Page 153 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé

อนุญาตใหกลับคืนไปอยูในความดูแลของกรมชลประทาน และใหทำเครื่องหมายโดยการใชสีแดงทารอบ
พื้นที่แนวเขต

°ÆÀ¡“¬ ·≈–√–‡∫’¬∫∑’ˇ°’ˬ«¢âÕß
๑) พระราชบัญญัติปาสงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๐๗

มาตรา ๑๖ อธิบดีโดยอนุมัติรัฐมนตรีมีอำนาจอนุญาตใหบุคคลหนึ่งบุคคลใดเขาทำประโยชนหรือ
อยูอาศัยในเขตปาสงวนแหงชาติได ในกรณี ดังตอไปนี้
(๑) การเขาทำประโยชนหรืออยูอาศัยในเขตปาสงวนแหงชาติ คราวละไมนอยกวา หาปแตไมเกิน

สามสิบป ในกรณีที่ผูไดรับอนุญาตเปนสวนราชการหรือรัฐวิสาหกิจ ตามกฎหมายวาดวยวิธีการงบประมาณ
จะอนุญาต โดยใหยกเวนคาธรรมเนียมทั้งหมดหรือบางสวนตามที่ เห็นสมควรก็ได
(๒) การเขาทำประโยชนเกี่ยวกับการทำเหมืองแรตามกฎหมายวาดวยแร คราวละไมเกินสิบป โดย
ใหไดรับยกเวนไมตองขอรับใบอนุญาต เก็บหาของปาและไมตองเสียคาภาคหลวงของปาตามพระราชบัญญัติ
นี้สำหรับ แร ดินขาว หรือหิน แลวแตกรณี

การขออนุญาตและการอนุญาตตามวรรคหนึ่ง ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการและเงื่อนไขที่อธิบดี
กำหนด โดยอนุมัติรัฐมนตรี
มาตรา ๒๐ ในกรณีปาสงวนแหงชาติแหงใดมีสภาพเปนปาเสื่อมโทรมตามมาตรา ๑๖ ทวิ ใหอธิบดี

โดยอนุมัติรัฐมนตรีมีอำนาจอนุญาตเปนหนังสือใหบุคคลหนึ่งบุคคลใดทำการบำรุงปาหรือปลูกสรางสวนปา
หรือไมยืนตน ในเขตปาเสื่อมโทรมไดภายในระยะเวลาและตามเงื่อนไขที่กำหนดในหนังสืออนุญาต แตใน
กรณีที่จะอนุญาตใหเกิน ๒,๐๐๐ ไร ตองไดรับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีรัฐมนตรีอาจกำหนดใหผูรับอนุญาต
เสียคาตอบแทนใหแกรัฐบาลได ตามจำนวนที่เห็นสมควรโดยประกาศของกระทรวงเกษตรและสหกรณ
๒) รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ (ที่บังคับใชในขณะนั้น)

มาตรา ๔๖ บุคคลซึ่งรวมกับเปนชุมชนทองถิ่นดังเดิมยอมมีสิทธิอนุรักษหรือฟนฟูจารีตประเพณี
ภูมิปญญาทองถิ่น ศิลปะหรือวัฒนธรรมอันดีของทองถิ่นและของชาติ และมีสวนรวมในการจัดการ การบำรุง
รักษา และการใชประโยชนจากทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมอยางสมดุลและยั่งยืน ทั้งนี้ตามที่

กฎหมายบัญญัติ
มาตรา ๕๖ สิทธิของบุคคลที่จะมีสวนรวมกับรัฐ และชุมชน ในการบำรุงรักษา และการไดประโยชน
จากทรัพยากรธรรมชาติ และความหลากหลายทางชีวภาพและในการคุมครองสงเสริม และรักษาคุณภาพ
สิ่งแวดลอม เพื่อใหดำรงชีพอยูไดอยางปกติ และตอเนื่องในสิ่งแวดลอมที่จะไมกอใหเกิดอันตรายตอสุขภาพ
อนามัย สวัสดิภาพ หรือคุณภาพชีวิตของตน ยอมไดรับความคุมครอง ทั้งนี้ ตามที่กฎหมายบัญญัติ

มาตรา ๘๔ รัฐตองจัดระบบการถือครองที่ดินและการใชที่ดินอยางเหมาะสม จัดหาแหลงน้ำเพื่อ
เกษตรกรรมใหเกษตรกรอยางทั่วถึงและรักษาผลประโยชนของเกษตรกรในการผลิตและการตลาดสินคา
เกษตรใหไดรับผลตอบแทนสูงสุด รวมทั้งสงเสริมการรวมตัวของเกษตรกรเพื่อวางแผนการเกษตรและรักษา

ผลประโยชนรวมกันของเกษตรกร

152