Page 15 - คู่มือการอ้างอิงและการเขียนรายการเอกสารอ้างอิง สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ

ในกรณีที่เป็นการแปลจากงานในภาษาอื่น ต้องแปลแบบค าต่อค า ข้อความอาจเป็นแนวความคิด
ค าพูดของคนส าคัญ ทฤษฎี ฯลฯ เมื่อคัดลอกข้อความแล้ว ต้องอ้างอิงแหล่งที่มา โดยระบุชื่อผู้แต่งเดิม ปีพิมพ์
ของงานนั้น และเลขหน้าที่ข้อความนั้นปรากฏอยู่ ก ากับข้อความไว้

APA ได้ก าหนดวิธีการเขียนอ้างอิงที่มาของข้อความที่ได้คัดลอกมา โดยมีรายละเอียดและรูปแบบ

ต่างกัน ขึ้นอยู่กับความยาวของข้อความที่คัดลอกมา แบ่งออกเป็น 3 รูปแบบ รายละเอียดดังนี้

2.1.1 การคัดลอกข้อความที่ยาวไม่เกิน 40 ค า หรือประมาณ 3 บรรทัด

การเขียนอ้างอิงในกรณีการคัดลอกข้อความที่ยาวไม่เกิน 40 ค า หรือประมาณ 3 บรรทัด
เป็นการอ้างถึงเจ้าของงานเดิม จากการที่ผู้เขียนได้น าข้อความมาวางไว้ในงานเขียนของตน ทั้งนี้ ต าแหน่งใน
ประโยคที่น าข้อความมาวาง มีผลต่อการเขียนอ้างอิง ดังนี้

1) ข้อความที่คัดลอกมาวางอยู่กลางประโยค โดยที่ลักษณะการเขียนประโยคมีชื่อผู้แต่งเดิม
เป็นผู้เล่าอยู่ต้นประโยค ให้ระบุปีพิมพ์ไว้ในวงเล็บกลมต่อท้ายชื่อผู้แต่ง ใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่ (“ ”)

ก ากับข้อความที่คัดลอก และระบุเลขหน้าในวงเล็บกลม ต่อจากเครื่องหมายอัญประกาศปิด แล้วจึงตามด้วย
ประโยคต่อเนื่อง ไม่ใช้เครื่องหมายวรรคตอน ยกเว้น เครื่องหมายวรรคตอนเป็นส่วนของประโยค

ตัวอย่าง

เสน่ห์ จามริก (2551) ได้กล่าวถึง “เจตนารมณ์ในการปฏิรูปของ “รัฐธรรมนูญฉบับประชาชน” ซึ่งแม้จะขัด
กับความมุ่งหวังของบรรดานักธุรกิจ-ควบ-การเมืองอยู่ไม่น้อยก็ตาม สิ่งที่เสี่ยงต่อการได้เสียก็คือ ผลประโยชน์
ผูกพันมหาศาลที่แผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วจากการที่ทั้งประเทศเข้าสู่ กระบวนการพัฒนาและโลกาภิวัตน์
ชนิดสั่งการจากเบื้องบนลงสู่เบื้องล่าง”. (น. 4)

Saneh Chamarik (2008) suggested that the “My point of recalling our recent past is

certainly not to revive all those previous nightmares of falling prey to the international
politics of great powers’ rivalries and domination.” (p. 2).

2) ข้อความที่คัดลอกมาวางอยู่ท้ายประโยค ใส่ข้อความที่อ้างในเครื่องหมายอัญประกาศคู่

(“ ”) เว้น 1 ระยะ และระบุชื่อผู้แต่ง พร้อมปีพิมพ์ และเลขหน้าไว้ในวงเล็บกลมเดียวกัน ต่อท้ายเครื่องหมาย
อัญประกาศปิด แล้วจบด้วยเครื่องหมายมหัพภาค (.) หรือเครื่องหมายอื่นๆ นอกวงเล็บปิด

ตัวอย่าง

“ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิและเสรีภาพของประชาชน” ได้รับการตราไว้ในหมวดแรกว่าด้วยบททั่วไป

ตามมาด้วยมาตรา ที่ว่า “ประชาชนชาวไทยไม่ว่าเหล่าก าเนิด เพศ หรือศาสนาใด ย่อมอยู่ในความคุ้มครอง
แห่งรัฐธรรมนูญนี้เสมอกัน” (เสน่ห์ จามริก, 2547, น. 4).

“I believe, it would greatly help put our common task here in proper perspective. At this

point, it is obvious that, in terms of both time and space, the dialogues on an ASEAN
human rights mechanism that have persistently and progressively been going on ever since
the 1997 ASEAN Vision 2000, are quite achievements in themselves.” (Saneh Chamarik,
2008, p. 4).

คู่มือการเขียนอ้างอิงและการเขียนรายการเอกสารอ้างอิงของส านักงาน กสม. (2563) 4