Page 64 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

รถยนต ถุงมือยาง, ถุงยางอนามัย ฯลฯ) ประเทศตางๆ ถึงรอยละ ๙๐ (บัณฑิตา อยางดี,
อุตสาหกรรมเครื่องเรือนไมยางพารา เปนตน ๒๕๕๐ : ๔๐) แสดงวา ความตองการวัตถุดิบ

อุตสาหกรรมเหลานี้มิเพียงตอบสนอง ยางธรรมชาติของตลาดตางประเทศมีสวน
ความตองการภายในประเทศ แตมีเหลือ กำหนดและผลักดันเปนอยางมากใหมีการ

สำหรับสงออกดวย เชน กรณีอุตสาหกรรม ขยายพื้นที่ปลูกยางพาราในประเทศไทย ดัง
เยื่อกระดาษ ตั้งแตป ๒๕๓๖ ประเทศไทยมี จะเห็นไดจากปริมาณการผลิต - การบริโภค

กำลังการผลิตเยื่อกระดาษใยสั้นสูงเกินความ ยางพาราของโลก เชน ในป ๒๕๔๘ มีการ
ตองการในประเทศ คือ ผลิตได ๒๘๔,๐๐๐ ตัน ผลิต ๘.๖๔๗ ลานตัน สวนการบริโภค

ขณะที่ความตองการมีปริมาณ ๒๗๔,๐๐๐ ๘.๓๕๘ ลานตัน ตอมาป ๒๕๔๘ การผลิต
ตัน (ผูจัดการรายวัน, ๑๖ กุมภาพันธ ๒๕๓๗) เทากับ ๘.๖๒๙ ลานตัน สวนการบริโภค

ในป ๒๕๔๕ ความตองการบริโภคเยื่อ ๘.๗๕๖ ลานตัน (สถาบันวิจัยยาง ๒๕๔๙,
กระดาษมีปริมาณ ๑,๐๕๓,๐๐๐ ตัน แบงเปน อางใน บัณฑิตา อยางดี, ๒๕๕๐ : ๒๔)

ความตองการเยื่อใยสั้น ๗๙๐,๐๐๐ ตัน และ เห็นไดวานี่คือพลังของระบบทุนนิยม
เยื่อใยยาว ๒๖๓,๐๐๐ ตัน ขณะที่การผลิตเยื่อ ซึ่งเชื่อมโยงกันทั่วโลกและอยูในฐานะเปนฝาย

ใยสั้นในป ๒๕๔๕ มีปริมาณ ๙๗๔,๐๐๐ ตัน ที่กำหนดจุดมุงหมายในการใชทรัพยากร

แสดงวาเราสามารถผลิตเยื่อใยสั้นไดเกิน ธรรมชาติของแตละประเทศ ดังนั้นไมเพียงแต
ความตองการภายในประเทศ ” (พรพนา กวย กลุมทุนภายในประเทศเทานั้น ที่เกี่ยวของ

เจริญและ ดี.โนเอล ราเจส ใน ศยามล ไกยูรวงศ แสวงหาผลประโยชนอยูกับธุรกิจเหลานี้ แต
และพรพนา กวยเจริญ (บก.) ๒๕๔๘ : ๒๐๑) เชื่อมโยงไปถึงกลุมทุนขามชาติดวย

หรือกรณีการผลิตยางพารา (พื้นที่สวนปาของ ดังนั้น พื้นที่ “ปาเศรษฐกิจ” ตาม
อ.อ.ป. ในภาคใตที่เกิดขอพิพาทระหวาง อ.อ.ป. นโยบายปาไมแหงชาติ ๒๕๒๘ ที่กรมปาไม

๑๐
กับประชาชน ลวนแลวแตเปนเพราะ อ.อ.ป. สงมอบให อ.อ.ป. ดูแลรักษาและใช
ตองการที่ดินไปปลูกสวนยางพารา) ยาง ประโยชน (พื้นที่โครงการ ๒ – ๕) และพื้นที่

ธรรมชาติที่ไทยผลิตไดจะสงออกไปขายยัง ปาสงวนเสื่อมโทรมอีกจำนวนมากที่เปด

๑๐ จากการถอดเทปบันทึกการประชุม ผูอำนวยการกองอนุญาต กรมปาไม ไดกลาวอภิปราย ในการประชุม
คณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและปา เรื่อง สัญญาเชาพื้นที่ปา ใจความสรุปตอนหนึ่งวา นับแตมี
พระราชบัญญัติปาสงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๐๗ โดยอำนาจตามมาตรา ๒๐ กรมปาไมไดอนุญาตใหเอกชนเขา
ปลูกสรางสวนปา ในเขตปาสงวนฯ ไปประมาณ ๑๐,๐๐๐ กวาราย เนื้อที่ประมาณหลายลานไร ซึ่งตัวเลขนี้มีทั้งที่
หมดอายุบางไมหมดอายุบาง, วันพุธที่ ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๗ หองประชุม ๑๐๑ ชั้น ๑ สำนักงาน
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ

63