Page 230 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 230

180 | P a g e




               ความสําคัญถึงขนาดที่ตนจะตองยอมรับวาเปนกฎหมายอันกอใหเกิดสิทธิและหนาที่แลว การถือปฏิบัติเชนวา

               นั้นก็ขาดองคประกอบที่จะเปนจารีตประเพณีระหวางประเทศได

                              สิทธิมนุษยชนมีอยูมากมายหลายสิทธิบางสิทธิอาจไดรับการพิพากษาตีความวาเปนจารีต

               ประเพณีระหวางประเทศไปแลว เชน สิทธิในชีวิตจากอาชญากรรมสงคราม การฆาลางเผาพันธุ หรือ

               อาชญากรรมตอมนุษยชาติ  เปนตน อยางไรก็ดี กฎเกณฑพื้นฐานของสิทธิที่ถือเปนสิทธิมนุษยชนโดยทั่วไป

               (Human Right Norms) นั้น ยังคงมีนักวิชาการมีความเห็นตางกันไป 2 แนวทาง แนวทางแรกเห็นวา

               กฎเกณฑแหงสิทธิมนุษยชนเปนจารีตประเพณีระหวางประเทศเนื่องจากความเปนสากลของสิทธิมนุษยชนที่

               แสดงใหเห็นการปฏิบัติโดยทั่วไปของรัฐ ประกอบกับการที่ไมมีรัฐใดโตแยงวาสิทธิดังกลาวไมใชสิทธิมนุษยชน
               แนวทางที่สองเห็นวา กฎเกณฑของสิทธิมนุษยชนจะไมถือเปนจารีตประเพณีระหวางประเทศจนกวาจะมีการ

                                                                                                  4
               บัญญัติในสนธิสัญญาที่มีผลผูกพัน อันแสดงใหเห็นการยอมรับนับถือวาสิทธิดังกลาวเปนกฎหมายดวย

                              สวนสิทธิในสิ่งแวดลอมนั้น เนื่องจากในปจจุบันยังคงมีการโตแยงจากประเทศพัฒนาแลววา

               สิทธิดังกลาวยังมิใชสิทธิมนุษยชนทําใหการปฏิบัติของรัฐยังไมเปนที่สอดคลองตองกัน จึงจะถือวาสิทธิใน

               สิ่งแวดลอมในฐานะที่เปนสิทธิมนุษยชนกลายเปนสิ่งที่เกิดขึ้นเปนการปฏิบัติทั่วไปของรัฐ (States Practice)

               ยังมิได ทําใหโอกาสที่สิทธิในสิ่งแวดลอมในฐานะสิทธิมนุษยชนจะไดรับการยอมรับวาเปนจารีตประเพณี
               ระหวางประเทศยังตองใชเวลาพัฒนาตอไป


                              นอกจากนี้ ความสัมพันธระหวางจารีตประเพณีระหวางประเทศกับสิทธิมนุษยชนนั้นเปน

               เรื่องที่มีความใกลเคียงกันอยางแยกกันไมออก เนื่องจากพัฒนาการของสิทธิมนุษยชนกับจารีตประเพณีระหวาง

               ประเทศไดรับการพัฒนามาพรอมกัน โดยกอนที่เรื่องใดจะกลายเปนจารีตประเพณีระหวางประเทศก็จะเปน

               จารีตประเพณีแหงทองถิ่นนั้นๆ เสียกอน และกอนที่จะเปนจารีตประเพณีแหงทองถิ่นก็จะเปนวัฒนธรรมแหง

               ทองถิ่นแตละทองถิ่น  ผูวิจัยพบวาหลายกรณีที่สิทธิมนุษยชนก็แตกตางจากจารีตประเพณีโดยเฉพาะอยางยิ่ง
               จารีตประเพณีแหงทองถิ่นอันเปนวัฒนธรรม (Culture)  วัฒนธรรมของแตละทองถิ่นมีความหลากหลาย โดย

               บางวัฒนธรรมมีประเด็นเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน เชน วัฒนธรรมที่เชื่อวาผูหญิงจะตองนําหวงมาหอยคอจนคอ

               ยาว หรือวัฒนธรรมที่บังคับใหผูหญิงตองยอมรับภริยาอีกหลายๆ คนของสามี วัฒนธรรมที่ตองตัดอวัยวะ

               บางอยางของเด็กทิ้งไป วัฒนธรรมเหลานี้มีความขัดแยงกับสิทธิมนุษยชนอยางเห็นไดชัด และประเด็นเหลานี้ก็

               ถูกโตแยงจากทฤษฎีเกี่ยวสิทธิมนุษยชนมาโดยตลอดวา สิทธิมนุษยชนควรที่จะนําความเปนสากล (Universal)
               มาพิจารณาเปนองคประกอบในสิทธิมนุษยชนหรือไม



                       4  Anthony D'Amato, Human Rights as Part of Customary International Law: A Plea for Change of
               Paradigms, 25 Ga. J. Int'l & Comp. L. Fall,1995 /Winter, 1996, p.97
   225   226   227   228   229   230   231   232   233   234   235