Page 77 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé

ชื่อสวนปาที่ถูกรองเรียน ความคืบหนาในการแกไขปญหา

ชาวบานจะขอเขาไปทำการเกษตรในระหวางแถวตนไมที่ ทาง
สวนปาไดปลูกไว และที่ดินดังกลาวกำลังเปนขอพิพาท และ
ชาวบานไมมีที่ดินทำกิน

รายงานผลการตรวจสอบโดย กสม. วันที่ ๒๑ กันยายน ๒๕๕๐
คณะอนุกรรมการสิทธิในการจัดการที่ดินและปา(ชุดที่ ๒) มีความเห็นวา
๑.) ราษฎรในเขตตำบลทุงพระ และบริเวณใกลเคียง ไดเขามาจับจอง
ทำประโยชนเพื่อใชทำนา ทำสวน ฯลฯ มาตั้งแตป ๒๔๙๖ มีหลักฐานรอง
รอยการทำประโยชนที่หลงเหลือจากการปรับปรุงพื้นที่เพื่อปลูกสรางสวน
ปา เชน สวนผลไม ไมยืนตน จำพวก มะมวง มะขาม กอไผ ขนุน มะพราว
เปนตน มีใหเห็นเปนแปลง และพื้นที่ยังมีการทำประโยชนจนถึงปจจุบัน
เนื่องจากราษฎรบางรายไมยินยอมออกจากพื้นที่เมื่อครั้งที่มีการสรางสวน

ปาชวงแรกจำนวน ๑๐ ราย และมีหลักฐานเอกสารแสดงการครอบครอง
และทำประโยชนที่ดินของราษฎรบางรายในปจจุบัน เชน ส.ค.๑ และใบ
เสียภาษีบำรุงทองที่ (ภ.บ.ท.๕ ภ.บ.ท.๖ ภ.บ.ท.๑๑) คณะอนุกรรมการฯ
จึงมีความเห็นวาผูรองไดมีการถือครองและทำประโยชนที่ดินในพื้นที่
พิพาทกอนการปลูกสรางสวนปาคอนสาร
๒.) การที่กรมปาไมมอบพื้นที่ใหองคการอุตสาหกรรมปาไมปลูกสราง
สวนปา โดยไมมีการสำรวจตรวจสอบพิจารณาพื้นที่วา มีราษฎรครอบ

ครองและทำประโยชนมากอน และการกระทำของ อ.อ.ป. ในการคุกคาม
บังคับขมขูใหราษฎร จึงเปนการละเมิดสิทธิในทรัพยสินของผูรองซึ่งขัดตอ
มาตรา ๔๘ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๔๐ ที่ใชใน
ขณะนั้นความวา สิทธิของบุคคลในทรัพยสินยอมไดรับการคุมครอง และ
รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พ.ศ.๒๕๕๐ สวนที่ ๕ สิทธิในทรัพยสิน
มาตรา ๔๑-๔๒ และเปนการไมเปนธรรมตอผูรอง
๓.) ราษฎรไดมีการรองเรียนตอหนวยงานของรัฐ ตั้งแตป พ.ศ.
๒๕๒๗ มาโดยตลอด แตการดำเนินงานที่ผานมาพบวา หนวยงานของรัฐ
ขาดความตอเนื่องสม่ำเสมอและไมมีการพิจารณาแกไขปญหาอยางจริงจัง

คณะอนุกรรมการฯ มีความเห็นวาการดำเนินการแกไขปญหาที่ลาชาของ
หนวยงานที่เกี่ยวของจึงเปนการกระทำที่ไมเปนธรรมตอผูรอง เพราะผูรอง
ไดรับความเดือดรอนจากการสรางสวนปามาหลายสิบป และไดรองเรียน
ตอหนวยงานของรัฐ ผูนำทองถิ่น เพื่อใหแกไขปญหาความเดือดรอนมา
โดยตลอดจึงทำใหราษฎรขาดโอกาสในการพัฒนาคุณภาพชีวิตและความ
มั่นคงในสิทธิในที่ดินทำกิน

76