Page 202 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

ยังเปนสัดสวนที่สำคัญ การทำไมสวนปาจึงกลายมา ๓) อ.อ.ป. ประสบปญหาขาดทุนมาโดย
เปนแหลงรายไดสำคัญหลักของ อ.อ.ป. หลังจากนั้น ตลอด เพราะไมมีพื้นที่ปาให อ.อ.ป. ตองหารายได
จนถึงปจจุบัน รายไดจากการทำไมสักสวนปาเพิ่ม จากการทำไมสัมปทาน และถาสงเสริมให อ.อ.ป.
ขึ้นเปน ๓๔๔.๔๘ ลานบาทในป ๒๕๔๕ และ หารายไดจากการแปลงพื้นที่สวนปาเปนทุน ดวย
๔๗๘.๑๘ ลานบาทในป ๒๕๔๘ การกำหนดแผนกลยุทธจะยิ่งเปนตัวเรงใหเกิดการ

โครงการปลูกสรางสวนปาของ อ.อ.ป. หลาย ทำลายปาธรรมชาติมากยิ่งขึ้น
โครงการไดเกิดความขัดแยงกับประชาชนในพื้นที่ ๔) การปลูกสรางสวนปาไดสรางความ
เชน โครงการทำไมสนบานวัดจันทร จ.เชียงใหม ขัดแยงกับประชาชนในพื้นที่ที่ตองการดูแล

โครงการพัฒนาอุตสาหกรรมเยื่อกระดาษ จ.ศรีสะเกษ รักษาใหเปนปาชุมชน ที่ชุมชนมีสวนรวมจัดการ
และอีกหลายพื้นที่ที่ประสบปญหาการแยงชิงพื้นที่
ของประชาชนที่ทำกินมากอนในภาคอีสาน โครงการ Û. ¢âÕ‡ πÕ·π–
ปลูกสรางสวนปาไมยางพาราและปาลมน้ำมันใน นับแตภายหลังการยกเลิกสัมปทานทำไม
จังหวัดชุมพร สุราษฎรธานี และกระบี่ เปนตน และ ภารกิจของ อ.อ.ป. ที่เคยมีรายไดจำนวนมากจาก

กรณีปญหาดังกลาว เปนเรื่องรองเรียนมาสูคณะ การสัมปทานทำไม ตองเผชิญกับภาวะขาดทุนอยาง
กรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ ซึ่งเปนกรณีที่มี หนัก ไมสามารถสรางรายไดใหกับองคกรซึ่งเปน
ปญหาความขัดแยงมานาน แตยังไมไดรับการแกไข รัฐวิสาหกิจที่ตองพึ่งตนเอง และหารายไดใหกับรัฐ

ปญหา การทำไมจากสวนปาขายและจะมีแผนกลยุทธ
ในปจจุบัน (พ.ศ.๒๕๕๐) อ.อ.ป. ไดปรับ ปรับปรุงฐานะทางการเงินของ อ.อ.ป. เพื่อให อ.อ.ป.
โครงสรางการทำงานขององคกร โดยการเสนอแผน เปนหนวยงานที่ไมเปนภาระกับรัฐนั้น ปจจุบันยัง
กลยุทธ ๒๕๕๐-๒๕๕๔ (รายละเอียดในภาคผนวก ๓) ไมมีการตรวจสอบทั้งจากหนวยงานรัฐดวยกันและ
เพื่อเพิ่มสภาพคลองและระดมทุน ซึ่ง อ.อ.ป. เสนอ คนในสังคมวา อ.อ.ป. มีสิทธิตัดไมจากสวนปา ที่

แผนการปรับโครงสรางไว ๓ แผน ไดแก ปลูกขึ้นเพื่อทดแทนปาธรรมชาติที่ถูกตัดจากการ
สัมปทาน หรือ “สวนปาตามเงื่อนไขสัมปทาน” หรือไม
บทสรุป บทบาทและภารกิจของ อ.อ.ป. ยิ่งไปกวานั้น สวนปาที่กรมปาไมปลูกดวยเงิน งบ

จึงตองถูกทบทวนใหเหมาะสมกับสถานการณ ประมาณแผนดินนั้น ก็ไดยกใหกับ อ.อ.ป.ใช
ปจจุบัน ดวยเหตุผลดังนี้ ประโยชนแบบใหเปลา ขณะที่สวนปาที่ อ.อ.ป. สงมอบ
๑) จากกรณีศึกษาและกรณีรองเรียน อ.อ.ป. ใหกับกรมปาไมเพื่อผนวกเปนพื้นที่อนุรักษ กรมปาไม
ไดทำลายปาธรรมชาติเพื่อปลูกสรางสวนปา อัน กลับตองจายเงินชดเชยใหกับ อ.อ.ป.
เปนการใชประโยชนจากพื้นที่ที่ไมรักษาระบบนิเวศ

และทำลายความหลากหลายทางชีวภาพ ดังนั้นคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ
๒) การปลูกสรางสวนปาตามเงื่อนไขสัมปทาน ศูนยฝกอบรมวนศาสตรชุมชนแหงภูมิภาคเอเชีย
ก็ไมบรรลุวัตถุประสงคที่จะเปนการเพิ่มพื้นที่ปา แปซิฟก และมูลนิธิฟนฟูชีวิตและธรรมชาติ จึงไดมี

ธรรมชาติ แตกลับทำไมในพื้นที่สวนปาแทนตามที่ ขอเสนอทางนโยบายตอ อ.อ.ป. ดังตอไปนี้
กลาวมา ดังกรณีศึกษาตัวอยาง ๓ พื้นที่

201