Page 351 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 351
และช่วยเรียกความมั่นใจกลับคืนมาในกรณีที่เห็นสมควร ซึ่งการให้ค�าปรึกษาควรครอบคลุมประเด็น เช่น โรค
ติดเชื้อทางเพศสัมพันธ์ การติดเชื้อเอชไอวี (HIV) การตั้งครรภ์หากผู้เสียหายเป็นผู้หญิงและความเสียหายทาง
ร่างกายเป็นความเสียหายถาวร เนื่องจากผู้ทรมานมักบอกกับผู้เสียหายว่า ผู้เสียหายจะไม่สามารถท�ากิจกรรม
ทางเพศได้อีกต่อไป จนในที่สุดความกลัวที่ผู้เสียหายได้รับจากค�าขู่นั้นท�าให้ค�าขู่กลายเป็นจริงขึ้นมา
(b) การตรวจสอบภายหลังเหตุการณ์ถูกท�าร้ายเพิ่งผ่านพ้นไป
220. ผู้เสียหายจากการข่มขืนระหว่างทรมานไม่ค่อยได้รับการปล่อยตัวในขณะที่ยังสามารถตรวจพบ
ผลของการถูกท�าร้าย ในกรณีเหล่านี้มีหลายประเด็นที่ควรจะต้องทราบซึ่งอาจท�าให้การประเมินทางการแพทย์
เป็นไปได้อย่างล�าบาก ผู้เสียหายที่เพิ่งถูกท�าร้ายอาจประสบความยากล�าบากและความสับสนในการขอ
ความช่วยเหลือทางการแพทย์และทางกฎหมาย เนื่องจากความกลัว ความกังวลทางสังคมวัฒนธรรมหรือ
ลักษณะของการท�าร้าย ในกรณีเหล่านี้ แพทย์ควรอธิบายถึงทางเลือกทางการแพทย์และทางกฎหมายทั้งหมด
และควรท�าตามความต้องการของผู้เสียหาย หน้าที่ของแพทย์ก็คือ การขอความยินยอมจากผู้เสียหายโดย
สมัครใจและมีความเข้าใจเรื่องการตรวจร่างกายส�าหรับการบันทึกผลทางการแพทย์ในเรื่องการท�าร้ายและ
การเก็บตัวอย่างเพื่อใช้ในการตรวจสอบทางนิติเวช หากเป็นไปได้การตรวจควรกระท�าโดยผู้เชี่ยวชาญเรื่อง
การบันทึกข้อมูลหลักฐานการท�าร้ายทางเพศ หรือมิฉะนั้นแพทย์ผู้ท�าการตรวจควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญและ
ศึกษาข้อมูลมาตรฐานทางนิติวิทยาศาสตร์ เมื่อแพทย์ไม่ใช่เพศเดียวกับผู้เสียหาย ผู้เสียหายควรมีพี่เลี้ยง
90
เพศเดียวกันอยู่ในห้องตรวจด้วย หากมีการใช้ล่าม ล่ามก็อาจจะท�าบทบาทพี่เลี้ยงได้เช่นเดียวกัน โดยลักษณะ
ความละเอียดอ่อนของการสืบสวนสอบสวนกรณีท�าร้ายทางเพศ ญาติของผู้เสียหายไม่ใช่บุคคลที่เหมาะสม
ที่จะรับบทบาทเช่นนี้ (ดูบทที่ 4 หมวด I) ผู้ป่วยควรรู้สึกสบายใจและผ่อนคลายก่อนการตรวจ การตรวจร่างกาย
โดยละเอียดควรจะกระท�าโดยรวบรวมบันทึกข้อมูลหลักฐานผลการตรวจร่างกายทั้งหมดอย่างพิถีพิถัน ซึ่งรวม
ขนาด สถานที่และสี สิ่งตรวจพบเหล่านี้ไว้และเก็บตัวอย่างพยานหลักฐานที่ได้จากการตรวจหากเป็นไปได้
221. การตรวจร่างกายไม่ควรจะเริ่มที่อวัยวะสืบพันธุ์ ควรจดบันทึกความผิดปกติทางรูปร่างต่างๆ
เอาไว้ ควรให้ความสนใจเป็นพิเศษกับการตรวจผิวหนังโดยละเอียด เพื่อค้นหารอยบนผิวหนังที่อาจจะเกิดขึ้น
จากการถูกท�าร้าย ซึ่งรวมถึงบาดแผลฟกช�้า บาดแผลฉีกขาด อาการห้อเลือดและจุดเลือดออกจากการดูด
หรือกัด สิ่งนี้อาจช่วยใหเผู้ป่วยรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นต่อการตรวจอย่างสมบูรณ์ เมื่อร่องรอยบนอวัยวะสืบพันธุ์
มีขนาดเล็ก ร่องรอยบนส่วนอื่นของร่างกายอาจเป็นพยานหลักฐานส�าคัญของการท�าร้าย แม้จะได้มีการตรวจ
อวัยวะสืบพันธุ์เพศหญิงโดยทันทีหลังจากถูกข่มขืน ความเสียหายที่พบได้มีน้อยกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ ของกรณี
ที่เกิดขึ้น ส่วนการตรวจทวารหนักของชายและหญิงหลังถูกข่มขืนทางทวารหนัก มีแผลให้เห็นน้อยกว่า 30
เปอร์เซ็นต์ของกรณีที่เกิดขึ้น หากมีการใช้วัตถุขนาดใหญ่สอดใส่เข้าไปในช่องคลอดหรือช่องทวาร ความเป็นไป
ได้ในการพบความเสียหายจะมีมากกว่า
90
ดู J. Howitt และ D. Rogers, “ความผิดทางเพศในผู้ใหญ่และประเด็นเกี่ยวข้อง” (Adult sexual offences and related
matters), Journal of Clinical Forensic Medicine, W.D.S/ McKay, ed. (London, Greenwich Medical Media, 1996)
หน้า 193 - 218
105
