Page 229 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 179

(1.3) ระยะเวลาของการถือปฏิบัติเปนเพียงสิ่งที่แสดงใหเห็นความสม่ําเสมอ

ระยะเวลาของการถือปฏิบัติ ไมถือวาเปนองคประกอบสําคัญของการกอใหเกิด

จารีตประเพณีระหวางประเทศ ระยะเวลาเปนสิ่งที่จะแสดงใหเห็นวาการถือปฏิบัติในเรื่องใดเรื่องหนึ่งนั้นมี

ความสอดคลองกันสม่ําเสมอ หรืออยูในรูปแบบเดียวกันหรือไมเทานั้น ในทางปฏิบัติก็มีหลายกรณีที่การถือ

3
ปฏิบัติของรัฐในเรื่องใดเรื่องหนึ่งเปนไปในรูปแบบเดียวกันและมีความสม่ําเสมอ เชน ในกรณีของไหลทวีปที่
ถือเปนสวนหนึ่งของแผนดินของรัฐชายฝง และรัฐชายฝงมีสิทธิอธิปไตยเหนือทรัพยากรที่มีชีวิตและไมมีชีวิตบน

และใตไหลทวีปดังกลาวโดยที่รัฐไมจําตองประกาศ หรือกลาวอางเขตไหลทวีปแตประการใด และแมกระทั้งเขต

เศรษฐกิจจําเพาะซึ่งรัฐสวนใหญกลาวอางก็เปนที่ยุติวารัฐชายฝงมีทั้งสิทธิอธิปไตยเหนือทรัพยากรธรรมชาติทั้ง
ที่มีชีวิตและไมมีชีวิตในหวงน้ํา บนพื้นดินทวงทะเลและดินใตผิวน้ําของเศรษฐกิจจําเพาะ ตลอดจนมีเขตอํานาจ

เหนือการสรางเกาะเทียมหรือสิ่งติดตั้งเหนือการควบคุมภาวะมลพิษ และเหนือการวิจัยวิทยาศาสตรทางทะเล

ในเขตเศรษฐกิจจําเพาะ ตลอดจนมีสิทธิอื่นๆ ที่กฎหมายระหวางประเทศอนุญาตไว เชน การปราบปรามการ

กระทําอันเปนโจรสลัด การขนสงทาส หรือการ กระจายเสียงโดยไมไดรับอนุญาต จากชายฝงทะเล เปนตน

อยางไรก็ดี ศาลยุติธรรมระหวางประเทศยอมรับวา ระยะเวลาที่ยาวนานของการ

ถือปฏิบัติของรัฐยอมเพียงพอที่จะกอใหเกิดพันธกรณีตอกันและกันได เชน ในคดี Right of Passage Over
Indian Territory ( โปรตุเกส v. อินเดีย ) ศาลยุติธรรมระหวางประเทศกลาววา การที่ทั้งอังกฤษและอินเดียซึ่ง

ไดรับเอกราชจากอังกฤษ ตางก็ยอมรับอํานาจอธิปไตยในขอเท็จจริงและโดยปริยาย ของโปรตุเกสและการผาน

ไปมายังดินแดนปดลอมของโปรตุเกส ก็ถือปฏิบัติกันมาระหวางรัฐที่เกี่ยวของ กลาวคือ อังกฤษ อินเดีย และ

โปรตุเกส โดยไมมีการโตแยงคัดคานแตประการใดเปนเวลายาวนานถึง 125 ป ยอมแสดงใหเห็นวา การถือ

ปฏิบัติระหวางรัฐที่เกี่ยวของเปนเวลายาวนานและตอเนื่องนั้น เพียงพอที่จะกอใหเกิดสิทธิและพันธกรณีซึ่งกัน
และกันตามกฎหมายระหวางประเทศแลว

(2) การยอมรับวาเปนกฎหมาย (Opinio Juris Sive Necessitates)

รัฐทั้งหลายตองมีความเชื่อถือวาการถือปฏิบัติโดยทั่วไปในเรื่องใดเรื่องหนึ่งนั้น เปน

สิ่งถูกตองควรแกการยึดถือเปนกฎหมาย องคประกอบนี้ถือวาเปนองคประกอบที่สําคัญของจารีตประเพณี

ระหวางประเทศอันจะสงผลใหเกิดพันธกรณีที่จะตองปฏิบัติตาม เพราะการปฏิบัติใดก็ตามที่รัฐไมเห็นวามี

3 โปรดดู คดี North Sea Continental Shelf (German v. Netherland and Denmark) ศาลยุติธรรมระหวาง

ประเทศยอมรับวาระยะเวลาของการถือปฏิบัติของรัฐ มิใชเงื่อนไขหรืออุปสรรคของการเกิด กฎเกณฑแหงจารีตประเพณี
ระหวางประเทศตราบเทาที่ถือปฏิบัติของรัฐในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ในเวลาอันสั้นนั้นมีลักษณะที่เปนการถือปฏิบัติอยางกวางขวาง

และเปนไปตามรูปแบบเดียวกัน โดยเฉพาะอยางยิ่งในสวนของรัฐซึ่งไดรับผลกระทบโดยตรงจากการถือปฏิบัติในเรื่องนั้นๆ