Page 122 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 122

110 | P a g e




                          มาตรา 212 กําหนดใหประชาชนสามารถยื่นคําฟองตอศาลรัฐธรรมนูญไดโดยตรง หาก

                          ปรากฏวาบทบัญญัติแหงกฎหมายใดละเมิดสิทธิเสรีภาพที่รัฐธรรมนูญรับรองและคุมครอง


                       4) หนาที่ของประชาชนในการปกปองสิ่งแวดลอม – มีการกําหนดไวในมาตรา 73 ใหประชาชนมี

               หนาที่ในการอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมตามที่กฎหมายกําหนด


                       5) หนาที่ของรัฐในการปกปองสิ่งแวดลอม – รัฐธรรมนูญไดกําหนดหนาที่ของรัฐในการปกปอง

               สิ่งแวดลอมไว ดังนี้


                          มาตรา 67 วรรคสอง กําหนดใหรัฐมีหนาที่จัดทําการศึกษาและประเมินผลกระทบตอคุณภาพ


                          สิ่งแวดลอมและสุขภาพ โดยจะตองใหมีองคการอิสระซึ่งมีสมาชิกประกอบไปดวยผูแทนองคการ
                          เอกชนดานสิ่งแวดลอมและผูแทนสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการศึกษาดานสิ่งแวดลอมใหความเห็น


                          ประกอบดวยในกรณีที่จะดําเนินโครงการหรือกิจกรรมที่อาจกอผลกระทบตอสิ่งแวดลอมอยาง
                          รุนแรง



                          มาตรา 85 มีการเพิ่มสวนวาดวยการแนวนโยบายของรัฐในเรื่องทรัพยากรธรรมชาติและ

                          สิ่งแวดลอม โดยกําหนดใหรัฐตองดําเนินนโยบายในดานการใชและการจัดสรรที่ดิน การจัดการน้ํา

                          และทรัพยากรธรรมชาติ รวมถึงการผังเมือง ใหสอดคลองกับการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติ


                          มาตรา 290 องคกรปกครองสวนทองถิ่นมีอํานาจหนาที่สงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอม

                          รวมทั้ง การจัดการ การบํารุงรักษา และการใชประโยชนจากทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม

                          ที่อยูในเขตพื้นที่ การเขาไปมีสวนรวมในการบํารุงรักษาทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมที่อยู

                          นอกเขตพื้นที่ เฉพาะในกรณีที่อาจมีผลกระทบตอการดํารงชีวิตของประชาชนในพื้นที่ของตน

                          การมีสวนรวมในการพิจารณาเพื่อริเริ่มโครงการหรือกิจกรรมใดนอกเขตพื้นที่ซึ่งอาจมีผลกระทบ

                          ตอคุณภาพสิ่งแวดลอมหรือสุขภาพอนามัยของประชาชนในพื้นที่  และการมีสวนรวมของชุมชน

                          ทองถิ่น


                       6) การจํากัดสิทธิของประชาชนเพื่อคุมครองสิ่งแวดลอม – ไดมีการกําหนดใหรัฐสามารถออก

               กฎหมายเพื่อจํากัดสิทธิและเสรีภาพของประชาชนเพื่อการคุมครองสิ่งแวดลอมไดในสองกรณี



                          กรณีแรกตามมาตรา 42 เปนการกําหนดใหการเวนคืนอสังหาริมทรัพยของเอกชนอาจกระทํา

                          ไดหากมีวัตถุประสงคเพื่อสงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอม
   117   118   119   120   121   122   123   124   125   126   127