Page 3 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ
P. 3

I





                                                   บทสรุปสําหรับผู้บริหาร

                                                  (Executive Summary)

                              โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา มี

               วัตถุประสงค์ ๓  ประการคือ ๑) ศึกษารูปแบบ และสถานการณ์ความขัดแย้งเกี่ยวกับการบริหารจัดการทรัพยากร

               น้ํา ที่ร้องเรียนผ่านคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ(กสม.)  ๒)ติดตามผลการดําเนินการตามมาตรการแก้ไข
               ปัญหาและหรือข้อเสนอแนะของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ และคําพิพากษาของศาล ในกรณีที่มีการ

               ฟ้องคดีต่อศาล  และ ๓)  ถอดบทเรียนวิธีการแก้ไขปัญหา ทั้งของชุมชน หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งปัญหา
               อุปสรรค ข้อจํากัด ในการคลี่คลายปัญหาดังกล่าว


                              ความขัดแย้งเรื่องทรัพยากรน้ําและทรัพยากรที่เกี่ยวข้อง เช่น ป่าไม้ ที่ดินริมตลิ่ง การใช้
               ประโยชน์จากลําน้ํา รวมถึงมลภาวะของลําน้ํา จากกรณีร้องเรียนทั้ง ๕๗ กรณี ส่วนใหญ่เป็นความขัดแย้งระหว่าง

               หน่วยงานภาครัฐที่ทําหน้าที่ในการพัฒนาแหล่งน้ําหรือเป็นผู้บริหารจัดการน้ํา คู่กรณีสําคัญ คือ กรมชลประทาน

               กรมทรัพยากรน้ํา การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย เป็นต้น ซึ่งหน่วยงานเหล่านี้ มีหน้าที่สําคัญคือการพัฒนา
               แหล่งน้ํา เพื่อให้มีเพียงพอกับความต้องการที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนนํามาสู่ปัญหาความขัดแย้งระหว่างหน่วยงาน

               และชุมชน ทั้งกรณีโครงการที่ยังไม่ได้ก่อสร้างชุมชนต่อต้านไม่ให้ก่อสร้าง และก่อสร้างแล้วมีผลกระทบกับระบบ
               นิเวศและวิถีชีวิตชุมชน ชุมชนต้องการให้แก้ไข รวมทั้งปัญหาเรื่องการชดเชยที่ไม่เป็นธรรม และการสร้างมลภาวะ

               ในลําน้ํา เป็นต้น

                              สาเหตุของความขัดแย้งมาจาก


                              ๑) วิธีคิดและความเข้าใจเรื่องสิทธิในการเข้าถึงและการจัดการทรัพยากรของของหน่วยงาน
               ภาครัฐและชุมชนมีความแตกต่างกัน หน่วยงานภาครัฐมองทรัพยากรธรรมชาติเชิงกายภาพ และผูกติดอยู่กับพื้นที่

               และชนิดของทรัพยากร เช่น กรมชลประทานดูแลการจัดการน้ํา กรมป่าไม้ดูแลการจัดการป่าไม้กรมเจ้าท่า ดูแล
               พื้นน้ําและการเดินทางทางน้ํา เป็นต้น รวมทั้งถือว่าสิทธิในการบริหารจัดการแหล่งน้ํา เป็นสิทธิของหน่วยงาน

               ภาครัฐ ทําให้ละเลยสิทธิของชุมชนในการเข้าถึงและมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา แม้ว่ารัฐธรรมนูญ

               ฉบับ พุทธศักราช ๒๕๔๐  และ ๒๕๕๐  จะให้สิทธิกับชุมชน ในการมีส่วนร่วม ในการอนุรักษ์ บํารุงรักษา และใช้
               ประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ รวมทั้งระบุว่าการดําเนินโครงการใด ๆ ที่อาจ

               ก่อผลกระทบที่รุนแรงต่อคุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือทรัพยากรธรรมชาติจะต้องมีการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม
               และรับฟังความคิดเห็นของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียก่อนก็ตาม


                              ๒) โครงการพัฒนาแหล่งน้ําโดยเฉพาะโครงการขนาดใหญ่ ของหน่วยงานต่าง ๆ เป็นไปเพื่อ
               ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ เช่น เพื่อการเกษตร อุตสาหกรรมและภาคบริการ โดยมองน้ําคือทรัพยากรการผลิต และ

               หน่วยงานมีหลักคิดในการจัดหาน้ําให้เพียงพอกับความต้องการของผู้ใช้น้ํา (Supply Management) มากกว่าที่จะ

               จัดการด้านความต้องการใช้น้ํา (Demand  Management) ให้สอดคล้องกับขีดความสามารถในการรองรับของ
               ระบบนิเวศ (Loading  Capacity) ทําให้เกิดโครงการพัฒนาแหล่งน้ําในพื้นที่ต้นน้ํา เช่น โครงการสร้างเขื่อนแก่ง





                        บทสรุปสําหรับผู้บริหาร “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา”
   1   2   3   4   5   6   7   8