Page 196 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

ตอมาในป พ.ศ.๒๔๙๙ ยายมาสังกัดกระทรวง มิไดตายเองตามธรรมชาติ และไมของกลางที่ตรวจ
เกษตรและสหกรณ ยึดจากการกระทำผิดตามพระราชบัญญัติปาไม
อ.อ.ป. เปนหนวยงานรัฐวิสาหกิจที่มีวัตถุ- พ.ศ.๒๔๘๔ หรือไมเถื่อน ให อ.อ.ป. เปนผูจัดการ
ประสงคในการประกอบธุรกิจอุตสาหกรรมปาไม ไมของกลางทุกชนิด
และปลูกสรางสวนปา ขณะเดียวกัน อ.อ.ป. ตองให ในชวงระยะเวลากอนการยกเลิกสัมปทานทำ

บริการแกรัฐและประชาชนในการคนควาวิจัย เผย ไมทั่วประเทศ (ระหวางป พ.ศ.๒๕๑๕ – ๒๕๓๓)
แพรความรูที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมปาไมดวย ที่ผาน เปนชวงเวลาที่พื้นที่ปาไมของไทยลดลงมากจากการ
มานโยบายของรัฐบาลมอบภารกิจให อ.อ.ป. เปน ทำไมสัมปทาน และการปลูกปาเพื่อทดแทนการทำ

ผูไดรับอนุญาตสัมปทานทำไมเกือบทั้งประเทศและ ไมไมมีประสิทธิภาพ กลาวคือ ในป พ.ศ.๒๕๑๖
เปนรายใหญที่สุดในประเทศไทย โดยมีบทบาทหลัก จำนวนเนื้อที่ปาไม ๑๒๔ ลานไร หรือรอยละ ๓๘.๖
ในการทำไม และดูแลรักษา ตลอดจนการปลูกบำรุง ในป พ.ศ.๒๕๓๔ จำนวนเนื้อที่ปาไมลดลงเหลือ
ปาตามเงื่อนไขสัมปทาน อ.อ.ป. มีหุนอยูในบริษัท ๘๓.๔ ลานไร คิดเปนรอยละ ๒๖ แตปรากฏวา
จังหวัดทำไมโดยไดรับเงินปนผลเปนรายป และรายได ระหวางป พ.ศ.๒๕๔๑ - ๒๕๔๓ จำนวนเนื้อที่ปาไม

สวนนี้ตองนำเขากระทรวงการคลัง หากบริษัทจังหวัด เพิ่มขึ้นจาก ๘๑.๑ ลานไร หรือรอยละ ๒๕.๖ มาเปน
ทำไมรายใดที่ดำเนินการตอไปไมได อ.อ.ป. จะเปน ๑๐๗.๕๓ ลานไร หรือรอยละ ๓๓.๔ และลดลงเล็ก
ผูรับชวงทำไมสัมปทานตอไป นอยในป พ.ศ.๒๕๔๗ (ดูรายละเอียดจากสถิติเนื้อที่

นอกจากนี้ อ.อ.ป. เปนองคกรเดียวที่ไดสิทธิ ปาไมของประเทศไทย) จากตัวเลขดังกลาวสันนิษฐาน
ตามมติคณะรัฐมนตรี ในการทำไมนอกโครงการ ไดวาตั้งแตป พ.ศ.๒๕๔๑ – ๒๕๔๓ สังคมไทยตื่นตัว
เชน การทำไมออกจากแนวทางสายไฟฟาแรงสูงใน ตอวิกฤตปาไมเสื่อมโทรม และเกิดขบวนการ
เขตอุทยานแหงชาติ การทำไมออกจากบริเวณการ ประชาชนในการรวมดูแลรักษาปาชุมชน ปรากฏการณ
กอสรางเขื่อนและอางเก็บน้ำ การทำไมยืนตนตายที่ นี้จำเปนตองวิจัยวามาจากสาเหตุใด

195