Page 18 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 18

6 | P a ge


                       กรณีเปนเงื่อนไขของสิทธิ ไดแก สิทธิในสุขภาพ (Right to Health) ตามมาตรา 5 วรรคแรก ของ

               พระราชบัญญัติสุขภาพแหงชาติ พ.ศ. 2550 ซึ่งมีใจความวา “บุคคลมีสิทธิในการดํารงชีวิตในสิ่งแวดลอมและ
               สภาพแวดลอมที่เอื้อตอสุขภาพ” และในวรรคสอง มีใจความวา “บุคคลมีหนาที่รวมกับหนวยงานของรัฐในการ

               ดําเนินการใหเกิดสิ่งแวดลอมและสภาพแวดลอม ตามวรรคหนึ่ง”

                       เนื่องจากกฎหมายไทยมิไดเขียนเรื่อง “สิทธิในสิ่งแวดลอม” ไวโดยตรง การจะตีความใหรวมไปถึงสิทธิ

               ดังกลาวเพื่อปกปองคุมครองสิ่งแวดลอมดวย อาจทําไดโดยตีความออมไปใชผาน “สิทธิในสุขภาพ” อยางไรก็

               ตาม การที่รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทยมีบทบัญญัติวาดวยสิทธิชุมชน และการที่พระราชบัญญัติสุขภาพ
               มีบทบัญญัติวาดวยสิทธิในสุขภาพ ทั้งสองเรื่องลวนสงผลดีตอการพัฒนากฎหมายสิ่งแวดลอม แมวาสิทธิชุมชน

               จะเปนสิทธิเชิงกลุม และไมไดมีลักษณะเปนสิทธิเชิงปจเจกเยี่ยงสิทธิมนุษยชนในบริบทสากลก็ตาม

                       คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ ในฐานะองคกรตามรัฐธรรมนูญที่มีหนาที่โดยตรงในการ

               ตรวจสอบ เฝาระวังสถานการณ สอดสองดูแล ใหความชวยเหลือบุคคลหรือองคการที่เกี่ยวกับการละเมิดสิทธิ
               มนุษยชนในประเทศไทย จึงสมควรสรางองคความรูเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชนในมิติของสิ่งแวดลอมเพื่อการ

               คุมครองสิทธิมนุษยชน ตลอดจนหาแนวทางที่เหมาะสมในการใชสิทธิตางๆที่มีอยู เพื่อคุมครอง จัดการ และ

               พัฒนาสิ่งแวดลอมอยางมีประสิทธิภาพ


               1.2 วัตถุประสงค

                 1.2.1 เพื่อศึกษาพัฒนาการและสรางองคความรูเกี่ยวกับการคุมครองสิ่งแวดลอมระหวางประเทศในมิติ

               ของสิทธิมนุษยชน

                 1.2.2 เพื่อสรางความเขาใจเกี่ยวกับความสัมพันธระหวางสิทธิมนุษยชนกับการคุมครองสิ่งแวดลอมใหมี

               ความชัดเจนมากขึ้น โดยมุงเนนในภาคความเปนจริงมากกวาการศึกษาในทางทฤษฎี

                 1.2.3 เพื่อใหการเฝาระวังสถานการณละเมิดสิทธิมนุษยชนดานสิ่งแวดลอม และการคุมครองสิทธิ

               มนุษยชนที่เกี่ยวของของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติมีความชัดเจนยิ่งขึ้น


               1.3 ระเบียบวิธีวิจัย


                 เปนการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ซึ่งประกอบดวย:

                 1.3.1 การทบทวนวรรณกรรม (Literature Review) การวิเคราะหความรูจากเอกสาร องคความรู และ

               งานวิจัยที่เกี่ยวของ เพื่อหาคําตอบในประเด็นที่มุงเนนในขอบเขตของงานวิจัย

                 1.3.2 จัดประชุมรับฟงความเห็นของนักวิชาการ ผูปฏิบัติงาน และผูเกี่ยวของกับดานสิทธิมนุษยชนและ

               ดานสิ่งแวดลอม จํานวน 2 ครั้ง ดังนี้

                       1.3.2.1 ประชุมรับฟงความเห็นในระหวางการดําเนินการศึกษา 1 ครั้ง จํานวนไมเกิน 20 คน
   13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23