Page 14 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

2 | P a ge

ดังนั้น การคุมครองสิทธิมนุษยชนอยางครบถวนทุกมิติจึงไมควรพิจารณาแตเพียงบทบัญญัติของ

กฎหมายภายในหรือบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญเทานั้น แตจําเปนตองพิจารณาพันธกรณีระหวางประเทศ
รวมถึงพัฒนาการของสิทธิมนุษยชนอันมีลักษณะเปน Soft Law รวมดวย

นอกจากนี้ ในระดับภูมิภาค สหภาพยุโรปซึ่งเปนองคกรระหวางประเทศระดับภูมิภาคที่มี
ความกาวหนามากในการคุมครองสิทธิมนุษยชน มีอิทธิพลตอพัฒนาการดานสิทธิมนุษยชนดานตางๆ แก

ประเทศตางๆ ไดสรางมาตรฐานการคุมครองสิทธิมนุษยชนภายในภูมิภาคใหมีความเขมแข็ง มีการจัดตั้งกลไก

ศาลสิทธิมนุษยชนแหงยุโรป (European Court of Human Rights) ซึ่งเปนศาลที่มีลักษณะเหนือรัฐ
(Supra-National) ในการบังคับใชกฎหมายในการคุมครองสิทธิมนุษยชน ซึ่งนอกจากตราสารระหวางประเทศ

ขององคการสหประชาชาติแลว ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปยังไดยึดถือเอาอนุสัญญาสิทธิมนุษยชนยุโรป
(European Convention on Human Rights of 1950) เปนตราสารหลักในการพิจารณาคดีของศาลดวย

และคําพิพากษาของศาลมีผลผูกพันรัฐสมาชิกใหตองปฏิบัติตาม ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปไดสรางหลักกฎหมาย

และแนวทางการคุมครองสิทธิมนุษยชนเปนตัวอยางใหนานาชาตินําไปใชไดเปนอยางดี

1.1.2 การคุมครองสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย

สําหรับประเทศไทย การคุมครองสิทธิมนุษยชนเริ่มมีความชัดเจนมากขึ้นในป พ.ศ. 2540 ในมิติ

องคกร เนื่องจากรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 ไดกําหนดใหมีการจัดตั้งคณะกรรมการ

สิทธิมนุษยชนแหงชาติขึ้น เพื่อวัตถุประสงคหลักในการคุมครองสิทธิมนุษยชนภายในประเทศและในการ
ติดตามใหรัฐปฏิบัติตามพันธกรณีระหวางประเทศที่ประเทศไทยเปนภาคี ในมิติที่เปนเนื้อหาของสิทธินั้น

ประเทศไทยไดใหความคุมครองที่ชัดเจนทั้งในอดีตและปจจุบันในระดับความเขมขนที่แตกตางกันไป ใน
กฎหมายระดับรัฐธรรมนูญและระดับพระราชบัญญัติ แตสวนใหญสิทธิมนุษยชนจะปรากฏอยูอยางชัดเจนใน

รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย ในประเด็นตอไปนี้

 ศักดิ์ศรีของความเปนมนุษย

 ความเสมอภาคของบุคคล

 สิทธิและเสรีภาพในชีวิตและรางกาย

 สิทธิของผูตองหา
 สิทธิของพยานและผูเสียหายในคดีอาญา

 สิทธิของเด็ก

 เสรีภาพในการนับถือศาสนา

 เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น
 เสรีภาพทางการศึกษา

 สิทธิในทรัพยสิน

 สิทธิในบริการสาธารณสุข