Page 102 - คู่มือสิทธิมนุษยชนศึกษาสำหรับประชาชนในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้
P. 102
บรรณานุกรม
หนังสือภาษาไทย
กัลวัช อาร์หมัด เอ. (ม.ป.ป.). ประวัติศาสตร์อิสลาม. กรุงเทพฯ:
ส. วงศ์เสงี่ยม.
จรัล ดิษฐาอภิชัย. (2550). บนเส้นทางสิทธิมนุษยชน. กรุงเทพฯ: สุขุม
และบุตร.
ดิเรก กุลสิริสวัสดิ์. (2541). สีเราะตุนศาสดา. กรุงเทพฯ: อักษรสมัย.
นพนิธิ สุริยะ. (2537). สิทธิมนุษยชน. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.
บะชีร สะกะรียา. (2540). ตะวันขึ้นที่มะดีนะฮ์ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ:
อิสลามิคอะเคเดมี.
ยะกู้บ ท้วมประถม. (ม.ป.ป.). พระศาสดามุฮัมมัด ซ.ล. ที่พ่อเล่าให้ฟัง. กรุงเทพฯ:
ส.วงศ์เสงี่ยม.
แวยูโซะ สิเดะ. (2551). เอกสารประกอบการเรียนการสอนรายวิชา
อารยธรรมอิสลาม. ปัตตานี : วิทยาลัยอิสลามศึกษา มหาวิทยาลัย
สงขลานครินทร์.
ศอลิหฺหุสัยน์ อัลอายิด. (2548). สิทธิของชนต่างศาสนิกในประเทศอิสลาม.
กรุงเทพฯ: เอดิสันเพรส โพรดักดิ์.
สมาคมนักเรียนเก่าอาหรับ. (ม.ป.ป). ความหมายอัลกุรอานเป็นภาษาไทย ภาคที่
1 – 30. กรุงเทพฯ: สมาคมนักเรียนเก่าอาหรับ.
สุดปรารถนา นิละไพจิตร. (2550). สิทธิมนุษยชนในอิสลามกับการรับรอง
สิทธิเสรีภาพตามรัฐธรรมนูญราชอาณาจักรไทย (ปริญญานิติศาสตร์
มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
หุชัยนฺอัยกัลป์. (2537). ศาสดามูฮัมมัด มหาบุรุษแห่งอิสลาม ภาคที่ 1.
กรุงเทพฯ: อิสลามิค อะเคเดมี.
86 คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
