Page 108 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 (กันยายน - ธันวาคม 2563)
P. 108

ปีที่ 1 ฉบับที่ 3 (กันยายน - ธันวาคม 2563)  107

                      2.1 การเข้าถึงการเยียวยาอย่างเท่าเทียม ครอบคลุมและมีประสิทธิผล

                            สิทธิในก�รเข้�ถึงก�รเยียวย�ของผู้ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนมีหลักว่�  ก�รเยียวย�ต้องเป็นไป
               ด้วยคว�มเท่�เทียม ครอบคลุม และมีประสิทธิผล ซึ่งมีประเด็น ดังนี้
                            2.1.1  คว�มแตกต่�งของสัดส่วนก�รเยียวย�ด้�นก�รเงิน
                                สัดส่วนก�รเยียวย�ด้�นก�รเงินในมิติต�มฐ�นกฎหม�ยหรือมติคณะรัฐมนตรีมีหลักเกณฑ์
               ก�รพิจ�รณ�ที่แตกต่�งกันทั้งที่บ�งกรณีก็เป็นก�รละเมิดสิทธิมนุษยชนในฐ�นหรือมิติเดียวกัน  เช่น
               ก�รพิจ�รณ�คว�มพิก�รหรือทุพพลภ�พที่แตกต่�งกันทำ�ให้สัดส่วนเงินเยียวย�ด้�นก�รเงินแตกต่�งกัน
               หรือกรณีมติคณะรัฐมนตรีกำ�หนดให้เยียวย�ผู้ได้รับคว�มเสียห�ยจ�กคว�มไม่สงบท�งก�รเมืองแตกต่�งกัน
               เป็นต้น   อย่�งไรก็ต�ม   สัดส่วนก�รเยียวย�ด้�นก�รเงินอ�จแตกต่�งกันระหว่�งก�รเยียวย�ที่เกิดจ�ก
               ก�รละเมิดสิทธิมนุษยชนอันเนื่องม�จ�กก�รกระทำ�ของรัฐหรือเจ้�หน้�ที่ของรัฐ  กับก�รเยียวย�
               ที่ไม่ได้เกิดจ�กก�รกระทำ�ของรัฐแต่เป็นก�รเยียวย�ต�มหลักมนุษยธรรม
                             2.1.2  คว�มครอบคลุมในก�รเยียวย�
                                   ก�รเยียวย�คว�มเสียห�ยยังไม่ครอบคลุมผู้เสียห�ยทุกประเภท อ�ทิ
                                   1)    กรณีนักปกป้องสิทธิมนุษยชนที่ถูกสังห�รหรือเชื่อว่�สูญห�ยโดยถูกบังคับ ครอบครัว
               จะเป็นผู้ประสบปัญห�จ�กเงื่อนไขก�รเยียวย�เนื่องจ�กข�ดพย�นหลักฐ�นยืนยันว่�เป็นบุคคลสูญห�ย
               โดยจะต้องรอให้ศ�ลมีคำ�สั่งให้เป็นบุคคลส�บสูญต�มประมวลกฎหม�ยแพ่งและพ�ณิชย์เสียก่อน
               จึงจะได้รับก�รเยียวย�  ซึ่งใช้ระยะเวล�ย�วน�นไม่เป็นไปต�มหลักที่ว่�ก�รเยียวย�ที่ล่�ช้�เท่�กับไม่ได้
               รับก�รเยียวย�
                                   2) จำ�เลยในคดีอ�ญ�กรณีที่ศ�ลมีคำ�พิพ�กษ�ยกฟ้อง กรณีมักเกิดปัญห�จ�กก�รที่ศ�ล
               ไม่ได้ระบุในคำ�พิพ�กษ�อย่�งชัดเจนว่�จำ�เลยมิได้เป็นผู้กระทำ�คว�มผิดหรือก�รกระทำ�ของจำ�เลยไม่เป็น
               คว�มผิด  ทำ�ให้จำ�เลยอ�จไม่ได้รับก�รเยียวย�ต�มเงื่อนไขในพระร�ชบัญญัติค่�ตอบแทนผู้เสียห�ย  และ
               ค่�ทดแทนและค่�ใช้จ่�ยแก่จำ�เลยในคดีอ�ญ� พ.ศ. 2544 และกรณีก�รได้รับเงินเยียวย�ในพระร�ชบัญญัติ
               กองทุนยุติธรรม พ.ศ. 2558 ของจำ�เลยในฐ�นะผู้ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชนหรือผู้ได้รับผลกระทบจ�ก
                                                                                    3
               ก�รละเมิดสิทธิมนุษยชนนั้น  ห�กพิจ�รณ�ต�มหลักเกณฑ์แล้วก็อ�จไม่ได้รับก�รเยียวย�   ซึ่งสมควรได้รับ
               ก�รแก้ไขให้ได้รับก�รเยียวย�ในทุกกรณีที่ศ�ลมีคำ�พิพ�กษ�ยกฟ้อง
                               2.1.3  ก�รเข้�ถึงข้อมูลข่�วส�รและกลไกก�รเยียวย�
                                   1) ก�รเข้�ถึงสิทธิและวิธีก�รเยียวย�ของผู้เสียห�ยเป็นไปได้ย�ก เนื่องจ�กมีกฎหม�ย
               และมติคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องกับก�รเยียวย�ในมติต่�ง ๆ หล�ยฉบับ เกี่ยวพันกับหน่วยง�นจำ�นวนม�ก
               ทำ�ให้ผู้เสียห�ยไม่ได้รับข้อมูลข่�วส�รอย่�งเพียงพอและเสียสิทธิประโยชน์ ข�ดคว�มสะดวกรวดเร็ว และก�รที่
               รัฐข�ดก�รพัฒน�กลไกในก�รให้ข้อมูลเกี่ยวกับก�รเข้�ถึงสิทธิและวิธีก�รเยียวย� 4
                                    2)  ควรมีก�รมอบอำ�น�จในก�รเยียวย�จ�กหน่วยง�นส่วนกล�งไปยังหน่วยง�น
               ส่วนภูมิภ�คเพื่อให้ก�รเยียวย�เป็นไปด้วยคว�มรวดเร็ว  โดยส่วนกล�งทำ�หน้�ที่ในก�รกำ�กับดูแลและทบทวน
               ก�รดำ�เนินก�รต�มกลไกต่�ง ๆ เป็นระยะ


                       3 ระเบียบคณะกรรมก�รกองทุนยุติธรรม ว่�ด้วยหลักเกณฑ์ วิธีก�ร และเงื่อนไข ในก�รช่วยเหลือผู้ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชน หรือผู้ได้รับผลกระทบจ�ก
                ก�รถูกละเมิดสิทธิมนุษยชน พ.ศ. 2559
                       ข้อ 11 ก�รพิจ�รณ�ให้คว�มช่วยเหลือ คณะอนุกรรมก�รต้องคำ�นึงถึงหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
                       (1) พฤติกรรม และข้อเท็จจริงของผู้ที่จะได้รับคว�มช่วยเหลือจ�กกองทุน
                       (2) ฐ�นะของผู้จะได้รับคว�มช่วยเหลือจ�กกองทุน
                       (3) โอก�สที่ผู้จะได้รับคว�มช่วยเหลือจ�กกองทุนจะได้รับคว�มช่วยเหลือ หรือบรรเท�คว�มเสียห�ยต�มกฎหม�ยอื่น.
                       4 Basic Principles and Guidelines on the Right to a Remedy and Reparation for Victims of Gross Violations of International Hu-
                man Rights Law and Serious Violations of International Humanitarian Law ข้อ 24.
   103   104   105   106   107   108   109   110   111   112   113