Page 451 - รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง เพื่อปรับปรุงแก้ไขนโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนด้านที่ดินและป่า

สํานักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ
National Human Rights Commission of Thailand

จากมติของสภาตําบลพนางตุง เมื่อ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ที่เห็นชอบใหมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
(ตอมาเปนมหาวิทยาลัยทักษิณ) ใชพื้นที่ “ทุงสระสาธารณประโยชน” ประมาณ 1,500 ไร โดนเจตนารมณ

เพื่อสละพื้นที่ของชุมชนใหกอสรางมหาวิทยาลัย แตตอมามหาวิทยาลัยทักษิณ ไดขอใชพื้นที่สาธารณะประโยชน

‘ทุงลานโย’ ตําบลบานพราว อําเภอปาพะยอม จังหวัดพัทลุง จํานวนประมาณ 3,000 ไร ซึ่งจังหวัดพัทลุง

ไดมีประกาศลงวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2538 ใหราษฎรแจงรับคาชดเชยอาสินโดยมีการกอสรางตั้งแตป 2541
ทางองคการบริหารสวนตําบลพนางตุง จึงมีมติวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เปนเอกฉันทขอที่ดินสาธารณประโยชน

ทุงสระ สวนที่มหาวิทยาลัยทักษิณ ขอใชคืน เนื่องจากไมเปนไปตามเจตนารมณของประชาชนที่เสียสละ

พื้นที่ทํากิน และวัตถุประสงคการขอใชเปลี่ยนแปลงจากเดิม และเพื่อใชประโยชนรวมกันของชุมชน

การที่มหาวิทยาลัยทักษิณไดกอสรางในพื้นที่สาธารณประโยชนในตําบลบานพราว อําเภอปาพะยอม
จังหวัดพัทลุง ถึง 3,500 ไร จึงสมควรที่จะเพียงพอแลว ประกอบกับองคการบริหารสวนตําบลพนางตุง ก็มีมติ

ขอคืนตั้งแตป 2542 ดังนั้น การที่มหาวิทยาลัยทักษิณอางสิทธิที่เคยขอใชพื้นที่จากสภาตําบลพนางตุง เมื่อป 2537

จึงเปนการละเมิดสิทธิมนุษยชน และไมเปนธรรมตอราษฎรผูรองที่ 1 ตามรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย

พุทธศักราช 2540 มาตรา 56 และ 59 และ 290
ประเด็นที่ 2 การกอสรางมหาวิทยาลัยทักษิณ วิทยาเขตพัทลุง ในอําเภอปาพะยอม จังหวัดพัทลุง

มีการกระทําที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนตอผูรองที่ 2 หรือไม อยางไร

จากทะเบียนที่สาธารณประโยชน ‘ทุงลานโย’ ไดขึ้นทะเบียนไวตามประกาศอําเภอ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม

พ.ศ. 2535 โดยแจงเนื้อที่ไว 40,000 ไร ซึ่งทิศตะวันตก ระยะ 100 เสน จดปาไมเคี่ยมงามสงวน แตเมื่อมหาวิทยาลัย
ทักษิณ มาขอใชประมาณ 3,000 ไร ทางอําเภอและหนวยงานที่เกี่ยวของ กลับไมมีการรังวัดออก หนังสือสําคัญ

สําหรับที่หลวง (นสล.) เพื่อกําหนดขอบเขตที่ชัดเจน แตจังหวัดพัทลุงกลับมอบพื้นที่ประมาณ 3,000 ไร และมี

ประกาศตั้งแต 10 มีนาคม 2538 ซึ่งทับที่ทํากิน ที่อยูอาศัยของราษฎรจํานวนมาก ดังมีประกาศใหแจงทรัพยสิน

สิ่งปลูกสราง ผลอาสิน เพื่อรับคาชดเชย และจะจัดที่อยูใหอาศัยใหครอบครัวละ 2 ไร ทั้งที่ยังไมไดรับการอนุมัติ
ใหใชพื้นที่ถูกตองตามกฎหมาย เพียงแตมีการรังวัดปกเขตเมื่อ 9 กุมภาพันธ พ.ศ. 2541 และมีราษฎรคัดคาน

โดยเฉพาะผูรองที่ 2 ซึ่งเคยมีใบ สทก. ออกโดยกรมปาไมตั้งแตป 2532 และเมื่อมีการประกาศเขตปฏิรูปที่ดิน

มีการรังวัดพื้นที่สงวนฯ ก็ไดรับใบ ส.ป.ก. 4 - 01 ทั้งหมดยกเวนกลุมผูรองที่ 2 ในเนื้อที่ประมาณ 300 ไร

ซึ่งไดรับการรังวัดจนไดใบ ส.ป.ก. 4 - 98 แลว
เมื่อมหาวิทยาลัยทักษิณปกหลักลอมรั้วพื้นที่พิพาทของผูรองที่ 2 โดยอางวาเปนที่สาธารณะทุงลานโย

ที่ไดรับอนุญาต ทั้งที่ไมมีการตรวจสอบแนวเขตที่สาธารณะมากอน และราษฎรไดทํากินมายาวนานมีหลักฐานแนชัด

มีคําสั่งที่ 47/2551 แตงตั้งคณะทํางานในการรังวัดออกหนังสือสําคัญสําหรับที่หลวง (นสล.) และนายอําเภอ

430 รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง “เพื่อปรับปรุงแกไข
นโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนดานที่ดินและปาไม”