Page 57 - เสรีภาพในการถือศาสนา เสรีภาพในการปฏิบัติตามศาสนธรรม ศาสนบัญญัติ และการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม กรณีการห้ามสตรีที่นับถือศาสนาอิสลามสวมฮิญาบ
P. 57
๖.๒ เสรีภาพในการถือศาสนาและเสรีภาพในการแสดงออก
ทางศาสนา เป็นสิทธิมนุษยชนที่ได้รับการรับรองไว้ในปฏิญญาสากล
ว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อ ๑๘ กติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมือง
และสิทธิทางการเมือง ข้อ ๑๘ และรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๓๗ ซึ่งสามารถจำาแนกเสรีภาพในทางศาสนา
ออกเป็น ๒ ประการ คือ เสรีภาพในการถือศาสนาเป็นเสรีภาพบริบูรณ์
ไม่อาจจำากัดได้ และเสรีภาพในการแสดงออกทางศาสนา ซึ่งเป็นเสรีภาพ
ในการปฏิบัติตามศาสนธรรม ศาสนบัญญัติ เช่น การสักการะบูชา
การปฏิบัติ การประกอบพิธีกรรม การสอนศาสนา รวมไปถึงการแต่งกาย
และการสวมผ้าคลุมศีรษะอันเนื่องมาจากข้อบัญญัติในศาสนาหรือ
ตามความเชื่อของตน เป็นเสรีภาพที่ไม่บริบูรณ์ สามารถจำากัดได้ด้วย
เหตุผลบางประการ โดยกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมือง
และสิทธิทางการเมือง ให้แนวทางว่า สามารถจำากัดได้โดยบทบัญญัติ
ทางกฎหมาย ตามความจำาเป็นเพื่อรักษาความปลอดภัย ความสงบ
เรียบร้อย สุขอนามัย หรือศีลธรรมของประชาชน หรือเพื่อคุ้มครอง
สิทธิและเสรีภาพขั้นมูลฐานของบุคคลอื่น และตามหลักการใน
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๕๐ มาตรา ๓๗
กำาหนดว่า เสรีภาพในการปฏิบัติตามศาสนธรรมอาจจำากัดได้ เมื่อเป็น
ปฏิปักษ์ต่อหน้าที่ของพลเมือง และเป็นการขัดต่อความสงบ
เรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน โดยในการจำากัดสิทธิ
และเสรีภาพของบุคคลตามรัฐธรรมนูญนั้น ต้องกระทำาโดยอาศัย
อำานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ต้องมีผลเป็นการทั่วไป และ
ไม่มุ่งหมายให้ใช้บังคับแก่กรณีใดกรณีหนึ่งหรือแก่บุคคลใด
บุคคลหนึ่งเป็นการเฉพาะเจาะจง ต้องจำากัดสิทธิเท่าที่จำาเป็นหรือ
เสรีภาพในการถือศาสนา เสรีภาพในการปฏิบัติตามศาสนธรรม ศาสนบัญญัติ 55
และการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม กรณีการห้ามสตรีที่นับถือศาสนาอิสลามสวมฮิญาบ
