Page 198 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 198

เมื่อมาพิจารณาบทบาทการปลูกสรางสวนปา  สัมปทาน หลังจากนั้นมติคณะรัฐมนตรีวาดวยการ
               ของ อ.อ.ป. ตั้งแตป พ.ศ.๒๕๑๐ อ.อ.ป. ปลูกสวนปา  กำหนดเขตการใชประโยชนทรัพยากรที่ดินและปา
               ตามเงื่อนไขสัมปทานทำไม ซึ่งเปนการปลูกทดแทน  ไมในพื้นที่ปาสงวนแหงชาติ วันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๓๕
               ไมธรรมชาติที่ถูกตัดออกไปจากการใหสัมปทาน  อนุมัติให อ.อ.ป. ใชประโยชนสวนปาที่ปลูกตาม
               ตามพระราชบัญญัติปาไม พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๕๘  เงื่อนไขสัมปทานไมที่ไมอยูในเขตอนุรักษ

               ทวิ กำหนดไวดังนี้                              ตามพระราชบัญญัติปาไม พ.ศ.๒๔๘๔
                     “ในกรณีการทำไมหวงหาม หรือเก็บหาของ  มาตรา ๕๘ ทวิ และมติ ครม. วันที่ ๓ มีนาคม
               ปาหวงหามโดยการใหสัมปทาน การอนุญาตให    ๒๕๓๕ อ.อ.ป. ตองปลูกปาเพื่อฟนฟูปาธรรมชาติ

               ผูกขาด หรือการอนุญาตใหทำไมหวงหามเพื่อการ  ทดแทนไมที่ถูกตัดออกไป แตในความเปนจริง
               คาในเขตปาสงวนแหงชาติ หรือปาที่ไดเตรียมการ  อ.อ.ป. เขาไปตัดไมในสวนปาที่ปลูกตามเงื่อนไข
               กำหนดเปนปาสงวนแหงชาติ หรือที่ไดกำหนด โครง  สัมปทานเพื่อนำไปขาย (โครงการที่ ๒, ๓, และ
                                                            ๒
               การทำไมหรือเก็บหาของปาไวแลว หรือการอนุญาต  ๔)  เปนจำนวนเนื้อที่ ๕๙๗,๖๔๖.๗๔ ไร คิดเปน
                                                                                          ๓
               ตามมาตรา ๑๓ มาตรา ๑๘ หรือมาตรา ๕๔ รัฐมนตรี  รอยละ ๕๓.๔ ของพื้นที่สวนปาทั้งหมด  และยัง
               มีอำนาจกำหนด                               รวมถึงสวนปาที่กรมปาไมสงมอบให (โครงการ
                     (๑)  ใหผูรับสัมปทานหรือผูรับอนุญาต  ที่ ๕) ๓๓๒,๙๓๒.๔๙ ไร หรือรอยละ ๒๙.๗ ของ
                        ทำการบำรุงปา หรือปลูกสรางสวนปา  พื้นที่สวนปาทั้งหมด ซึ่งปลูกโดยใชงบประมาณ

                        ตามคำสั่งและวิธีการที่พนักงานเจาหนาที่  แผนดินเพื่อฟนฟูปาธรรมชาติกลับคืนมา
                        กำหนด หรือ                             การกระทำดังกลาวของ อ.อ.ป. จึงไม
                     (๒) ใหผูรับสัมปทานหรือผูรับอนุญาตออก  ชอบดวยกฎหมาย เพราะเปนการทำไมที่เปน
                        คาใชจายเพื่อใหพนักงานเจาหนาที่  สมบัติของชาติไปหารายไดใหกับองคกร โดยที่
                        ทำการบำรุงปา หรือปลูกสรางสวนปาให  ไมมีรายไดเขารัฐตั้งแตป พ.ศ.๒๕๓๖ – ๒๕๔๘

                        แทน...”                           อีกทั้งวัตถุประสงคของการฟนฟูปาธรรมชาติ
                     อ.อ.ป. เปนหนวยงานของรัฐที่ไดรับสัมปทาน  ของ อ.อ.ป. ก็ไมมีประสิทธิภาพตามเงื่อนไข
               ทำไมจึงตองมีหนาที่บำรุงปาและปลูกสรางสวนปา  สัมปทานทำไม

               ใหสมบูรณดังเดิม ซึ่งเปนสวนปาที่ปลูกตามเงื่อนไข



                ๒   โครงการที่ ๑ ปลูกตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแหงชาติดวยเงินลงทุนของ อ.อ.ป.
                 โครงการที่ ๒ ปลูกชดเชยตามเงื่อนไขสัมปทานทำไมทั่วประเทศของ อ.อ.ป.
                 โครงการที่ ๓ ปลูกแทนบริษัทจังหวัดทำไมตางๆ ที่สงเงินให อ.อ.ป. ดำเนินการ
                 โครงการที่ ๔ เปนสวนปาบริษัทจังหวัดทำไมปลูกชดเชยตามเงื่อนไขสัมปทาน อ.อ.ป. รับมอบจากกรมปาไม  มา

                  ดูแลและใชประโยชน
                 โครงการที่ ๕ เปนสวนปาที่ปลูกโดยงบประมาณของกรมปาไม สงมอบให อ.อ.ป. ดูแลและใชประโยชน
                ๓
                   พื้นที่สวนปาในความดูแลของ อ.อ.ป. ปจจุบัน (พ.ศ. ๒๕๔๙) มีทั้งหมด ๑,๑๑๘,๓๗๔.๓๕ ไร จาก ๑๒๔ สวนปา,
                  สำนักวิจัยพัฒนาและสารสนเทศ องคการอุตสาหกรรมปาไม ขอมูล ณ วันที่ ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๔๙.


                                                                                                  197
   193   194   195   196   197   198   199   200   201   202   203