Page 47 - รายงานประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย ปี 2551 - 2552
P. 47
45
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ผู้หญิงและเด็ก ที่ได้รับแจ้งมี ๓๓,๐๐๐ คดี มีการทำาร้ายกัน เด็กตีกัน ๑,๐๑๐ ครั้ง ในปี ๒๕๕๒
สะท้อนให้เห็นถึงค่านิยมในการใช้รุนแรงเข้าแก้ปัญหาด้วยการทำาร้ายกัน เด็กและเยาวชนถูกจับอยู่ใน
สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนมากขึ้น
สำาหรับเด็กติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ข้อมูลของสำานักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวง
สาธารณสุข ได้รับรายงานผู้ป่วยเอดส์ที่เป็นเด็กอายุต่ำากว่า ๑๕ ปี สะสมตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๒๗ ถึง
พ.ศ.๒๕๕๒ รวมทั้งสิ้น ๒๐,๘๕๑ ราย เป็นเด็กติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ในปี ๒๕๕๑ จำานวน ๒๒๖ ราย
เป็นชาย ๑๒๔ ราย และเป็นหญิง ๑๐๒ ราย และเป็นเด็กติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ในปี ๒๕๕๒ จำานวน
๖๙ ราย เป็นชาย ๓๔ ราย เป็นหญิง ๓๕ ราย
นอกจากนั้น ยังมีการค้ามนุษย์ ปัญหาสำาคัญ คือ การขาดการบูรณาการการทำางานเรื่อง
เด็ก และไม่มีการบังคับใช้กฎหมายอย่างมีประสิทธิภาพ
๒.๓ สิทธิผู้พิก�ร และสิทธิของผู้สูงวัย
ที่ผ่านมา รัฐบาลมักเห็นว่า ผู้พิการเป็นกลุ่มคนที่ต้องได้รับการสงเคราะห์ ฟื้นฟู เยียวยา
ถือเป็นการมองแบบรัฐสงเคราะห์และเห็นผู้พิการเป็นผู้เจ็บป่วย ทั้งที่ผู้พิการมีสิทธิที่จะเลือกใช้ชีวิต
ในด้านต่างๆ ด้วยตนเอง รัฐต้องรับรองสิทธิเหล่านี้ให้เท่าเทียมกับคนปกติ แต่ในทางปฏิบัติยังไม่เป็น
เช่นนั้น อย่างไรก็ดี ประเทศไทยได้ให้สัตยาบันอนุสัญญาว่าด้วยสิทธิคนพิการ เมื่อเดือนกรกฎาคม
พ.ศ.๒๕๕๑
กรณีนักศึกษาพิการผู้หนึ่งจะสอบใบอนุญาตทนายความ เจ้าหน้าที่ไม่กล้ารับรองว่า
นักศึกษาพิการผู้นั้นมีสิทธิ ต้องขอให้ทนายมาต่อสู้คดี จนใช้เวลาถึง ๓ เดือนจึงได้สิทธินั้น
นอกจากนี้ รัฐบาลจะต้องเอื้ออำานวยให้ประชาชนสามารถเข้าถึงสิ่งอำานวยความสะดวก
ต่างๆ ได้ตามสภาพการณ์ที่มีความเหมาะสม โดยรัฐจะต้องส่งเสริมกลไกต่างๆ ให้เอื้อต่อการรับรอง
สิทธิประชาชนได้จริง เช่น การก่อสร้างอาคารและขนส่งมวลชนต่างๆ จะต้องมีสิ่งอำานวยความสะดวก
แก่ผู้พิการให้ครบถ้วนบริบูรณ์ เช่น สนามบิน รถเมล์ขนส่งมวลชน ห้องน้ำาตามสถานที่ต่างๆ ห้าง
สรรพสินค้า โรงเรียน มหาวิทยาลัย เป็นต้น แต่ในความเป็นจริง ยังมีปัญหาในการปฏิบัติ เช่น การทำา
ทางลาดแก่ผู้พิการที่ใช้งานไม่ได้จริง หรือการออกแบบเครื่องมือ อุปกรณ์อำานวยความสะดวกต่างๆ
ที่ไม่เอื้อต่อผู้พิการ เป็นต้น
