Page 120 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 120

108 | P a g e




                          มาตรา 290 องคกรปกครองสวนทองถิ่นยอมมีอํานาจในการจัดการ การบํารุงรักษา และการ

                          ใชประโยชนจากทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมที่อยูในเขตพื้นที่ ตลอดจนการเขาไปมีสวนใน

                          การบํารุงรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมที่อยูนอกเขตพื้นที่ เฉพาะในกรณีที่อาจมี

                          ผลกระทบตอการดํารงชีวิตของประชาชนในพื้นที่ของตน และการมีสวนรวมในการพิจารณาเพื่อ

                          ริเริ่มโครงการหรือกิจกรรมใดนอกเขตพื้นที่ซึ่งอาจมีผลกระทบตอคุณภาพสิ่งแวดลอมหรือสุขภาพ

                          อนามัยของประชาชนในพื้นที่


                       6) การจํากัดสิทธิของประชาชนเพื่อคุมครองสิ่งแวดลอม – ไดมีการกําหนดใหรัฐสามารถออก

               กฎหมายเพื่อจํากัดสิทธิและเสรีภาพของประชาชนเพื่อการคุมครองสิ่งแวดลอมไดในสองกรณี


                          กรณีแรกตามมาตรา 49 เปนการกําหนดใหการเวนคืนอสังหาริมทรัพยของเอกชนอาจกระทํา

                          ไดหากมีวัตถุประสงคเพื่อสงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอม


                          กรณีที่สองตามมาตรา 50 ในสวนที่เกี่ยวของกับเสรีภาพในการประกอบอาชีพซึ่งอาจถูกจํากัด


                          ไดดวยเหตุผลเพื่อสงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอม


                    5.1.3 ประเด็นสิ่งแวดลอมมาบัญญัติไวในรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550


                       รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 มีบทบัญญัติเรื่องสิ่งแวดลอมคลายกับ

               บทบัญญัติในรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 แตไดมีการแกไขบทบัญญัติตาม

               รัฐธรรมนูญ  เฉพาะในสวนที่เกี่ยวของกับสิ่งแวดลอมใหมีความละเอียดและชัดเจนมากยิ่งขึ้น ดังนี้


                       1) สิทธิในขอมูลขาวสารดานสิ่งแวดลอม – ไดมีการบัญญัติถึงสิทธิของประชาชนในการเขาถึงขอมูล

               ขาวสารเกี่ยวกับสิ่งแวดลอมที่อยูในความครอบครองของราชการไว โดยอาจจําแนกออกเปนบทบัญญัติที่มี

               ลักษณะเปนการทั่วไปและบทบัญญัติที่มีลักษณะเฉพาะ



                          บทบัญญัติที่มีลักษณะเปนการทั่วไป - มีการบัญญัติไวในมาตรา 56 ถึงสิทธิของบุคคลในการ

                          รับทราบขอมูลหรือขาวสารสาธารณะในครอบครองของหนวยงานราชการ หนวยงานของรัฐ

                          รัฐวิสาหกิจ หรือราชการสวนทองถิ่น ภายใตเงื่อนไขที่กฎหมายกําหนด ซึ่งขอมูลขาวสารที่

                          ประชาชนอาจเขาถึงไดนี้ยอมหมายความถึงขอมูลขาวสารดานสิ่งแวดลอมดวย


                          บทบัญญัติที่มีลักษณะเฉพาะ - มีการบัญญัติไวในมาตรา 57 ใหประชาชนมีสิทธิที่จะไดรับ

                          ขอมูล คําชี้แจง และเหตุผลจากหนวยงานราชการ หนวยงานของรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือราชการ
   115   116   117   118   119   120   121   122   123   124   125