Page 27 - เอกสาร/สื่อเผยแพร่บทสรุปการศึกษา เหลียวหลังแลหน้า 2 ทศวรรษ สิทธิมนุษยชนในสังคมไทย
P. 27
26 คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
และเป็นกรณีที่เห็นสมควรเพื่อแก้ไขปัญหาการละเมิด
สิทธิมนุษยชนเป็นส่วนรวม ดังนั้น ตามที่กฎหมายบัญญัติ
จึงเป็นอ�านาจหน้าที่ส�าคัญที่จะสนับสนุนให้ กสม. สามารถ
ปกป้องสิทธิมนุษยชนของผู้ที่ถูกละเมิดได้อย่างดีที่สุดเท่าที่
กฎหมายไทยเคยมี แต่ถูกยกเลิกไปในรัฐธรรมนูญแห่ง
ราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560
3.2.1.3 หลักการข้อที่ว่า กสม. ต้องเป็นสถาบันที่บุคคลและคณะ
บุคคลทุกฝ่าย สามารถเข้าถึงได้ง่าย โดยมีกฎเกณฑ์
และกระบวนการท�างานที่ประชาชนสามารถติดต่อยื่น
ค�าร้องเรียนได้ อย่างสะดวกรวดเร็ว มีส�านักงานสาขา
ทุกภูมิภาคเพื่อรับเรื่องราวร้องทุกข์ได้ทั่วประเทศ พบว่า
หลักการข้อนี้ได้รับการปฏิบัติในตั้งแต่ กสม. ชุดที่ 3 อย่างเป็น
รูปธรรม เห็นได้จากการประสานความร่วมมือกับสถาบัน
การศึกษาทั้ง 12 แห่งทั่วประเทศ อย่างไรก็ดี ในส่วนของ
การท�างานกับเครือข่ายภาคประชาชนอื่น ๆ พบว่า มีการ
เปลี่ยนแปลงไปพอสมควรใน กสม. ชุดที่ 3 โดยเฉพาะ
เครือข่ายด้านสิทธิมนุษยชนทางการเมืองที่มีหลายเสียง
สะท้อนให้เห็นว่า “ไม่มีการท�างานร่วมกันเลย” ขณะที่
เครือข่ายสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรมมี
ความร่วมมือกับภาคธุรกิจในประเด็นธุรกิจกับสิทธิมนุษยชน
3.2.1.4 หลักการปารีสอีกประการที่ต้องยึดหลักการความร่วมมือกับ
ทุกฝ่ายตั้งแต่สหประชาชาติ สถาบันสิทธิมนุษยชนระดับ
ภูมิภาคและระดับประเทศ องค์การเอกชนหรือองค์การ
ที่มิใช่ของรัฐ (NGO) ตลอดจนองค์การระหว่างรัฐบาล
(Intergovernmental Organizations) ที่มีหน้าที่ส่งเสริมและ
คุ้มครองสิทธิมนุษยชนและกับหน่วยงานตุลาการ พบว่า ในการ
ท�างานของ กสม. ชุดที่ 1 ค่อนข้างมีความร่วมมือกับทุกภาคส่วน
ในระดับดีมาก เสียงสะท้อนจากผู้ให้ข้อมูลยืนยันตรงกัน
