Page 175 - รายงานผลการประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี 2563
P. 175

การประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชน


               การประเมินสถานการณ์


               สิทธิมนุษยชนของกลุ่มบุคคล                                                                              ของกลุ่มบุคคล






                      เนื้อหาในบทนี้เป็นการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนของประชากรบางกลุ่มที่อาจมีอุปสรรคในการ
               เข้าถึงสิทธิ ทำาให้ไม่สามารถใช้สิทธิหรือได้รับการคุ้มครองสิทธิโดยเท่าเทียมกับประชากรทั่วไป ทั้งนี้ ประชากรบางกลุ่ม

               มีสนธิสัญญาที่จัดทำาขึ้นเพื่อส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิเป็นการเฉพาะ เช่น กลุ่มเด็ก สตรี และคนพิการ ซึ่งได้รับการ  บทที่ 5
               ประกันสิทธิโดยอนุสัญญา CRC อนุสัญญา CEDAW และอนุสัญญา CRPD ตามลำาดับ ส่วนประชากรสูงอายุ แม้ว่าขณะนี้
               จะยังไม่มีสนธิสัญญาด้านสิทธิมนุษยชนเป็นการเฉพาะ แต่ในสหประชาชาติได้มีการจัดตั้งคณะทำางานเพื่อศึกษา
               ความเป็นไปได้ของการจัดทำาอนุสัญญาด้านสิทธิมนุษยชนของผู้สูงอายุ เนื่องจากหลายประเทศได้เข้าสู่สังคมสูงอายุแล้ว

               อีกทั้งประชากรโลกในภาพรวมมีแนวโน้มจะมีผู้สูงอายุในสัดส่วนที่สูงขึ้น โดยประเทศไทยกำาลังจะกลายเป็น “สังคม
               สูงวัยอย่างสมบูรณ์” ในปี 2564 จึงเป็นประเด็นที่ได้รับความสำาคัญมากขึ้น สำาหรับกลุ่มผู้มีปัญหาสถานะและ
               สิทธิเป็นปัญหาในบริบทของประเทศไทยซึ่งประกอบด้วยกลุ่มย่อย 2 กลุ่มที่มีลักษณะของปัญหาแตกต่างกัน ได้แก่
               กลุ่มคนไร้รัฐ/ไร้สัญชาติ และกลุ่มผู้แสวงหาที่พักพิง/ผู้ลี้ภัย ซึ่งในกลุ่มผู้สูงอายุและผู้มีปัญหาสถานะและสิทธิ แม้ว่าจะไม่มี

               สนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนรองรับเป็นการเฉพาะ แต่ประเทศไทยยังมีพันธกรณีต้องคุ้มครองสิทธิของประชากร
               ใน 2 กลุ่ม ดังกล่าว ตามที่ได้รับการรับรองในกติกา ICCPR กติกา ICESCR และอนุสัญญา CERD



               5.1    สิทธิเด็ก

                      ภาพรวม

                      อนุสัญญา CRC เป็นอนุสัญญาที่รับรองสิทธิเด็กไว้หลายประการ ความหมายของเด็กตามอนุสัญญาฯ หมายถึง
               ผู้มีอายุตำ่ากว่า 18 ปี เว้นแต่จะบรรลุนิติภาวะก่อนหน้านั้นตามกฎหมายอื่นที่ใช้บังคับกับเด็ก การส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิเด็ก

               ตามอนุสัญญาฯ มีหลักการ 4 ประการ ได้แก่ การไม่เลือกปฏิบัติต่อเด็ก 395  การคำานึงถึงประโยชน์สูงสุดของเด็ก
               ในทุกการกระทำาที่เกี่ยวกับเด็ก การคุ้มครองสิทธิของเด็กในการมีชีวิตอยู่รอดและการพัฒนา และการรับฟังความเห็น
               ของเด็กตามสมควรแก่อายุและวุฒิภาวะ นอกจากนี้ อนุสัญญาฯ ยังได้รับรองสิทธิอื่น ๆ อีกหลายด้าน เช่น สิทธิที่จะมี
               มาตรฐานการดำารงชีวิตที่เพียงพอสำาหรับการพัฒนาของเด็ก สิทธิด้านการศึกษา สิทธิด้านสุขภาพ สิทธิที่จะไม่ถูกแทรกแซง

               ในความเป็นส่วนตัวโดยมิชอบ สิทธิที่จะได้รับความคุ้มครองจากความรุนแรงและการถูกแสวงประโยชน์ และการปฏิบัติ
               ต่อเด็กที่ถูกกล่าวหาทางอาญา เป็นต้น













                       395
                          จาก ข้อ 2 (1) ของอนุสัญญาฯ บัญญัติว่า รัฐภาคีจะเคารพและประกันสิทธิตามที่กำาหนดไว้ในอนุสัญญานี้แด่เด็กแต่ละคน
               ที่อยู่ในเขตอำานาจของตน โดยปราศจากการเลือกปฏิบัติไม่ว่าชนิดใด ๆ โดยไม่คำานึงถึงเชื้อชาติ สีผิว เพศ ภาษา ศาสนา ความคิดเห็น
               ทางการเมืองหรือทางอื่น ต้นกำาเนิดทางชาติ ชาติพันธุ์ หรือสังคม ทรัพย์สิน ความทุพพลภาพ การเกิดหรือสถานะอื่น ๆ ของเด็ก หรือ
               บิดามารดา หรือผู้ปกครองตามกฎหมาย.


                                                                                          รายงานผลการประเมินสถานการณ์
                                                                                     ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี 2563  173
   170   171   172   173   174   175   176   177   178   179   180