Page 85 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 85

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π                            °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
                                                       ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé



                  กรณีผูถูกละเมิดสิทธิรายยอยเหลานี้ ตอกย้ำ  การละเมิดสิทธิก็ยังคงเกิดขึ้นและดำเนินไปตาม
            ถึงความจำเปนในการดำรงอยู ของ “องคกรอิสระ”  อำเภอใจและผูมีอำนาจสงผลใหประชาชนเดือดรอน

            ทางดานสิทธิมนุษยชนเพื่อทำหนาที่ตรวจสอบ และ  อยางหนัก จึงเปนภารกิจสำคัญที่คณะกรรมการสิทธิ
            เสนอแนะตอรองทางดานนโยบายที่เกี่ยวกับการ  มนุษยชนแหงชาติ (กสม.) ตองพัฒนากลไกระงับ

            สงเสริมและคุมครองสิทธิมนุษยชน            เหตุเฉพาะหนาเรงดวนที่มีประสิทธิภาพ รวมทั้งการ
                                                       ผลักดันใหเกิดศาลสิทธิมนุษยชน
            Ù.Ù ¢âÕ®”°—¥·≈–Õÿª √√§¢Õß§≥–                     ๓) แมกฎหมายจะระบุวา คณะกรรมการสิทธิ

            Õπÿ°√√¡°“√œ ·≈– ° ¡.                       มนุษยชนแหงชาติ สามารถตรวจสอบการละเมิด

                  ๑) กระบวนการตรวจสอบตองใชเวลาพอ     สิทธิได โดยอาศัยบรรทัดฐานของกฎหมายระหวาง
            สมควร ในการรวบรวมเอกสาร ขอมูลตางๆ  การ   ประเทศวาดวยสิทธิมนุษยชน และปฏิญญาสากลวา

            ตรวจสอบในพื้นที่ตลอดทั้งเชิญผูมีสวนเกี่ยวของ  ดวยสิทธิมนุษยชน แตเทาที่ปรากฏหนวยงานของรัฐ

            มาสอบถาม ไกลเกลี่ยและหารือแนวทางแกไข รวม  หรือรัฐบาลเองก็มิไดยอมรับสิ่งเหลานี้ ยังคงอางแต
            แลวตองใชเวลาคอนขางมากเมื่อเทียบกับบุคลากรที่  กฎหมายภายในประเทศ ซึ่งจำนวนมากมีบทบัญญัติ
            มีจำกัด ทำใหไมคอยจะทันทวงทีกับความเรงดวน  ที่ยังละเมิดสิทธิมนุษยชนอยางรายแรง โดยเฉพาะ

            ของปญหา                                   สิทธิในการจัดสรรทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม

                                                              ทรัพยากรทางสังคม สิทธิในกระบวนการ
                                                              ยุติธรรม เปนตน

                                                                    ๔) การตรวจสอบของคณะอนุกรรม
                                                              การฯ พบวานโยบายของรัฐเอื้อประโยชน

                                                              ตอกลุมทุนขนาดใหญ  มากกวาจะเกิด
                                                              ประโยชนตอประชาชน/ชุมชน และปลอย

                                                              ปละละเลยให  อ.อ.ป.  หรือบริษัทธุรกิจ
                                                              เอกชน ที่รับมอบพื้นที่จากกรมปาไม ไป

                                                              จัดการผลักดันชุมชนที่ทำกินในเขตปา
                                                              สงวนแหงชาติโดยไมมีการกำกับควบคุม

                  ๒) การที่คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหง  จากผูอนุญาต หรือหนวยงานอื่นใด ที่จะชวยปกปอง

            ชาติ (กสม.) ไมมีอำนาจระงับการละเมิดสิทธิที่กำลัง  คุมครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน นั่นคือมาตรการ
            เกิดขึ้นเฉพาะหนา หรือไมมีอำนาจปองกันมิใหผูมี  แกไขปญหาและขอเสนอแนะเชิงนโยบายโดย กสม.

            อำนาจกระทำการละเมิดสิทธิตอประชาชน ทำให   ยังไมไดการสนองตอบอยางจริงจังจากหนวยงาน
            หลายกรณีแมวาประชาชนจะไดรองเรียน กสม. แลว  ของรัฐ รวมทั้งรัฐบาล



         84
   80   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90