Page 16 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม 2563)
P. 16

ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม – สิงหาคม 2563)  15



                  โดยเฉพำะอย่ำงยิ่งยังไม่มีมำตรกำรคุ้มครองบุคลำกรทำงกำรแพทย์อย่ำงเหมำะสม แต่บทควำมนี้เสนอ
                  ว่ำกำรแก้ไขมำตรำ 305 นี้ไม่ใช่เรื่องของควำมเหมำะสมแต่เป็นเรื่องที่รัฐต้องท�ำ เพื่อไม่ให้กฎหมำย
                  อำญำไปละเมิดสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน หรือถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณโหดร้ำย

                        ส่วนที่  1  ของบทควำมจะอธิบำยถึงสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน  หรือถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณโหดร้ำย
                  หลังจำกนั้นส่วนที่ 2 จะอธิบำยว่ำมำตรำ 305 ของประมวลกฎหมำยอำญำในปัจจุบันอำจขัดกับสิทธิ
                  ดังกล่ำวอย่ำงไร โดยจะอำศัยค�ำตัดสินของศำลฎีกำแห่งสหรำชอำณำจักรในคดี In the matter of
                  an application by the Northern Ireland Human Rights Commission for Judicial Review

                                   7
                  (Northern Ireland)  (คดี NIHRC) ซึ่งเพิ่งตัดสินในปี 2561 โดยเฉพำะในส่วนของควำมเห็นแย้งช่วย
                  ในกำรวิเครำะห์ หลังจำกนั้น ในส่วนข้อเสนอแนะผู้เขียนจะได้น�ำเสนอว่ำมำตรำ 305 ใหม่ควรจะได้มี
                  ข้อยกเว้นเพิ่มเติมอย่ำงไร นอกจำกเพียงเรื่องกำรแก้ไขเงื่อนไขเรื่องอำยุครรภ์ในมำตรำ 301



                                                         1


                                   สิทธิที่จะไม่ถูกทรมาน หรือถูกปฏิบัติอย่างทารุณโหดร้าย



                        ทั้งกติกำระหว่ำงประเทศว่ำด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทำงกำรเมือง  (International  Covenant
                  on Civil and Political Rights: ICCPR)  อนุสัญญำยุโรปว่ำด้วยสิทธิมนุษยชน (European Convention
                                                 8
                                                     9
                  on Human Rights: ECHR) และรัฐธรรมนูญ  ต่ำงก็เขียนถึงสิทธิสองประกำรคือสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำน
                  และสิทธิที่จะไม่ถูกปฏิบัติอย่ำงทำรุณโหดร้ำย ไร้มนุษยธรรม หรือย�่ำยีศักดิ์ศรี (Cruel, Inhuman

                  or Degrading Treatment: CIDT) ไว้ด้วยกัน แต่จริง ๆ แล้วสิทธิทั้งสองนี้แยกออกจำกกันแบบเป็น
                  ล�ำดับชั้น กล่ำวคือ ถึงแม้ว่ำทั้งสองสิทธิจะเป็นสิทธิเด็ดขำด แต่ควำมเข้มข้นของข้อเรียกร้องต่อรัฐบำล
                  ในกำรที่จะปกป้องสิทธิทั้งสองนี้แตกต่ำงกัน และเงื่อนไขของกำรเข้ำองค์ประกอบเป็นกำรละเมิดก็แตกต่ำงกัน
                  โดยสิทธิที่จะไม่ถูกทรมำนเป็นสิทธิที่อยู่ชั้นบนสุดของสิทธิทั้งปวง ละเมิดไม่ได้อย่ำงเด็ดขำดและรัฐบำล

                  มีหน้ำที่ต้องท�ำให้กำรทรมำนเป็นควำมผิดอำญำ แต่ CIDT นั้น สังคมนำนำชำติยังไม่ได้มีข้อตกลงร่วมกันว่ำ
                  จะต้องเป็นควำมผิดอำญำ  กำรแยกสิทธิทั้งสองนี้เป็นสองระดับปรำกฏให้เห็นอย่ำงชัดเจนในอนุสัญญำ
                  ระหว่ำงประเทศที่เกี่ยวข้อง เช่น อนุสัญญำว่ำด้วยกำรต่อต้ำนกำรทรมำน และกำรกระท�ำอื่น ๆ
                  ที่โหดร้ำย ไร้มนุษยธรรม หรือที่ย�่ำยีศักดิ์ศรี (Convention Against Torture and other Cruel,

                                            10
                  Inhuman or Degrading: CAT)  รวมทั้งในค�ำวินิจฉัยของศำลสิทธิมนุษยชนระหว่ำงประเทศดังที่จะได้
                  อธิบำยต่อไป





                         7
                           In the matter of an application by the Northern Ireland Human Rights Commission for Judicial Review
                  (Northern Ireland) [2018] UKSC 27.
                         8
                           Art 7.
                         9
                           มำตรำ 28 วรรค 4
                        10  Arts 1 and 16.
   11   12   13   14   15   16   17   18   19   20   21