Page 115 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

บทที่ 5

ประสบการณการคุมครองสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดลอมในประเทศไทย

5.1 ประสบการณการนําสิทธิมนุษยชนและสิทธิในสิ่งแวดลอมมาบัญญัติไวในรัฐธรรมนูญของประเทศไทย

รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทยไดกําหนดหลักเกณฑเกี่ยวกับการคุมครองสิ่งแวดลอมไวใน

รัฐธรรมนูญตั้งแตป พ.ศ. 2517 และไดใหความสําคัญจนถึงขั้นที่กําหนดใหประชาชนเขาไปมีสวนรวมในการ

คุมครองและปกปองสิ่งแวดลอมโดยตรงตั้งแตรัฐธรรมนูญป พ.ศ. 2540 เปนตนมา การศึกษาเกี่ยวกับการนํา

ประเด็นสิ่งแวดลอมมาบัญญัติไวในรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย จึงอาจแบงแนวทางในการบัญญัติ

กฎหมายออกเปน 4 ยุค ดังนี้

1) ยุคกอนรัฐธรรมนูญฉบับป พุทธศักราช 2540

2) ยุครัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540

3) ยุครัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550

4) ยุครางรัฐธรรมนูญฉบับ ศาสตราจารยกิตติคุณ ดร. บวรศักดิ์ อุวรรณโณ และ ฉบับนายมีชัย ฤชุพันธุ

ในการพิจารณาประเด็นสิ่งแวดลอมที่บัญญัติไวในรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทยนั้น สามารถ

พิจารณาไดใน 5 ประเด็น ดังนี้

 สิทธิเชิงเนื้อหา ซึ่งไดแก สิทธิในสิ่งแวดลอมที่ดี และสิทธิที่จะมีชีวิตในสิ่งแวดลอมที่ดี

 สิทธิเชิงกระบวนการ ซึ่งไดแก สิทธิในขอมูลขาวสารดานสิ่งแวดลอม สิทธิในการมีสวนรวมใน

กระบวนการตัดสินใจดานสิ่งแวดลอม และสิทธิในการเขาถึงกระบวนการยุติธรรมดาน
สิ่งแวดลอม

 หนาที่ของประชาชนในการปกปองสิ่งแวดลอม

 หนาที่ของรัฐในการปกปองสิ่งแวดลอม
 การจํากัดสิทธิเสรีภาพของประชาชนดานอื่นเพื่อคุมครองสิ่งแวดลอม

อยางไรก็ตาม เนื่องจากสิทธิในเชิงเนื้อหา อันไดแก สิทธิในสิ่งแวดลอมที่ดี และสิทธิที่จะมีชีวิตใน

สิ่งแวดลอมที่ดีนั้น ยังไมไดมีการบัญญัติไวในรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทยฉบับใดๆ จึงไมขอยกมา

พิจารณา