Page 352 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 352
222. เมื่อการตรวจทางนิติเวชในห้องปฏิบัติการมีอยู่พร้อม สถานที่ดังกล่าวควรได้รับการติดต่อก่อน
เริ่มการตรวจเพื่อดูว่าตัวอย่างประเภทใดสามารถตรวจสอบได้ และตัวอย่างใดที่ควรน�ามาตรวจและด้วยวิธีใด
ห้องปฏิบัติการหลายแห่งมีชุดเก็บตัวอย่างส�าหรับแพทย์ เพื่อใช้เก็บตัวอย่างจากบุคคลซึ่งกล่าวหาว่าถูกท�าร้าย
ทางเพศ ถ้าไม่มีห้องปฏิบัติการก็อาจใช้ส�าลีเช็ดของเหลวแล้วค่อยท�าให้แห้งในอากาศ ตัวอย่างเหล่านี้สามารถ
น�าไปใช้ในการตรวจดีเอ็นเอในภายหลัง อสุจิสามารถระบุได้ภายในเวลา 5 วันหลังจากการเก็บตัวอย่างโดยวิธี
เช็ดเข้าไปในช่องคลอดให้ลึกด้วยส�าลีและภายในเวลาไม่เกิน 3 วันส�าหรับตัวอย่างจากช่องทวารหนัก ควรจะ
ต้องใช้ความระมัดระวังอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันการกล่าวหากรณีปนเปื้อนเมื่อตัวอย่างถูกเก็บจากผู้เสียหาย
หลายคนโดยเฉพาะถ้าถูกเก็บจากผู้ที่กล่าวหาว่ากระท�าความผิด ควรจะมีการพิทักษ์และบันทึกเพื่อรักษาลูกโซ่
การเก็บรักษาตัวอย่างส�าหรับวัตถุพยานทั้งหมด (chain of custody)
(c) การตรวจหลังจากระยะเริ่มแรกหลังจากถูกท�าร้าย
223. ในกรณีการท�าร้ายที่ถูกกล่าวหาเกิดขึ้นนานเกินกว่าหนึ่งสัปดาห์แล้ว และไม่มีบาดแผลฟกช�้าหรือ
บาดแผลฉีกขาด ควรมีการตรวจในทันที ส่วนการตรวจเชิงกรานจะมีความเร่งด่วนน้อยกว่า คือ อาจต้องใช้เวลา
ในการพยายามหาบุคคลที่มีคุณสมบัติเหมาะสมในการบันทึกผลการตรวจและหาสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดในการ
สัมภาษณ์บุคคลผู้ถูกท�าร้าย อย่างไรก็ตาม การถ่ายภาพรอยโรคที่หลงเหลืออยู่จะเป็นประโยชน์ถ้าสามารถท�าได้
224. ประวัติความเป็นมาควรบันทึกไว้ตามที่บรรยายมาข้างต้น ตามด้วยการตรวจร่างกายและบันทึก
ข้อมูลหลักฐานการตรวจพบทางร่างกายโดยทั่วไป ในกรณีผู้หญิงซึ่งเคยคลอดบุตรก่อนการข่มขืนกระท�าช�าเรา
และโดยเฉพาะผู้ที่คลอดบุตรหลังจากนั้น อาจเป็นไปไม่ได้ที่จะตรวจพบลักษณะเฉพาะอาการบ่งบอกโรคที่มี
แต่หากเป็นแพทย์หญิงที่มีประสบการณ์ แพทย์จะสามารถบอกข้อมูลได้มากพอสมควร ด้วยการสังเกต
อากัปกิริยาของผู้หญิงในขณะเล่าประวัติตนเอง อาจต้องใช้เวลาบ้างก่อนที่บุคคลนั้นจะเต็มใจพูดถึง
91
การทรมาน ซึ่งผู้ป่วยเห็นว่าเป็นเรื่องน่าอับอายที่สุด เช่นเดียวกัน ผู้ป่วยอาจต้องการเลื่อนการตรวจบริเวณที่
พึงสงวนไปในภายหลังถ้าเวลาและสภาพแวดล้อมอ�านวย
(d) การติดตามผล
225. มีโรคติดเชื้อมากมายซึ่งอาจติดต่อกันได้โดยการท�าร้ายทางเพศ รวมทั้งโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
เช่น โรคหนองใน (โกโนเรีย) ติดเชื้อคลาไมเดีย ซิฟิลิส ติดเชื้อเอชไอวี ตับอักเสบบีและซี เริม หูดจากไวรัส
(หูดจากการร่วมเพศ) การติดเชื้อบริเวณแคมนอกและช่องคลอดอันเกิดจากการท�าร้าย อาทิเช่น การติดเชื้อ
trichomonas การติดเชื้อ monilia ในช่องคลอด การติดเชื้อ gardnerella ในช่องคลอด และพยาธิเข็มหมุด
(pinworms) รวมทั้งการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ
91
G. Hinshelwood, “การกดขี่ข่มเหงคุกคามด้วยเหตุผลทางเพศ” (Gender - based persecution), (Toronto, United Nations
Expert Group Meeting on Gender - based Persecution, 1997)
106 พิธีสารอิสตันบูล
