Page 62 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

ไดเปดประตูสูการกดขี่ขูดรีดที่ซับซอนอยาง ประโยชนตอบแทนซึ่งกันและกัน
กวางขวางดวย ทั้งที่กระทำตอปจเจกบุคคล โครงสรางอำนาจทางเศรษฐกิจการเมือง

และตอสังคมโดยรวม กลายเปน “การขูดรีด ที่ไมเทาเทียมจึงเปนสาเหตุหลักที่กอใหเกิด
เชิงซอน” ยกตัวอยาง เชน กรณีรองเรียน การละเมิดสิทธิในการจัดการทรัพยากร

เกี่ยวกับสวนปาหวยน้ำขาว จังหวัดกระบี่ ธรรมชาติและสิ่งแวดลอมของประชาชนและ
สวนปาหลังสวน จังหวัดชุมพร หรือสวนปา ชุมชน ตลอดถึงสิทธิของความเปนเกษตรกร

คอนสาร จังหวัดชัยภูมิ จากการศึกษา สิ่งที่ยืนยันวาโครงสรางความสัมพันธ
ปรากฏการณปญหาเหลานี้ จะเห็นไดวา ไม ทางอำนาจในสังคมมีความไมเทาเทียมอยาง

เพียงมีการละเมิดสิทธิของประชาชนในทองถิ่น สูง นั่นก็คือ การใชอำนาจรัฐผลิตเครื่องมือ
นั้นๆ ในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและ ทางการปกครองที่เรียกวา กฎหมาย ตลอดถึง

สิ่งแวดลอม หรือสิทธิอื่นๆ เทานั้น แตการ ระเบียบปฏิบัติและนโยบายตางๆ บนพื้นฐาน
ดำเนินงานของ อ.อ.ป. และบริษัทธุรกิจ ของกฎหมายฉบับตางๆ ซึ่งมีเนื้อหาสาระทั้ง

เอกชน (เชาที่ดินปาสงวนแหงชาติ ปลูกสราง ลิดรอนสิทธิของประชาชน ทั้งชวงชิง ยึดครอง
สวนปา) ทำใหสังคมโดยรวมตองสูญเสีย ผูกขาด อำนาจการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ

โอกาสที่จะมีสภาพแวดลอมที่ดี และโอกาสใน ไวที่รัฐ โดยมีรัฐบาล และระบบราชการเปน

การพัฒนาเศรษฐกิจ ในแนวทางที่นำไปสูความ กลไกกำกับและขับเคลื่อน ตัวอยางที่สำคัญ
เขมแข็งมีความมั่งคั่งและความยั่งยืนของ เชน

สังคม และความอยูดีกินดี มีสุขภาวะที่ดีโดย • พระราชบัญญัติปาไม ๒๔๘๔
เทาเทียมกันทั่วหนา การสูญเสียดังกลาวคือ • พระราชบัญญัติปาสงวนแหงชาติ

ตนทุน ที่ทุกคนในสังคมตองจายโดยไมไดรับ ๒๕๐๗
สิ่งใดตอบแทนเลย กลาวอีกอยางหนึ่ง “การ • กฎระเบียบที่ออกบังคับใชโดยอาศัย

ขูดรีดเชิงซอน” นี้มิไดดำเนินไปบนพื้นฐานที่ อำนาจตามกฎหมายดังกลาว
กระทำตอปจเจกบุคคลเทานั้น แตสังคมใน • นโยบายการปาไมแหงชาติ ตามมติ

ฐานองครวมแหงภาคสวนตางๆ ตองถูกกระทำ คณะรัฐมนตรี วันที่ ๓ ธันวาคม
ดวยซ้ำยังตองแบกรับปญหาภาระความเสี่ยง พ.ศ.๒๕๒๘

ตางๆ ที่จะตามมาอีกนานัปการ • พระราชกฤษฎีกาการจัดตั้งองคการ

ในแงมุมนี้ รัฐ และทุน ก็คือเอกภาพ อุตสาหกรรมปาไม พ.ศ.๒๔๙๙ (แกไข
ของดานตรงขาม ที่ในบางเงื่อนไขบางมิติตาง เพิ่มเติม พ.ศ.๒๕๑๗ พ.ศ.๒๕๓๓

ก็มีผลประโยชนเฉพาะของตน แตรากเหงาที่ พ.ศ.๒๕๔๒)
เปนดานหลัก ก็ยังคงรวมมือ หรือตางมี

61