Page 33 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม 2563)
P. 33
32 วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน
103
โต้แย้งว่ำคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนของไอร์แลนด์เหนือไม่มีอ�ำนำจฟ้องคดีนี้ ซึ่งมติเสียงส่วนใหญ่
104
4 ต่อ 3 เห็นด้วยกับข้อโต้แย้งของอัยกำรสูงสุด ท�ำให้ศำลฎีกำไม่มีอ�ำนำจที่จะประกำศว่ำกฎหมำย
ดังกล่ำวขัดหรือแย้งกับ Convention rights ถึงกระนั้นก็ดี แม้จะวินิจฉัยเช่นนั้น แต่ศำลฎีกำกลับ
เดินหน้ำวินิจฉัยและให้ควำมเห็น “เสมือนว่ำ” คณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนของไอร์แลนด์เหนือมีอ�ำนำจ
ฟ้องคดีนี้ โดยควำมเห็นของศำลนี้ไม่มีผลผูกพันตำมกฎหมำย (obiter dicta) โดยมติเสียงส่วนใหญ่
จ�ำนวน 4 เสียงเห็นว่ำกฎหมำยดังกล่ำวของไอร์แลนด์เหนือขัดกับสิทธิในควำมเป็นอยู่ส่วนตัว ขณะที่
105
2 เสียงเห็นว่ำขัดทั้งสิทธิในควำมเป็นส่วนตัว และสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน หรือถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณ
โหดร้ำย และ 1 เสียงเห็นว่ำกฎหมำยดังกล่ำวไม่ขัดกับ Convention rights เนื่องด้วยในบทควำมนี้จะมุ่ง
ควำมสนใจไปที่สิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน หรือถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณโหดร้ำย จึงจะอธิบำยควำมเห็นของ
ผู้พิพำกษำแต่ละนำยทั้ง 7 นำย โดยข้ำมเรื่องสิทธิในควำมเป็นส่วนตัวไป
Baroness Hale ประธำนศำลฎีกำแห่งสหรำชอำณำจักรเห็นว่ำ ถึงแม้กำรข่มขู่หญิงที่ตั้งครรภ์
จำกกำรถูกข่มขืนกระท�ำช�ำเรำ หรือทำรกมีภำวะ FFA ด้วยกฎหมำยอำญำ อำจถึงขั้นร้ำยแรง
เพียงพอที่จะเป็น CIDT ได้บ้ำงในบำงกรณี แต่ไม่ใช่หญิงที่อยู่ในสภำวะดังกล่ำว “ทุกคน” จะเกิด
ควำมเครียด กังวลใจ หรือมีผลต่อสุขภำพในระดับที่ร้ำยแรงเพียงพอที่จะเป็น CIDT ดังนั้น
106
Baroness Hale จึงวินิจฉัยว่ำกฎหมำยของไอร์แลนด์เหนือที่ไม่อนุญำตให้หญิงที่ตั้งครรภ์จำกกำรถูกข่มขืน
กระท�ำช�ำเรำ หรือทำรกมีภำวะ FFA ท�ำแท้งได้โดยชอบด้วยกฎหมำย ขัดกับสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน หรือ
ถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณโหดร้ำย
เช่นเดียวกันกับ Lord Mance ที่เห็นว่ำ จำกกำรพิจำรณำค�ำวินิจฉัยของ ECtHR จ�ำนวนมำก
แล้วกำรไม่อนุญำตให้ท�ำแท้งในไอร์แลนด์เหนือในกรณีที่กำรตั้งครรภ์จำกกำรถูกข่มขืนกระท�ำ
107
ช�ำเรำ หรือทำรกมีภำวะ FFA ยังไม่ถึงระดับที่จะร้ำยแรงเพียงพอเป็น CIDT โดย Lord Mance เห็นว่ำ
กำรจะพิจำรณำว่ำกำรกระท�ำของรัฐเป็นกำรทรมำนหรือ CIDT ต้องพิจำรณำจำกกำรกระท�ำจริง ๆ
ประกอบกับพฤติกำรณ์ต่ำง ๆ ที่เกิดขึ้น กำรที่เพียงคำดกำรณ์ว่ำกฎหมำยที่บังคับใช้นั้นอำจเป็นกำร
108
ละเมิดสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน หรือถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณโหดร้ำยยังไม่เพียงพอ ดังนั้น กฎหมำย
ดังกล่ำวของไอร์แลนด์เหนือจึงไม่ขัดกับสิทธิดังกล่ำว เพียงแต่กำรบังคับใช้กฎหมำยดังกล่ำวในบำงกรณี
109
อำจเป็นกำรกระท�ำที่ละเมิดสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน หรือถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณโหดร้ำยได้ ซึ่ง Lady Black
เห็นด้วยกับควำมเห็นของ Lord Mance ในส่วนของสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน หรือถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณ โหดร้ำย 110
Lord Reed (ซึ่ง Lord Lloyd-Jones เห็นสอดคล้องและยึดถือเป็นควำมเห็นเดียวกัน)
เห็นว่ำมำตรฐำนของกำรที่กำรกระท�ำหนึ่งจะถึงขั้นเป็นกำรละเมิดสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน
103 NIHRC [2018] UKSC 27 para.1.
104 Ibid para.3.
105 ในกรณีของ Lady Black เห็นว่ำกฎหมำยห้ำมท�ำแท้งขัดแย้งกับสิทธิในควำมเป็นส่วนตัวเฉพำะกรณีที่ห้ำมไม่ให้ท�ำแท้งใน
กรณีที่ทำรกมีภำวะ FFA แต่เห็นว่ำไม่ขัดกับสิทธิในควำมเป็นส่วนตัวในกรณีที่กำรตั้งครรภ์เกิดจำกกำรถูกข่มขืนกระท�ำช�ำเรำ
106 NIHRC [2018] UKSC 27 para.33.
107 Ibid para.100.
108 Ibid para.100.
109 Ibid para.103.
110 Ibid para.367.
