Page 83 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 83
‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé
√ÿª ตอประเด็นหลักที่ อ.อ.ป. ไดปลูกสรางสวนปาทับซอน
ความคืบหนาในการคลี่คลายแกไขปญหา ลงบนที่ดินทำกินของประชาชน
อันเปนความเดือดรอนของประชาชนดังรองเรียนมา แมมีรายงานผลการตรวจสอบการละเมิด
นั้น แมคณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและ สิทธิมนุษยชน โดยคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหง
ปา ทั้งสองชุด ในคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ ชาติในหลายๆ กรณี แตมาตรการแกไขปญหาและ
จะไดใชความพยายามในการตรวจสอบและนำเสนอ ขอเสนอแนะเชิงนโยบายยังไมไดรับแกไขอยาง
ใหไดขอสรุปในขอเท็จจริงจากทุกฝายรวมกัน จริงจัง คำตอบตอปญหานี้ จึงอยูที่นโยบายรัฐวาจะ
กำหนดแนวทาง กลไก และกระบวนการในการแกไข เลือกแนวทางใด จุดมุงหมายและนโยบายใด ในการ
ปญหาที่มีความชัดเจน เชน กรณีสวนปาหวยน้ำขาว จัดการทรัพยากรปาไมที่ดิน ระหวางการจัดการเพื่อ
กรณีสวนปาไชยา กรณีสวนปาคอนสาร กรณีสวนปา ใหคนจน หรือเกษตรกรรายยอยไดมีสิทธิใชประโยชน
ของบริษัทนางรองอุตสาหกรรม จำกัด และสวนปา อยางมั่นคงในที่ดินของรัฐ ซึ่งเปนการกระจายรายได
ของบริษัทวนเกษตรไทย จำกัด อำเภอโนนดินแดง ที่มีความยั่งยืนกวาการผลักดันใหพวกเขาตองแปร
จังหวัดบุรีรัมย แตความพยายามทั้งหลายก็ยังคง สถานะตนเองเปนแรงงานรับจาง ไมวาจะเปนลูกจาง
เปนเพียงขอเสนอแนวทางแกไขปญหา มติที่ประชุม อ.อ.ป. หรือลูกจางบริษัทธุรกิจเอกชนทั่วๆ ไป กับ
ทั้งในการประชุมของคณะอนุกรรมการฯ รวมกับ อีกทางหนึ่งก็คือ รัฐบาลยังยืนยันให อ.อ.ป. และ
จังหวัดและหนวยงานที่เกี่ยวของ หรือคณะทำงาน บริษัทธุรกิจเอกชนเชาที่ดินรัฐ ซึ่งแทที่จริงก็คือ
ระดับพื้นที่ซึ่งทางจังหวัดนั้นๆ เปนผูมีคำสั่งแตงตั้ง ที่ดินของประชาชนไทยทุกคนนำมาปลูกสรางสวนปา
ขึ้นมา ทั้งปวงแทบไมมีความคืบหนาในการดำเนิน เชิงพาณิชยแสวงหาผลประโยชนตอไป เพื่อเปนฐาน
การใหมีผลในทางปฏิบัติ เพื่อคลี่คลายแกไขปญหา การผลิตวัตถุดิบตนทุนต่ำตอบสนองตอโรงงานผลิต
ใหกับประชาชน เยื่อกระดาษ โรงงานผลิตยางรถยนต-รถจักรยานยนต
มีบางกรณีที่สวนปาฯ มีทาทีผอนคลายลง และอื่นๆ ที่ใชยางธรรมชาติและยูคาลิปตัสเปน
บาง เชน กรณีสวนปาคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ ที่ยอมรับ วัตถุดิบ หากรัฐบาลยังเลือกแนวทางการอนุญาตให
ในหลักการ (การเจรจาเมื่อวันที่ ๒ พฤษภาคม มีการรวมศูนยที่ดินไวกับ อ.อ.ป. และบริษัทธุรกิจ
๒๕๕๐ ที่หองประชุม ๕๐๑ สำนักงานคณะกรรมการ เอกชน ซึ่งเปนแนวทางการจัดการที่ดินที่กอใหเกิด
สิทธิมนุษยชนแหงชาติ) ใหชาวบานในพื้นที่พิพาท ปญหาและผลกระทบตอคนจนหรือเกษตรกรราย
สามารถเขาใชประโยชนทำการเกษตรในที่ดิน ยอย จำนวนมากนั่นก็เทากับวาความทุกขยากจะ
ระหวางแถวตนไมของสวนปาได (เนื่องจากตนไมที่ พอกพูนทับถมทวีคูณ ประดุจขื่อคาบนบาไหลของ
สวนปาปลูกไวยังมีขนาดเล็ก) แตการผอนปรนเชนนี้ คนจนและเกษตรกรรายยอยอีกตอไป และทำให
ก็ไมถือเปนกรณีพิเศษแตอยางใด (สวนปาหลังสวน อ.อ.ป. กับสวนปาเอกชนเชิงพาณิชยสรางความขัดแยง
ก็อนุญาตใหเกษตรกรเขาทำประโยชนทางการ กับประชาชนตอเนื่องไปในขอบเขตทั่วประเทศ
เกษตร เชนปลูกมะละกอได) และมิไดกระทบกระเทือน
82

