Page 136 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

๓.๓.๕ กฎหมายสิงคโปร์

รัฐธรรมนูญสิงคโปร์ หลักการเกี่ยวกับความเท่าเทียมกันและการห้ามเลือกปฏิบัติปรากฏใน
รัฐธรรมนูญสิงคโปร์ มาตรา ๑๒ ว่าด้วย “การคุ้มครองความเท่าเทียมกัน” (Equal Protection) มีหลักดังนี้

(๑) บุคคลทุกคนเท่าเทียมกันภายใต้กฎหมายและมีสิทธิได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายเท่าเทียมกัน
(๒) เว้นแต่รัฐธรรมนูญจะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น ห้ามมิให้มีการเลือกปฏิบัติต่อพลเมืองด้วยเหตุแห่ง
ศาสนา เชื้อชาติ สายโลหิต หรือถิ่นก�าเนิด โดยกฎหมายใด ๆ หรือในการแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ของรัฐ หรือการจ้างงาน

เจ้าพนักงาน หรือในการบริหารกฎหมายใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการได้มา การถือครองทรัพย์สิน หรือการจัดตั้ง หรือ
ด�าเนินการค้า ธุรกิจ วิชาชีพ หรือการจ้างแรงงาน
(๓) อย่างไรก็ตาม หลักการดังกล่าวข้างต้นไม่ใช้กับบทบัญญัติหรือการปฏิบัติใด ๆ ที่จ�ากัดการจ้างงาน

ซึ่งเกี่ยวข้องกับศาสนาหรือสถาบันซึ่งบริหารจัดการโดยกลุ่มองค์กรวิชาชีพศาสนา
24
ศาลสูงสุดได้ตีความมาตรา ๑๒ ในคดี Public Prosecutor v. Taw Cheng Kong โดยวางเกณฑ์
ส�าหรับพิจารณาว่ากฎหมายหรือมาตรการที่พิพาทนั้น เป็นการเลือกปฏิบัติที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญมาตรา ๑๒ หรือไม่
เกณฑ์ดังกล่าวมีสองขั้น (Stages) ดังนี้
• ขั้นแรก พิจารณาว่า กฎหมายนั้นปฏิบัติต่อบุคคลแตกต่างกันหรือไม่ หากผลการพิจารณาชี้ว่า

กฎหมายนั้นไม่ได้ปฏิบัติต่อบุคคลแตกต่างกัน กฎหมายนั้นก็ผ่านเกณฑ์นี้ และไม่ถือเป็นการเลือกปฏิบัติ แต่หาก
กฎหมายนั้นปฏิบัติต่อบุคคลแตกต่างกัน ก็จะต้องพิจารณาขั้นที่สองต่อไป

• ขั้นที่สอง พิจารณาว่า กฎหมายที่ปฏิบัติต่อบุคคลแตกต่างกันนั้น อยู่บนพื้นฐานเหตุผลการ
จ�าแนกความแตกต่างที่ชอบหรือไม่ ในการนี้ จะต้องแยกพิจารณาเป็นสองกรณี คือ
กรณีแรก พิจารณาว่า การจ�าแนกความแตกต่างระหว่างบุคคลในกลุ่มหนึ่งกับบุคคลที่อยู่นอก

กลุ่มนั้น อยู่บนพื้นฐานเหตุผลที่สามารถเข้าใจได้หรือไม่ หากผลการพิจารณาชี้ว่า ไม่อยู่บนพื้นฐานเหตุผลที่เข้าใจได้
กฎหมายนั้นก็เป็นการเลือกปฏิบัติที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ แต่หากอยู่บนพื้นฐานเหตุผลที่เข้าใจได้ ก็จะต้องพิจารณาใน
กรณีที่สองต่อไป

กรณีที่สอง พิจารณาว่า การปฏิบัติที่แตกต่างกันนั้นมีความสัมพันธ์กับวัตถุประสงค์ที่ต้องการ
บรรลุหรือไม่ หากผลการพิจารณาชี้ว่า มีความสัมพันธ์กัน หรืออาจกล่าวได้ว่ากฎหมายซึ่งเป็นวิธีการในการบรรลุ
เป้าหมายนั้นได้สัดส่วนกับเป้าหมายที่ต้องการบรรลุ กฎหมายนั้นก็ผ่านเกณฑ์นี้ และไม่ถือเป็นการเลือกปฏิบัติ แต่

หากกฎหมายนั้นไม่มีความสัมพันธ์กับวัตถุประสงค์ที่ต้องการบรรลุ กฎหมายนั้นก็ไม่ผ่านเกณฑ์ กล่าวคือ เป็นการ
เลือกปฏิบัติที่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ

กฎหมายอาญาสิงคโปร์ มาตรา 377 A ก�าหนดโทษส�าหรับชายซึ่งกระท�าทางเพศหรือกระท�า
ที่ไม่เหมาะสมต่อชายอื่น ไม่ว่าในที่ส่วนตัวหรือสาธารณะ 25

24 From “Public Prosecutor v. Taw Cheng Kong [1998]” 2 S.L.R.(R.) 489
25
From the Singapore Penal Code, Section 377 A states that “Any male person who, in public or private,
commits. or procures or attempts to procure the commission by any male person of, any act of gross indecency
with another male person”.

135