Page 208 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 208

ดังนั้น จะเห็นไดวา องคการอุตสาหกรรมปาไม  ในสวนของการแบงปนผลประโยชนกลับไปสู
               คือผูสัมปทานไมรายใหญของประเทศ เมื่อรวมกับ  ทองถิ่น จากกำไรที่อ.อ.ป.ไดจากการทำไมรวมกับ
               บริษัทจังหวัดทำไมจึงกลายเปนผูสัมปทานไมเกือบ  บริษัทจังหวัดทำไม แมวาจะมีขอบังคับใหบริษัท
               ทั้งประเทศ                                 จังหวัดทำไมแบงผลกำไรรอยละ ๑๐ ไปบำรุงการ
                     นอกเหนือจากการทำไมจากปาสัมปทานแลว  กุศลและสาธารณประโยชนในทองที่ที่ปานั้นตั้งอยู

               อ.อ.ป. ยังเปนองคกรเดียวที่ไดสิทธิตามมติคณะ  เปนประจำทุกป แตในความเปนจริงทองถิ่นกลับ
                                            ๗
               รัฐมนตรี เขาไปทำไมปานอกโครงการ  เชน การทำ  มิไดรับผลประโยชนใดๆ ในทางตรงกันขาม กลับ
               ไมออกจากแนวทางสายไฟฟาแรงสูงในเขตอุทยาน   เกิดกระแสการคัดคานการสัมปทานไมจากประชาชน

               แหงชาติ การทำไมออกจากบริเวณการกอสรางเขื่อน  ทองถิ่นในหลายพื้นที่ ในชวงป ๒๕๒๙ – ๒๕๓๐
               และอางเก็บน้ำ การทำไมยืนตนตายที่มิไดตายเอง  และความตื่นตัวเรื่องสิ่งแวดลอมของคนในสังคม
                          ๘
               ตามธรรมชาติ เปนตน) และไมของกลางที่ตรวจยึด  อยางกวางขวาง นับเปนจุดเปลี่ยนของการทาทาย
               จากการกระทำผิดพระราชบัญญัติปาไมหรือไมเถื่อน  แนวความคิดการจัดการทรัพยากรปาไมครั้งสำคัญ
               ให อ.อ.ป. เปนผูรับซื้อไมของกลางทุกชนิด ๙   ของประเทศไทยในเวลาตอมา

                     จากการที่ อ.อ.ป. เปนผูสัมปทานไมรายใหญ
               ของประเทศ จากนโยบายการใหสัมปทานระยะยาว Õ.Õ.ª. À≈—߬°‡≈‘° —¡ª∑“π∑”‰¡â
               ของรัฐบาล รายไดของ อ.อ.ป. พุงขึ้นเกือบเทาตัว   นโยบายยกเลิกสัมปทานทำไมในป

               จาก ๑๓๔.๔๗ ลานบาทในป ๒๕๑๕ กระโดดเปน  ๒๕๓๒  ไดสงผลกระทบอยางรุนแรงตอ  อ.อ.ป.
               ๒๔๗.๐๖ ลานบาทในป ๒๕๑๖ หลังจากนั้นจนถึง   และบริษัทจังหวัดทำไม กระทั่งคณะรัฐมนตรีมีมติ
               ปดปาสัมปทาน อ.อ.ป. สามารถทำกำไรไดมากกวา  วันที่ ๓๐ มกราคม ๒๕๓๓ ให อ.อ.ป. ถอนตัวจาก
               ในชวงกอนหนานั้นอยางมาก  กลาวคือ  ตั้งแตป  การเปนผูถือหุนในบริษัทจังหวัดทำไมทุกจังหวัด
               ๒๔๙๐-๒๕๑๕ (๒๖ ป) อ.อ.ป. มีกำไรสุทธิรวม  (รายงานประจำป  องคการอุตสาหกรรมปาไม,

               ๑,๗๓๙.๙๑ ลานบาท หรือเฉลี่ยปละ ๖๖.๙ ลานบาท  ๒๕๓๔ : ๒๓) และหนทางดิ้นรนเพื่อใหองคกรอยู
               เปรียบเทียบกับป ๒๕๑๖-๒๕๓๓ (๑๘ ป) อ.อ.ป. มี  รอดในชวงนั้น  คือ  การเขาไปทำสัมปทานไมใน
               กำไรสุทธิรวม  ๕,๒๗๖.๔๑ ลานบาท เฉลี่ยปละ  ประเทศเพื่อนบาน คือ พมา และกัมพูชา แตก็ทำได

               ๒๙๓ ลานบาท กอนรายไดจะลดฮวบลงในป ๒๕๓๔  แค ๓ ป คือระหวางป ๒๕๓๓-๒๕๓๕ เทานั้น ก็ตอง
               และประสบภาวะขาดทุนในอีก ๒ ปตอมา แตปที่  หยุดลง เพราะประเทศเพื่อนบานระงับการใหสัมปทาน
               อ.อ.ป.  มีกำไรสุทธิสูงสุดคือป  ๒๕๓๑  จำนวน  นอกจากนั้น ยังมีไมที่หลงเหลือจากสัมปทานทำไม
               ๖๔๖.๖๖ ลานบาท                             และไมของกลาง ทำให อ.อ.ป. ยังคงมีผลกำไรสุทธิ


               ๗    มติสภาบริหารคณะปฏิวัติ วันที่ ๒๑ กันยายน ๒๕๑๕ เรื่อง นโยบายการทำไมนอกเขตปาโครงการ และ
                  การทำไมแผวถางปาในบริเวณอางเก็บน้ำ
               ๘    ระเบียบกรมปาไมวาดวยการทำไมยืนตนตายที่มิใชตายเองโดยธรรมชาติ พ.ศ. ๒๕๒๘
               ๙    มติคณะรัฐมนตรี วันที่ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๐๒ เรื่องนโยบายการทำปาไม และมติคณะรัฐมนตรี วันที่ ๒๔
                  ตุลาคม ๒๕๐๕ เรื่อง การสำรวจยึดไมหวงหามที่มีผูลักลอบตัดฟน



                                                                                                  207
   203   204   205   206   207   208   209   210   211   212   213