เหมาะสม ยังไม่เป็นนิติบุคคลตามกฎหมาย เนื่องจาก พรบ.น้ํา
ยังอยู่ในสภา ยังไม่ผ่านเป็นกฎหมาย และรัฐบาลก็ไม่ได้เร่งรัด แต่อย่างใด จึงทําให้ข้อเสนอในส่วนของกรณี บริษัท
กัลฟ์ ละเมิดสิทธิชุมชน และตลิ่งแม่น้ําปราจีนพัง ที่ให้คณะกรรมการลุ่มน้ําจัดการจึงไม่เป็นจริง
รูปแบบที่ ๕ กรณีการดูดทราย
ส่วนใหญ่เป็นเรื่องของการบังคับใช้กฎหมาย ซึ่งขึ้นอยู่กับความเข้มงวดในการบังคับใช้กฎหมาย
และการปกป้องสิทธิของชุมชน ซึ่งปัจจุบันการอนุญาตให้ดูดทรายเป็นอํานาจของคณะกรรมการระดับจังหวัด
ซึ่งถ้าจัดพื้นที่ให้ดูดทราย (Zoning) ก็จะช่วยลดผลกระทบ อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อจํากัด ในเรื่องของการหาสาเหตุ
ของผลกระทบจากการดูดทราย เช่นเจ้าของกิจการก็ดูดในพื้นที่ที่ได้รับสัมปทาน แต่ตลิ่งไปพังนอกพื้นที่ ทําให้ยาก
ที่จะหาผู้รับผิดชอบ
รูปแบบที่ ๖ ผลกระทบจากการสูบเกลือ
เป็นปัญหาเกี่ยวกับการบังคับใช้กฎหมายของหน่วยงานที่กํากับดูแล การที่จะระบุความผิด ที่จะ
ทําให้ถึงขั้นปิดโรงงานต้องผิด พรบ. โรงงานปี ๒๕๓๕ เช่น กรณี ของการสูบเกลือในจังหวัดนครราชสีมา
๑) กรณีการสั่งปิดโรงงานทั้ง ๘ แห่ง จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อผู้ประกอบการไม่ปฏิบัติตามมาตรา
๓๙ วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ.โรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นผลจากการสั่งให้ผู้ประกอบการปรับปรุงแก้ไขโรงงานตาม
มาตรา ๓๗ ปัจจุบันยังไม่มีการสั่งการให้ผู้ประกอบการทั้ง ๘ ราย ปรับปรุงแก้ไขโรงงานตามมาตรา ๓๗ แต่อย่างใด
สําหรับการต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการต้มเกลือ ปัจจุบันยังไม่มีการต่ออายุใบอนุญาตโรงงานทั้ง ๘ แห่ง
เนื่องจากจังหวัดนครราชสีมา ได้มีคําสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการอํานวยการและคณะทํางานเพื่อแก้ไขปัญหาการ
ร้องเรียนจากการทําเกลือสินเธาว์ของจังหวัดนครราชสีมา ในพื้นที่ตําบลสําโรง อําเภอโนนไทย โดยจะว่าจ้าง
สถาบันการศึกษามาจัดทําโครงการศึกษาผลกระทบจากการทําเกลือสินเธาว์ แต่เนื่องจากงบประมาณของจังหวัดมี
จํานวนจํากัด จึงไม่ได้รับการจัดสรรงบประมาณทําให้ไม่สามารถสนับสนุนโครงการดังกล่าวได้ และจากผลการ
ตรวจสอบของเจ้าหน้าที่ปรากฏว่าไม่พบการฝ่าฝืนเงื่อนไขที่อาจเป็นผลกระทบก่อให้เกิดอันตรายต่อชุมชนที่อยู่ห่าง
ออกไป หรือต่อสิ่งแวดล้อมจนเกิดความเสียหาย และการตรวจสอบในช่วงฤดูการผลิตที่ผ่านมา พบว่าคันทํานบดิน
ส่วนใหญ่อยู่ในสภาพดี ประกอบกับพื้นที่นี้มีการประกอบการเพียงไม่กี่ราย และอยู่เป็นกลุ่มเพียง ๒ กลุ่ม มิได้
กระจายอยู่หลายแห่งทั่วตําบล
๒) ในกรณีออกใบอนุญาตหรือต่อใบอนุญาตประกอบกิจการต้มเกลือ จะต้องกําหนดให้มี
มาตรการป้องกันผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ในระดับมาตรฐาน กรณีที่อําเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม นั้น
ขอเรียนว่า การกําหนดมาตรการหรือเงื่อนไขใดที่เกี่ยวกับการอนุญาตประกอบกิจการโรงงานทําเกลือสินเธาว์ ได้
ดําเนินการเป็นไปตามมาตรการที่กําหนดตามมติ ค.ร.ม.ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งเป็นมาตรการกลางที่กําหนดใช้ทุก
พื้นที่ที่อนุญาตให้ประกอบกิจการโรงงานทําเกลือสินเธาว์ทั้ง ๕ จังหวัด ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพราะแต่ละ
พื้นที่มีลักษณะภูมิประเทศและโครงสร้างธรณีวิทยาที่แตกต่างกัน สําหรับโครงการแก้ไขปัญหาการทําเกลือสินเธาว์
ที่อําเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม เป็นส่วนหนึ่งของโครงการที่กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่
รายงานฉบับสมบูรณ์ “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา”
