Page 113 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé

หลักเกณฑตามเงื่อนไขที่กำหนดไวในบันทึกการสงมอบพื้นที่ของบริษัท จังหวัดกระบี่ทำไม จำกัด
เมื่อวันที่ ๑๗ กรกฎาคม ๒๕๓๓ ซึ่งระบุวา มีไมรอดตายรอยละ ๔๒.๙๘ และยังไมเปนไปตามหลักวิชา
การที่ อ.อ.ป.ไดชี้แจงตอผูวาราชการจังหวัดกระบี่ เพราะจากการสำรวจพื้นที่พบวามีการไถดันปาสองขาง
ลำหวย ไถดันเนินเขา ไถดันพื้นที่ลาดชัน ไถดันไมหาด ไมแดง ไมตะเคียนทราย ไมพยอม ไมเคี่ยม สะตอ

ปา ตนกอ เปนตน ซึ่งเปนการไถดันทำลายปาธรรมชาติและไมมีคาเปนสวนใหญ

๓) การดำเนินคดีอาญาของ อ.อ.ป. กับ นายอิบหรอมเหม หวังสป ผูใหญบานหมูที่ ๑ ตำบล
หวยน้ำขาว และคดีอาญาระหวาง อ.อ.ป. กับนายอมรศักดิ์ ไชยพร กับพวกรวม ๗ คนเปนการ

ละเมิดสิทธิชุมชนหรือไม
คณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและปามีความเห็นวา ผลการประชุมรวมกันจากทุกฝาย
เห็นวาให อ.อ.ป. ยกเลิกการดำเนินคดีกับนายอิบหรอมเหม หวังสป ผูใหญบานหมูที่ ๑ ตำบลหวยน้ำขาว
เพราะนายอิบหรอมเหม หวังสป ไดจับกุมและควบคุมตัวลูกจางของ อ.อ.ป. ทั้งสองคน และควบคุมรถ

แทรกเตอรซึ่งเปนของกลางไวในความครอบครองกอน เพื่อปกปองพื้นที่ปาตามการรองเรียนของราษฎร
ตำบลหวยน้ำขาว อีกทั้งกระทำการตามอำนาจหนาที่ของผูใหญบาน ในฐานะที่เปนพนักงานเจาหนาที่ของรัฐ
นอกจากนี้นายอิบหรอมเหม หวังสป ก็ไมไดดำเนินการเกินเลยอำนาจหนาที่แตอยางใด แตกลับควบคุม
ลูกจางของ อ.อ.ป. สงใหกับเจาหนาที่ตำรวจ และพยายามเจรจากับ อ.อ.ป. และจังหวัดกระบี่เพื่อหาทางออก

ในการแกไขปญหารวมกัน
ยิ่งไปกวานั้นการรองเรียนของราษฎรตำบลหวยน้ำขาว และนายอิบหรอมเหม หวังสป เขาใจวา
พื้นที่ที่ถูกลูกจางของ อ.อ.ป. ไถดัน เปนพื้นที่ปาสงวนแหงชาติ ชองศิลา-ขี้แรด และติดกับอุทยานแหงชาติ
เขาประ-บางคราม ในระยะ ๒๐ เมตร ประกอบกับเปนพื้นที่ปาสมบูรณ จึงดำเนินการไปดวยเจตนาสุจริตที่จะ

รักษาปาธรรมชาติซึ่งเปนประโยชนกับชุมชนและประเทศชาติไว อยางไรก็ตาม อ.อ.ป. ก็ยังดำเนินคดีตอนาย
อิบหรอมเหม หวังสป จนกระทั่งคณะอนุกรรมการฯ ตองประสานงานใหสภาทนายความชวยเหลือในทางคดี
ของนายอิบหรอมเหม หวังสป
สำหรับคดีอาญาระหวาง อ.อ.ป. กับนายอมรศักดิ์ ไชยพร กับพวกรวม ๗ คน คณะอนุกรรมการ

สิทธิในการจัดการที่ดินและปามีความเห็นวา อ.อ.ป.ควรยุติการดำเนินคดีเชนเดียวกัน ทั้งนี้เพราะพื้นที่
บริเวณหนาสำนักงานสวนปาหวยน้ำขาวนั้น แตเดิมเปนพื้นที่โลงที่ราษฎรตำบลหวยน้ำขาวไดดำเนิน
กิจกรรมรวมกันภายในชุมชน และเปนที่พักของคนเดินทาง ตลอดจนเปนที่จอดรถมาอยางตอเนื่องตั้งแตป
พ.ศ.๒๕๔๓ - ๒๕๔๗ ซึ่งสวนปาหวยน้ำขาวไดรับรูมาโดยตลอด ตอมาในป พ.ศ.๒๕๔๗ ราษฎรจึงไดสราง

สำนักงานของกลุมอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมตำบลหวยน้ำขาว และรานคาของกลุมแมบาน
โดยมีวัตถุประสงคในการทำกิจกรรมสาธารณะรวมกันภายในชุมชน มิไดมีเจตนายึดถือครอบครองไวเปน
ประโยชนสวนตน รานคาดังกลาวเปนสถานที่ในการขายผลิตภัณฑสินคาหนึ่งผลิตภัณฑหนึ่งตำบลที่ดำเนิน
การโดยกลุมแมบาน ตามนโยบายของรัฐบาลและจังหวัดกระบี่ที่รณรงคใหกลุมแมบาน และชุมชนทำ

วิสาหกิจชุมชน การกอสรางรานคาและสำนักงานก็ไมไดทำลายพื้นที่ปา และไมขัดขวางการดำเนินงานของ
อ.อ.ป. แตอยางใด

112