Page 35 - รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทยและรายงานผลการปฏิบัติงานประจำปี 2556
P. 35

34       รายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย และรายงานผลการปฏิบัติงานประจำาปี ๒๕๕๖










                              นอกจากสนธิสัญญาหลักและพิธีสารดังกล่าวข้างต้นแล้ว ยังมีอนุสัญญาที่เกี่ยวกับสิทธิแรงงาน
                        ที่จัดทำาขึ้นในกรอบองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Orgainzation : ILO)

                        ที่ประเทศไทยได้ให้สัตยาบัน จำานวน ๑๕ ฉบับ รวมทั้งมาตรฐานระหว่างประเทศด้านสิทธิมนุษยชน
                        ในเรื่องต่างๆ ที่สหประชาชาติจัดทำาขึ้นเพื่อเป็นแนวทางให้ประเทศต่างๆ ยึดถือปฏิบัติ  แม้ว่ามาตรฐาน

                        ดังกล่าวจะไม่มีผลผูกพันตามกฎหมายอย่างสนธิสัญญา แต่ก็เป็นแนวปฏิบัติที่ประเทศต่างๆ มักให้การ
                        ยอมรับโดยทั่วไป จึงอาจนำามาใช้ประกอบการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทยได้

                        ตามความเหมาะสม

                              สำาหรับกรอบการประเมินประการที่สองที่จะใช้พิจารณาว่า  รัฐได้ดำาเนินการส่งเสริมและคุ้มครอง

                        สิทธิมนุษยชนอย่างเพียงพอหรือไม่นั้น ประกอบด้วย หน้าที่หลักของรัฐ ๓ ประการ ได้แก่

                              F  การเคารพสิทธิ หมายถึง การที่รัฐไม่เข้าไปแทรกแซงการใช้สิทธิของประชาชน

                              F  การคุ้มครองสิทธิ หมายถึง การที่รัฐมีมาตรการดูแลไม่ให้เกิดการละเมิดสิทธิโดยบุคคล

                                  ที่สาม หากเกิดการละเมิด รัฐต้องเข้ามาดูแลให้การคุ้มครอง

                              F  การทำาให้สิทธิเกิดผลในทางปฏิบัติ หมายถึง การที่รัฐต้องดำาเนินการรับรองหรือประกัน

                                  สิทธิของประชาชนด้วยการสร้างกรอบทางกฎหมายและนโยบาย รวมถึงการมีมาตรการต่างๆ
                                  ที่จะช่วยให้ประชาชนได้รับรู้ถึงสิทธิดังกล่าว การช่วยให้ประชาชนสามารถเข้าถึงและได้ใช้

                                  สิทธิและเสรีภาพที่ได้รับการรับรองในกฎหมายภายใน และตามพันธกรณีระหว่างประเทศ
                                  ด้านสิทธิมนุษยชนของไทย


                              ในการจัดทำารายงานการประเมินสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในประเทศไทยฉบับนี้ กสม. จะได้นำา
                        กรอบการประเมินที่กล่าวมาข้างต้นมาใช้ในวิเคราะห์ว่า รัฐได้ดำาเนินการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิต่างๆ

                        ตามที่ปรากฏในรัฐธรรมนูญและกฎหมายภายในของประเทศ รวมทั้งในสนธิสัญญาระหว่างประเทศที่
                        ไทยเป็นภาคีมากน้อยเพียงใด และในกรณีที่เกิดการละเมิดสิทธิมนุษยชน เพื่อวิเคราะห์ว่าการละเมิด

                        สิทธิมนุษยชนนั้นเกิดจากสาเหตุใด  รัฐได้เข้าไปดำาเนินการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นหรือไม่ อย่างไร และการ
                        ดำาเนินการนั้นส่งผลให้ประชาชนได้รับการคุ้มครองสิทธิในทางปฏิบัติหรือไม่ เพียงใด หากการดำาเนินการ

                        ของรัฐไม่เพียงพอ ก็เป็นหน้าที่ของ กสม. ในฐานะกลไกที่มีหน้าที่ในการตรวจสอบการดำาเนินงานด้าน
                        สิทธิมนุษยชนของรัฐ ที่จะต้องให้ข้อเสนอแนะแนวทางในการป้องกันและแก้ไขปัญหาต่อรัฐบาลและ

                        หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้สิทธิต่างๆ ที่ได้รับการรับรองตามรัฐธรรมนูญและพันธกรณีระหว่างประเทศ
                        เกิดผลเป็นรูปธรรมอย่างแท้จริง
   30   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40