Page 111 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé

๒) เพื่อจุดมุงหมายของตน ประชาชนทั้งปวงอาจจัดการโภคทรัพยและทรัพยากรธรรมชาติของตน
ไดอยางเสรี โดยไมกระทบตอพันธกรณีใดๆ อันเกิดจากความรวมมือทางเศรษฐกิจระหวาง
ประเทศ ซึ่งตั้งอยูบนพื้นฐานของหลักการแหงผลประโยชนซึ่งกันและกัน และกฎหมายระหวาง
ประเทศ ประชาชนจะไมถูกลิดรอนจากวิถีทางแหงการยังชีพของตนไมวากรณีใดๆ...

๒) การปลูกสรางสวนปาของ อ.อ.ป. ชอบดวยพระราชบัญญัติปาสงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๐๗
และพระราชบัญญัติปาไม พ.ศ.๒๔๘๔ หรือไม
องคการอุตสาหกรรมปาไม (อ.อ.ป.) เปนหนวยงานรัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ

จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ ๒๕ กรกฎาคม ๒๔๙๙ ปจจุบันอยูในสังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม
มีหนาที่หลัก ๓ ประการคือ ๑) การทำไมในเขตสัมปทาน ๒) การทำไมนอกเขตสัมปทานในพื้นที่โครงการ
ตางๆ ของรัฐ และ ๓) การใชหรือขายไมที่อายัดมาจากการลักลอบตัดไม หรือไมเถื่อนที่มีการลักลอบนำเขา
จากตางประเทศมาในประเทศไทย
สวนปาของ อ.อ.ป. แบงเปน ๔ โครงการคือ ๑) โครงการที่ ๑ ปลูกโดยงบลงทุนของ

อ.อ.ป. ๒) โครงการที่ ๒ อ.อ.ป. ปลูกชดเชยตามเงื่อนไขสัมปทานทำไมของ อ.อ.ป. เอง ๓) สวนปาที่
อ.อ.ป. รับปลูกแทนผูรับสัมปทานทำไมรายอื่นๆ และ ๔) สวนปาที่ผูรับสัมปทานทำไมรายอื่นๆ รวมทั้ง
บริษัทจังหวัดทำไมปลูกและ อ.อ.ป. รับมอบมาดูแลรักษาไวตามนโยบายกระทรวงเกษตรและสหกรณ งานที่

สวนปา พรุดินนาไดรับมอบมาจากปาไมเขตนครศรีธรรมราช ในการทำสวนปาหวยน้ำขาวนั้น เปนสวนปาใน
โครงการที่ ๔
อ.อ.ป.ไดเริ่มดำเนินการปลูกสรางสวนปาตั้งแตป ๒๕๑๐ โดยเริ่มดำเนินการครั้งแรกในภาคเหนือ
ตอมาป ๒๕๑๘ เริ่มดำเนินการในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันตก และภาคใต ตั้งแตป พ.ศ.๒๕๓๓
อ.อ.ป.ไดรับโอนสวนปาที่ดำเนินการโดย บริษัท จังหวัดกระบี่ทำไม จำกัด และจากกรมปาไมมาบำรุงรักษา

ตามนโยบายของกระทรวงเกษตรและสหกรณ กรณีของสวนปาหวยน้ำขาว อ.อ.ป.ไดเริ่มดำเนินการตั้งแต
ป ๒๕๓๓ เปนตนมา โดยตองปฏิบัติตามพระราชบัญญัติปาไม พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๕๘ ทวิ ซึ่งบัญญัติวา
“ในกรณีการทำไมหวงหาม หรือเก็บหาของปาหวงหามโดยการใหสัมปทาน การอนุญาตใหผูกขาด หรือการ

อนุญาตใหทำไมหวงหามเพื่อการคาในเขตปาสงวนแหงชาติ หรือปาที่ไดเตรียมการกำหนดเปนปาสงวนแหง
ชาติ หรือที่ไดกำหนดโครงการทำไมหรือเก็บหาของปาไวแลว หรือการอนุญาตตามมาตรา ๑๓ มาตรา ๑๘
หรือมาตรา ๕๔ รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนด
(๑) ใหผูรับสัมปทานหรือผูรับอนุญาต ทำการบำรุงปา หรือปลูกสรางสวนปาตามคำสั่งและวิธีการที่
พนักงานเจาหนาที่กำหนด หรือ

(๒) ใหผูรับสัมปทานหรือผูรับอนุญาตออกคาใชจายเพื่อใหพนักงานเจาหนาที่ทำการบำรุงปา หรือ
ปลูกสรางสวนปาใหแทน...”
อ.อ.ป. เปนหนวยงานของรัฐที่ไดรับสัมปทานทำไม จึงตองมีหนาที่บำรุงปาและปลูกสรางสวนปาให

สมบูรณดังเดิม ซึ่งเปนสวนปาที่ปลูกตามเงื่อนไขสัมปทาน

110