Page 107 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 107

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π                            °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
                                                       ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé



            พระราชบัญญัติปาสงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๐๗ เนื่องจากจำเลยทั้งหมดไดครอบครองทำประโยชนกอสราง
            อาคารรานคาขึ้นในที่ดินของ อ.อ.ป. ซึ่งทำใหนำไปสูความขัดแยงระหวาง อ.อ.ป. และราษฎรในพื้นที่มากยิ่งขึ้น
                   จากพยานหลักฐานและการชี้แจงของผูถูกรอง คือ องคการอุตสาหกรรมปาไม (อ.อ.ป.) สรุปไดวา
            ในป พ.ศ.๒๕๓๓ งานสวนปาพรุดินนาในสังกัด อ.อ.ป. ไดรับมอบการบำรุงรักษาสวนปาหวยน้ำขาว จากปา
            ไมเขตนครศรีธรรมราช กรมปาไม ตามคำสั่งกระทรวงเกษตรและสหกรณ ที่ ๓๒/๒๕๓๒ ลงวันที่ ๑๗

            มกราคม ๒๕๓๒ โดยใหพื้นที่ของสวนปาหวยน้ำขาวเปนพื้นที่ปลูกตามเงื่อนไขสัมปทานการทำไมของ
            บริษัท จังหวัดกระบี่ทำไม จำกัด อ.อ.ป.ไดรับมอบพื้นที่เมื่อวันที่ ๑๗ กรกฎาคม ๒๕๓๓ ตามบันทึกการ
            สงมอบ และรับมอบสวนปาที่ปลูกตามเงื่อนไขสัมปทานที่พนอายุการบำรุงรักษา ๖ ป ไปแลว ของบริษัท

            จังหวัดกระบี่ทำไม จำกัด ผูรับมอบจะตองทำการปลูกหรือดำเนินการรื้อปลูกใหมในเนื้อที่ของสวนปาที่มี
            เปอรเซ็นการรอดตายต่ำดวยคาใชจายของผูรับมอบเอง เพื่อใหเนื้อที่สวนปาที่รับมอบมาแลว หรือเนื้อที่ที่จะ
            ขยายเพิ่มขึ้นในภายภาคหนา ไดกอประโยชนทางเศรษฐกิจมากยิ่งขึ้น ในการทำไมออกจากสวนปาจะตอง
            ปฏิบัติตามระเบียบกรมปาไมวาดวยการปฏิบัติเกี่ยวกับไมในสวนปาที่ปลูกตามเงื่อนไขสัมปทานทำไม
                   ตอมา อ.อ.ป. เห็นวาพื้นที่ที่ไดรับมอบบางแปลงมีอัตราการรอดตายต่ำ ประกอบกับการที่ดูแลพื้นที่

            เพียงอยางเดียว โดยมิไดกระทำการอื่นใด จึงไดเกิดปญหาเรื่องพื้นที่กับราษฎรรอบพื้นที่สวนปา อ.อ.ป. จึง
            ริเริ่มจัดทำโครงการปรับปรุงพัฒนาพื้นที่โครงการ ๔ (เปนสวนปาที่ปลูกตามเงื่อนไขสัมปทานทำไมของผูรับ
            สัมปทานรายอื่นๆ ที่ อ.อ.ป. รับมอบมาดูแลรักษาไวตามนโยบายกระทรวงเกษตรและสหกรณ ตามมติคณะ

            รัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๓๕ ที่อนุมัติให อ.อ.ป. ดูแลรักษาและใชประโยชนสวนปาที่ปลูกตามเงื่อน
            สัมปทานทำไมและไมไดอยูในเขตอนุรักษ) เหตุผลของการทำโครงการ ๔ เพื่อรื้อปลูกในพื้นที่ที่รับมอบมา
            แลวมีอัตราการรอดตายต่ำ ชนิดไมไมมีคุณคาทางเศรษฐกิจ เนื่องจาก อ.อ.ป. ไดลงทุนไปในพื้นที่สวนปา
            หวยน้ำขาวแลวเปนจำนวนเงิน ๓,๓๑๖,๒๙๕.๙๐ บาท โดยมิไดผลตอบแทนใดๆ กลับมา อีกทั้ง อ.อ.ป. เปน
            รัฐวิสาหกิจที่ตองเลี้ยงตัวเองจากผลกำไรในการดำเนินงาน (รายละเอียดตามบันทึกอุตสาหกรรมปาไมเขต

            หาดใหญที่ กษ.๑๕๐๖ (ญ) /๓๙๗๑ ลงวันที่ ๕ สิงหาคม ๒๕๔๑)
                   อ.อ.ป. ไดจัดสรรงบประมาณ ใหสวนปาหวยน้ำขาวรื้อปลูกใหมในพื้นที่ที่มีอัตราการรอดตายต่ำดังนี้
                   •  ป ๒๕๔๒ รื้อปลูกใหมจำนวน ๓๕๗ ไร
                   •  ป ๒๕๔๔ รื้อปลูกใหมจำนวน ๓๗๗ ไร
                   •  ป ๒๕๔๕ รื้อปลูกใหมจำนวน ๓๓ ไร

                   •  ป ๒๕๔๗ รื้อปลูกใหมจำนวน ๓๐๐ ไร
                   •  ตามหนังสืองานสวนปาพรุดินนา ที่ ทส.๑๔๑๐/๙๕ ลงวันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๔๗ ไดชี้แจงตอผูวา-
                     ราชการจังหวัดกระบี่ กรณีการรื้อปลูกใหม วาสวนปาหวยน้ำขาวไดทำตามหลักวิชาการกลาวคือ
                   •  ไมรื้อปลูกในที่ลาดชัน ในสวนที่เปนเนินเขาหรือภูเขา จะเวนไวเปนปาธรรมชาติ รวมทั้งสองขาง

                     ลำหวยไวดวยในกรณีที่มีลำหวยไหลผานพื้นที่
                   •  เวนไมปาธรรมชาติที่มีคาทางเศรษฐกิจไว ซึ่งการปลูกสรางสวนปาเดิมนั้นไดไถดันลมไมจนหมด

                     สิ้น ที่ขึ้นอยูในปจจุบันเปนไมฟนทั่วไปที่ไมมีคาทางเศรษฐกิจ



       106
   102   103   104   105   106   107   108   109   110   111   112