Page 127 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 115

ใหเกิดประโยชนอยางยั่งยืน โดยตองใหประชาชนและชุมชนในทองถิ่นที่เกี่ยวของมี สวนรวม

ดําเนินการและไดรับประโยชนจากการดําเนินการดังกลาวดวยตามที่กฎหมายบัญญัติ

มาตรา 58 กําหนดใหการดําเนินการใดของรัฐหรือที่รัฐจะอนุญาตใหผูใดดําเนินการถา

การนั้นอาจกอใหเกิดผลกระทบตอความสงบสุข วิถีชีวิตหรือสุขภาพของประชาชนหรือชุมชน หรือ

สิ่งแวดลอม รัฐตองดําเนินการใหประชาชนที่เกี่ยวของมีสวนรวมและรับฟงความคิดเห็นของ

ประชาชนที่เกี่ยวของเพื่อนํามาประกอบการพิจารณาดวยตามที่กฎหมายบัญญัติ รวมถึงตองระวัง

ไมใหเกิดผลกระทบใดๆตอประชาชน ชุมชน สิ่งแวดลอม และความหลากหลายทางชีวภาพอันเกิด

จากการดําเนินโครงการดังกลาว และตองดําเนินการเยียวยาความเสียหายที่เกิดขึ้นอยางเปนธรรม

และไมชักชา

6) การจํากัดสิทธิของประชาชนเพื่อคุมครองสิ่งแวดลอม – ไดมีการกําหนดใหรัฐสามารถออก

กฎหมายเพื่อจํากัดสิทธิและเสรีภาพของประชาชนเพื่อการคุมครองสิ่งแวดลอมไดในสองกรณี กรณีแรกคือ

มาตรา 37 เปนการกําหนดใหสามารถเวนคืนอสังหาริมทรัพยของเอกชนอาจกระทําไดหากมีวัตถุประสงคเพื่อ

สงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอม และในมาตรา 40 ไดกําหนดใหการจํากัดเสรีภาพในการประกอบอาชีพ

ของบุคคลไดเพื่อประโยชนสาธารณะ ซึ่งหมายรวมถึงเหตุเกี่ยวกับทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมดวย