Page 149 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)
P. 149
148 วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน
ที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ ประเด็นตามมาตรา 279 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
เป็นประเด็นที่มีความสำาคัญเพราะก่อให้เกิดปัญหาการตีความกฎหมายเป็นอย่างมาก
ประเด็นโทษประหารชีวิต กสม. ได้มีท่าทีและมีข้อเสนอแนะเกี่ยวกับโทษประหารชีวิตตั้งแต่
ในอดีต แม้ว่าประเทศไทยเป็นภาคีสมาชิกกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง
(International Covenant on Civil and Political Rights: ICCPR) แต่ประเทศไทยไม่ได้เป็นภาคีพิธีสาร
เลือกรับฉบับที่ 2 แห่งกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง (Second Optional
Protocol to the International Covenant on Civil and Political Right: OP2) ซึ่งกำาหนดให้ยกเลิกโทษประหาร
ชีวิต ในขณะเดียวกันกติกา ICCPR กำาหนดว่า ประเทศภาคีสมาชิกสามารถกำาหนดโทษประหารชีวิตได้ หากเห็น
ควรให้โทษคงอยู่ต่อไป แต่ต้องกำาหนดภายใต้เงื่อนไขว่า โทษประหารชีวิตต้องเกิดจากการกระทำาที่กติกา ICCPR
เรียกว่า “อาชญากรอย่างร้ายแรงที่สุด (the most serious crime)” ดังนั้น ประเทศต่าง ๆ ไม่จำาเป็นต้องยกเลิก
โทษประหารชีวิตในทันที แต่สามารถกำาหนดมาตรการในช่วงรอยต่อเพื่อส่งผ่านไปสู่การยกเลิกในท้ายที่สุด
ประเด็นการเซ็ทซีโร่องค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญ 2 องค์กร ได้แก่ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
แห่งชาติ (กสม.) และคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ขอให้ข้อสังเกตว่าเป็นการตราพระราชบัญญัติประกอบ
รัฐธรรมนูญในลักษณะสองมาตรฐาน เนื่องจากเหตุผลที่มีการเซ็ทซีโร่นั้น ไม่ใช่เหตุผลตามหลักการสากลที่ได้
กล่าวไว้ข้างต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหตุผลที่ กสม. ชุดที่ 3 ที่ได้รับการแต่งตั้งภายใต้กฎหมายฉบับเก่าที่ไม่สอดคล้อง
กับหลักการสากล ดังนั้น จึงให้มีการเซ็ทซีโร่เพื่อให้ได้สถานะ A แต่ในความเป็นจริงแล้ว การจะได้สถานะ A
กลับคืนมาต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขที่องค์การระหว่างประเทศกำาหนดไว้ นอกจากนี้ การคงอยู่ขององค์กรอิสระ
ตามรัฐธรรมนูญ รวมทั้งศาลรัฐธรรมนูญ ต้องบัญญัติไว้ในบทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญ ไม่ควรบัญญัติไว้ใน
พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ หากพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญมีปัญหาความชอบด้วยรัฐธรรมนูญ
องค์กรที่จะทำาหน้าที่วินิจฉัย คือ ศาลรัฐธรรมนูญ ซึ่งมีลักษณะที่เป็นประโยชน์ขัดกันอย่างเห็นได้ชัด
ศ�สตร�จ�รย์กิตติคุณ วิทิต มันต�ภรณ์
จุฬ�ลงกรณ์มห�วิทย�ลัย
คำาว่า “สิทธิมนุษยชนหรือประชาธิปไตย” กำาหนดกรอบไว้
3 ประเด็น ดังนี้
ประเด็นที่ 1 การจะใช้ศัพท์สิทธิมนุษยชน หมายความว่า
บุคคลนั้นต้องการหลักประกันต่าง ๆ ตามที่บุคคลนั้นควรจะได้รับอันเป็น
หลักพื้นฐานในหลายมิติ เช่น สิทธิทางเศรษฐกิจและการคลัง สิทธิทางการศึกษา สิทธิในการเข้าถึงการสาธารณสุข
เป็นต้น ส่วนในมิติประชาธิปไตย คือ สิทธิทางการเมืองซึ่งเป็นเรื่องละเอียดอ่อน เพราะเกี่ยวกับการเลือกตั้ง
การมีส่วนร่วม การแสดงออก การรวมกลุ่ม ฯลฯ หากย้อนกลับไปพิจารณาประวัติศาสตร์ของประเทศไทย
