Page 12 - รายงานการศึกษาบทบาทของภาคประชาสังคมในการคุ้มครองสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง
P. 12

10 รายงานการศึกษา บทบาทของภาคประชาสังคมในการคุ้มครองสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง




                  ทางการเมืองของบุคคล ซึ่งรวมถึงสิทธิในชีวิต เสรีภาพในศาสนา เสรีภาพในการพูด เสรีภาพในการ

                  รวมตัว สิทธิเลือกตั้ง และสิทธิในการได้รับการพิจารณาความอย่างยุติธรรม กติการะหว่างประเทศ
                  ว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมืองเป็นส่วนหนึ่งของ “International Bill of Human Rights”

                  ร่วมกับปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน (Universal Declaration of Human Rights) และกติกา
                  ระหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิทางเศรษฐกิจ สังคม และวัฒนธรรม (International Covenant on

                  Economic, Social and Cultural Rights หรือ ICESCR) การต่อสู้เพื่อสิทธิพลเมืองและสิทธิทาง
                  การเมืองในสังคมไทยมีมายาวนาน ซึ่งเป็นที่น่าสังเกตว่าแม้ประเทศไทยจะให้การรับรองกติการะหว่าง

                  ประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการตั้งแต่ปี ๒๕๓๙ แต่ก็ยังคงมีการละเมิดสิทธิพลเมือง
                  และสิทธิทางการเมืองอย่างต่อเนื่อง  ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับปี ๒๕๔๐ ที่ดูจะเป็นความหวังของ

                  ผู้ด้อยโอกาสหรือผู้ไร้อำานาจที่ถูกละเมิดสิทธิมนุษยชน แต่ดูเหมือนรากเหง้าและปัญหาการละเมิด
                  สิทธิมนุษยชนก็ยังดำารงอยู่ในสังคมไทย อันเป็นผลมาจากหลายสาเหตุ เช่น ระบบเศรษฐกิจการเมือง

                  แบบเผด็จการ อำานาจนิยม ระบบทุนนิยม หรือวิถีพัฒนาที่มิได้เอาความเป็นมนุษย์และศักดิ์ศรี
                  ความเป็นมนุษย์เป็นที่ตั้ง  วัฒนธรรมความเชื่อที่ล้ำาหลังจนก่อมายาคติผิดๆ ที่ไม่ศรัทธาคุณค่าความ

                  เป็นมนุษย์และความเท่าเทียม เป็นผลให้เกิดความรุนแรงและสนับสนุนการละเมิดต่อสิทธิมนุษยชน
                  จนฝังรากลึกมาถึงปัจจุบัน (จรัญ โฆษณานันท์, ๒๕๔๕:๕๒๒-๕๒๖)

                        สังคมไทยปัจจุบันเน้นความสำาคัญของภาคเศรษฐกิจและสังคม ซึ่งเป็นเศรษฐกิจแบบทุนนิยม

                  หรือระบบตลาดได้ครอบงำาเศรษฐกิจโลก และภายใต้ระบบตลาดเศรษฐกิจทุนนิยมดังกล่าวได้ทำาให้
                  เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่มาพร้อมกับเศรษฐกิจในระบบตลาด ภายใต้การพยายามก้าวไปสู่ความ

                  ทันสมัย รัฐบาลได้ใช้กฎหมายโดยไม่คำานึงถึงผลกระทบที่จะเกิดกับชุมชน เห็นได้จากการจัดการ
                  ทรัพยากรในภาคอีสาน เช่น การประกาศเขตวนอุทยานกับที่ดินทำากินของชาวบ้าน การให้สัมปทานป่า

                  แก่กลุ่มอิทธิพลภายนอกชุมชนด้วยการส่งเสริมการปลูกพืชพาณิชย์และการพัฒนาอุตสาหกรรม (เสน่ห์
                  จามริก, ๒๕๔๖:๓๕-๔๐) ตัวอย่างหนึ่งของการละเมิดสิทธิมนุษยชน คือ กรณีเขื่อนปากมูล ที่หลังจาก

                  การสร้างเขื่อนได้ทำาให้วิถีชีวิตของชาวบ้านเปลี่ยนแปลงไป ระบบนิเวศที่ลุ่มน้ำามูลก็ถูกเปลี่ยนแปลง
                  เกิดวิกฤตในการทำามาหากิน ชาวบ้านบางส่วนต้องอพยพไปใช้แรงงานที่อื่น จำานวนป่าลดน้อยลง

                  ชาวบ้านจับปลาไม่ได้พอเพียงแก่การเลี้ยงชีพ ทั้งที่เมื่อก่อนระบบนิเวศนี้สมบูรณ์ ปลามีมากชาวบ้าน
                  จึงจับปลาขายและเป็นรายได้เลี้ยงครอบครัว (ชลธิรา สัตยาวัฒนา, ๒๕๔๖:๑๕๔-๑๖๔) นอกจากนี้แล้ว

                  ยังมีกรณีการละเมิดสิทธิมนุษยชนอื่นๆ อีก เช่น การฆ่าตัดตอนปราบปรามยาเสพติดในสมัยรัฐบาล
                  ทักษิณ ปัญหาการค้าประเวณี การก่อการร้าย และความยากจน เป็นต้น ยังเป็นปัญหาของสังคมไทย

                  จนปัจจุบัน สิทธิเป็นเสมือนทั้งเกราะในการคุ้มกันประชาชนให้พ้นจากภัยคุกคามของกำาลังอิทธิพล
                  และอำานาจที่ไม่ยุติธรรม และเป็นเสมือนกุญแจให้ประชาชนสามารถใช้ไขไปสู่ประโยชน์ด้านต่างๆ ได้
   7   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17