Page 106 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม - เมษายน 2563)
P. 106

104         วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน


            หลักนิติธรรมนั่นเอง ไมควรไปตีกรอบการใชดุลพินิจโดยการไปกําหนดตายตัววาตองลงโทษอยางนั้นอยางนี้

            ถาเปนขอหานี้แลวตองลงโทษเทานั้นเทานี้ อยางนี้ไมควร เพราะกฎหมายเขียนไวอยูแลว จึงไมควรไป
            ยึดยี่ตอก แตควรพิจารณาเปนกรณี ๆ ไป เพราะวาแตละคดีจะมี nature of things ของเรื่องนั้น ๆ
            แลวใชหลักความไดสัดสวนเขามาพิจารณา จะทําใหการพิจารณาคดีตาง ๆ มีความเปนธรรมและเห็น
            คนเปนมนุษยมากขึ้น เพราะในแตละคนจะมีเหตุการณที่แตกตาง มี nature of things ที่แตกตาง
            มีวุฒิภาวะที่แตกตาง มีอาชีพที่แตกตาง หรือมีอัตวิสัยในแตละคนที่แตกตางกัน นั่นคือ มีสิ่งที่ยืดหยุน

            ของแตละคนในการลงโทษ ถาเราพิจารณาอยางนี้จะทําใหเกิดความเปนธรรมในแตละเรื่อง คนที่บังคับ
            ใชกฎหมายตองมีความรอบรูทั้งทางภาวะวิสัยและอัตวิสัย รู nature of things ของเรื่องนั้น ๆ เพื่อ
            กําหนดสัดสวนในการลงโทษ ซึ่งจริง ๆ แลวหลักความไดสัดสวนมีอยูในทุกกฎหมาย เปน spirit of law

            ในกฎหมายทุกกฎหมาย
                                                             สุดทายนี้ อยากจะฝากไววา ในการทํางาน
                                                      ดานสิทธิมนุษยชนไมวาจะเกิดปญหาอุปสรรค
                                                      อะไรก็ตาม  การที่จะทําใหเกิดชองทางที่จะชวย
                                                      เหลือประชาชนได เราตองทํา เราตองชวยใน

                                                      ความเปนมนุษยของเขา ไมใชเมื่อพบขอจํากัดแลว
                                                      จะไมรับเรื่องในการชวยเหลือ แตเมื่อเปนเรื่อง
                                                      สิทธิมนุษยชนแลว เราตองพยายามชวยซึ่งเปน

                                                      สิ่งสําคัญที่สุด  ตองรับเรื่องเขามาสูกระบวนการ
                                                      แลวดําเนินการชวยเหลือใหไดมากที่สุดเทาที่จะ
                                                      ทําได กฎหมายเรื่องใดที่พอจะสามารถนํามาใชได
                                                      ตองพยายามหาชองและจิตวิญญาณของกฎหมาย
                                                      เพื่อนํามาชวยเหลือหรือคุมครองสิทธิของเขาให

            ไดดํารงอยูอยางเปนมนุษยใหได ไมใชตีความกันอยางไรจนกฎหมายไมไดใชเลย บางครั้งพบวา
            กฎหมายบางเรื่องไมไดใชเลย ทําใหกฎหมายเปนหมัน เราตองหาคุณธรรมทางกฎหมาย เจตนารมณ
            ของกฎหมายหรือ spirit of law ใหได บางทีเราอาจพบวากฎหมายไมคอยเหมาะสมกับยุคสมัยหนึ่ง

            แตถายังพอตีความไปได ซึ่งตองดูทั้งตัวอักษรและเจตนารมณของกฎหมาย จะทําใหเราชวยประชาชนที่
            ไมไดรับความเปนธรรมไดมากขึ้นในฐานะที่เราทํางานดานคุมครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน  ซึ่งตองมี
            ความพยายามอยางดีที่สุดในการชวยเหลือเพื่อนมนุษยดวยกัน
   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110   111