Page 45 - โทษประหารชีวิตและหลักสิทธิมนุษยชน
P. 45
ประหารชีวิตกับผู้ต้องหาคดียาเสพติด แต่การกระทำาผิดคดียาเสพติด
ก็ไม่ได้ลดลง ซึ่งการลงโทษประหารชีวิตเป็นการกระทำาที่ละเมิดต่อ
สิทธิในการดำารงชีวิตอันเป็นสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐาน แม้ไม่มีโทษ
ประหารชีวิตก็อาจใช้วิธีลงโทษอื่นทดแทนซึ่งสามารถป้องกันและ
คุ้มครองสังคมจากการก่ออาชญากรรมได้เช่นกัน นอกจากนี้สมควร
ผลักดันให้มีการปรับปรุงระบบยุติธรรมให้มีประสิทธิภาพ เช่น ใช้ระยะ
เวลาในการพิจารณาคดีไม่นานเกินไป สามารถประกันได้ว่าผู้ที่ถูก
ลงโทษ คือ ผู้กระทำาความผิดและลงโทษตามสัดส่วนของความผิดนั้น
และผู้ที่ต้องโทษประหารชีวิตจะได้รับการคุ้มครองสิทธิตามมาตรฐาน
สากลในเรื่องนี้ โดยลงโทษประหารชีวิตได้เฉพาะคดีที่เป็นคดีอุกฉกรรจ์
ที่สุด มีการพิจารณาคดีอาญาจากศาลหรือคณะตุลาการที่ตั้งขึ้น
ตามกฎหมายและเป็นอิสระ เป็นต้น โดยดำาเนินการคู่ขนานไปกับ
มาตรการยกเลิกโทษประหารชีวิต
๕.๒ การยกเลิกโทษประหารชีวิตของประเทศต่างๆ
ขึ้นกับปัจจัยหลายประการทั้งเศรษฐกิจ สังคม ศาสนา และการเมือง
ภายในประเทศ เช่น ประเทศฟิลิปปินส์เมื่อยกเลิกโทษประหารชีวิต
แล้วได้นำากลับมาใช้อีก แต่ต่อมาก็ได้ยกเลิกอีกครั้งหนึ่งโดยถูกกดดัน
จากกลุ่มศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกซึ่งเป็นกลุ่มศาสนาที่มี
๓๕
อิทธิพลในประเทศฟิลิปปินส์ และในปี พ.ศ. ๒๕๕๖ บางประเทศ
๓๖
มีการรื้อฟื้นโทษประหารชีวิต เช่น ประเทศอินโดนีเซีย เวียดนาม
๓๕ เรื่องเดียวกัน, ๑๗๙.
๓๖
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย (Amnesty International Thailand), รายงาน
สถานการณ์โทษประหารชีวิต และการประหารชีวิต ปี ๒๕๕๖, (๒๕๕๗), ๑๖.
43
DEATH PENALTY HUMAN RIGHTS
โทษประหารชีวิตและหลักสิทธิมนุษยชน
