Page 408 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 408
2. พยานหลักฐานทางจิตใจ
a. เทียบเคียงระดับความสอดคล้องของผลการตรวจสภาพจิตใจ กับการกล่าวหาว่ามีการทรมาน
b. วิเคราะห์ว่าผลการตรวจสภาพจิตใจเป็นไปตามที่คาดการณ์ หรือเป็นปฏิกิริยาปกติที่
ตอบสนองจากอาการเครียดอย่างรุนแรงจนถึงขีดสุดตามบริบททางวัฒนธรรมและสังคมของบุคคลนั้น
c. บ่งชี้สภาวะของบุคคลนั้นในช่วงผันผวนของความผิดปกติทางจิตที่เกี่ยวเนื่องกับความบอบช�้า
ทางจิตใจตามเวลาที่ผ่านไป เช่น ช่วงเวลาใดที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์การทรมานต่างๆ และบุคคลนั้นได้รับ
การบ�าบัดฟื้นฟูสู่สภาพปกติเมื่อใด?
d. ระบุปัจจัยร่วมในการท�าให้เกิดความเครียดที่กระทบต่อบุคคลนั้น (ตัวอย่างเช่น การถูก
คุกคาม กดขี่ข่มเหงอย่างอย่างต่อเนื่อง การถูกบังคับให้อพยพถิ่นฐาน การลี้ภัย การสูญเสียครอบครัวและ
บทบาททางสังคม เป็นต้น) รวมถึงผลกระทบที่ปัจจัยเหล่านี้อาจก่อให้เกิดกับบุคคลนั้น
e. กล่าวถึงสภาพทางร่างกายซึ่งอาจช่วยให้มองเห็นภาพของความผิดปกติทางการแพทย์ได้
โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับพยานหลักฐานอันเป็นไปได้ของการบาดเจ็บที่ศีรษะซึ่งเกิดขึ้นระหว่างการทรมานหรือ
การควบคุมตัว
13. บทสรุปและข้อเสนอแนะ
1. รายงานความเห็นเรื่องความสอดคล้องระหว่างแหล่งที่มาทั้งหมดของพยานหลักฐานที่ยกมา
ข้างต้น (เช่น ผลการตรวจร่างกายและจิตใจ ข้อมูลในอดีต ผลการตรวจสอบรูปภาพ ผลการตรวจวินิจฉัยโรค
ความรู้เรื่องการทรมานในภูมิภาค รายงานการปรึกษาหารือในการวินิจฉัยและรักษาโรค เป็นต้น)
กับการกล่าวหาว่ามีการทรมานและการปฏิบัติที่โหดร้ายต่างๆ
2. กล่าวย�้าถึงอาการและความพิการซึ่งบุคคลนั้นยังคงต้องทนทุกข์ทรมานอยู่อันเป็นผลจาก
การท�าร้ายตามที่ได้มีการกล่าวหา
3. จัดท�าข้อเสนอแนะเพื่อการประเมินเพิ่มเติมและการดูแลรักษาบุคคลนั้นต่อไป
14. ค�ากล่าวรับรองว่าการให้ถ้อยค�าเหล่านี้เป็นความจริง (ส�าหรับการเบิกความในศาล)
ตัวอย่างเช่น: “ข้าพเจ้าทราบว่า การเบิกความเท็จนั้นเป็นความผิดตามกฎหมายของ ............ (ประเทศ)
และรับรองว่า สิ่งที่กล่าวมาก่อนหน้านี้เป็นความจริงและถูกต้อง รวมทั้งค�าให้การเป็นลายลักษณ์อักษรซึ่งท�าไว้
เมื่อ ...................... (วันที่) ณ ................................... (เมือง) .......................................... (ประเทศ หรือ จังหวัด)”
162 พิธีสารอิสตันบูล
