Page 63 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé

• มติคณะรัฐมนตรี วันที่ ๓ มีนาคม ฐานทรัพยากรที่เคยครอบครองทำประโยชน

๒๕๓๕ และวันที่ ๙ มีนาคม ๒๕๓๖ ซึ่งสะทอนใหเห็นวา กฎหมาย และนโยบาย

ให อ.อ.ป. รับมอบพื้นที่สวนปาที่ เหลานั้นดำเนินการไปบนพื้นฐานทางความคิด
ปลูกโดยงบประมาณกรมปาไม (พื้นที่ ความเชื่อเรื่องกรรมสิทธิ์สวนบุคคล และ

นอกเขตอนุรักษ) มาดูแลรักษาและ กรรมสิทธิ์ของรัฐ พรอมๆ กับกดทับทำลาย
ใชประโยชน ระบบกรรมสิทธิ์สวนรวมของชุมชน สังคม

กฎหมาย ระเบียบ และนโยบายเหลานี้ เมื่อชุมชน/สังคม ไดสูญเสียที่มั่นทางอุดมการณ
เปนเครื่องมือสำคัญในการเปลี่ยนยาย ก็จะตองตามมาดวยการสูญเสียที่มั่นทางวัตถุ

ทรัพยากรธรรมชาติ ในฐานะปจจัยการผลิต กระบวนการสถาปนาอำนาจรัฐและทุน
จากเดิมที่เปนตนทุนรวมกันของสังคม (เมื่อผู เหนือฐานทรัพยากร เพื่อใชเปนปจจัยการผลิต

ใดลงแรงบุกเบิกทำประโยชน ผูนั้นยอมได ตนทุนต่ำ ไดดำเนินมายาวนานในประวัติศาสตร
สิทธิครอบครองทำประโยชน นั่นคือสิทธิเกิด เศรษฐกิจการเมืองของสังคมไทย แตหลังจาก

จากการใชแรงงานของตนทำการผลิตมิใชเกิด ปรากฏนโยบายปาไมแหงชาติ พ.ศ.๒๕๒๘
จากการใชอำนาจที่เหนือกวามากำหนด) ให นับวามีความเขมขน ทวีความรุนแรงมากขึ้น

ไปอยูในการควบคุมดูแลจัดการโดยรัฐ ตอ ดังที่เรียกขานกันวา “สงครามแยงชิงทรัพยากร”

จากนั้น จึงเปดโอกาสใหกลุมทุนตางๆ เขา ทั้งนี้เพื่อใชฐานทรัพยากรทั้งมวลที่
แสวงหาผลประโยชน ในขณะเดียวกันก็ปด ชวงชิงมาไดเปนฐานการผลิตวัตถุดิบราคาถูก

กั้นกีดกัน กระทั่งเบียดขับ เกษตรกรรายยอย ปอนภาคอุตสาหกรรม เชน อุตสาหกรรมเยื่อ
และคนจน มิใหเขาถึงหรือใหถอยรนออกจาก กระดาษ อุตสาหกรรมผลิตภัณฑยาง (ยาง

62