Page 114 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 114

คณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและปามีความเห็นวา การดำเนินคดีอาญาของ อ.อ.ป.
               เปนการละเมิดสิทธิชุมชน เนื่องจาก อ.อ.ป. ไมดำเนินการตามขอตกลงรวมกันทั้งสี่ฝาย ระหวาง นายอำเภอ
               คลองทอม (ผูแทนผูวาราชการจังหวัดกระบี่) คณะอนุกรรมการฯ ผูรองเรียน และ อ.อ.ป. เมื่อวันที่ ๑๓
               มิถุนายน ๒๕๔๘ ใหยุติการฟองรองกลาวโทษและดำเนินคดีระหวางกันจนกวาจะไดขอยุติรวมกัน แตทาง อ.อ.ป.
               ยังคงฟองรองดำเนินคดีจำนวนสองคดีอยางตอเนื่อง ถึงแมวาหลายฝายในระดับจังหวัด คณะอนุกรรมการฯ

               และคณะอนุกรรมาธิการฯ ของวุฒิสภา จะมีความเห็นสอดคลองกันใหพื้นที่มีการไถดันปาธรรมชาตินั้น ให
               ชุมชนรวมกันดำเนินการจัดการใหเปนปาชุมชนก็ตาม


               ¡µ‘¢Õß§≥–Õπÿ°√√¡°“√ ‘∑∏‘„π°“√®—¥°“√∑’Ë¥‘π·≈–ªÉ“
                      คณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและปา ไดมีมติในการประชุมครั้งที่ ๑๑ / ๒๕๔๙ เมื่อวันที่
               ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๙ วา
                      ๑) การไถดันปาธรรมชาติในพื้นที่ ๒๖๗ ไร ซึ่งอยูติดกับเขตรักษาพันธุสัตวปา เขาประ-บางคราม
               เปนการกระทำที่ไมชอบดวยพระราชบัญญัติปาสงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๐๗ มาตรา ๑๖ ทวิ และ มาตรา ๒๐

               รวมทั้งระเบียบกรมปาไมวาดวยการอนุญาตใหทำการปลูกสรางสวนปาหรือปลูกไมยืนตนภายในเขตปา
               สงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๓๐ ขอ ๔.๑ และระเบียบกรมปาไมวาดวยการปฏิบัติเกี่ยวกับปาสงวนแหงชาติ
               พ.ศ.๒๕๐๘ ขอ ๒๔ นอกจากนี้ การปลูกสรางสวนปาของ อ.อ.ป. เพื่อนำมาปลูกยางพารา และปาลมน้ำมัน

               ที่เปนไมเศรษฐกิจ ก็เปนการกระทำที่ไมชอบดวยพระราชบัญญัติปาไม พ.ศ.๒๔๘๔ ที่มีเจตนารมณใหการ
               ปลูกสรางสวนปาเพื่อใหเปนปาสมบูรณ
                      ๒) การไถดันและเผาปาธรรมชาติเปนการละเมิดสิทธิชุมชนตามรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย
               พุทธศักราช ๒๕๔๐ มาตรา ๔๖ และมาตรา ๕๖ ตลอดจนกติการะหวางประเทศวาดวยสิทธิพลเมืองและสิทธิ
               ทางการเมือง ขอ ๑ และกติการะหวางประเทศวาดวยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ขอ ๑

                      ๓) การดำเนินคดีของ อ.อ.ป. ตอราษฎรตำบลหวยน้ำขาว ทั้งสองคดีเปนการละเมิดสิทธิชุมชนตาม
               มาตรา ๔๖ และ มาตรา ๕๖ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ และกติการะหวาง
               ประเทศวาดวยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง ขอ ๑ และกติการะหวางประเทศ วาดวยสิทธิทาง

               เศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม ขอ ๑ และให อ.อ.ป. อนุญาตใหกลุมอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติฯ และกลุม
               แมบานใชประโยชนพื้นที่ดังกลาว และควรยุติการดำเนินคดีดังกลาวขางตนทั้งสองคดี ตลอดจนสนับสนุนให
               เกิดความรวมมือการทำกิจกรรมรวมกันระหวาง อ.อ.ป. และราษฎรตำบลหวยน้ำขาว ในการอนุรักษดูแล
               สวนปาหวยน้ำขาวใหเปนปาธรรมชาติสืบตอไป


               ¡µ‘¢Õß§≥–°√√¡°“√ ‘∑∏‘¡πÿ…¬™π·Ààß™“µ‘
                      คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติไดพิจารณามีมติในการประชุมครั้งที่ ๓๐ / ๒๕๔๙  เมื่อวันที่
               ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๙ เห็นชอบตามความเห็นของคณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและปา จึงมี

               มาตรการในการแกไขปญหาและมีขอเสนอแนะเชิงนโยบาย ดังนี้



                                                                                                  113
   109   110   111   112   113   114   115   116   117   118   119