Page 283 - ระเบียบ ประกาศ และหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการบริหารทรัพยากรบุคคลตามที่คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติกำหนด
P. 283

หนา   ๓๗
                                                   ้
              เลม   ๑๓๕   ตอนที่   ๖๕    ก    ราชกิจจานุเบกษา            ๓๑   สิงหาคม   ๒๕๖๑
               ่

                                                ส่วนที่  ๔
                                              การลากิจส่วนตัว


                     ข้อ  ๑๙  ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลากิจส่วนตัว  ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชา
              ตามล าดับจนถึงผู้มีอ านาจอนุญาต  และเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการได้  เว้นแต่มีเหตุจ าเป็น
              ไม่สามารถรอรับอนุญาตได้ทัน  จะเสนอหรือจัดส่งใบลาพร้อมระบุเหตุจ าเป็นไว้  แล้วหยุดราชการไปก่อนก็ได้
              แต่จะต้องชี้แจงเหตุผลให้ผู้มีอ านาจอนุญาตทราบโดยเร็ว
                     ในกรณีมีเหตุพิเศษที่ไม่อาจเสนอหรือจัดส่งใบลาก่อนตามวรรคหนึ่งได้  ให้เสนอหรือจัดส่งใบลา
              พร้อมทั้งเหตุผลความจ าเป็นต่อผู้บังคับบัญชาตามล าดับจนถึงผู้มีอ านาจอนุญาตทันทีในวันแรก
              ที่มาปฏิบัติราชการ
                     ข้อ  ๒๐  ข้าราชการที่ลาคลอดบุตรตามข้อ  ๑๗  แล้ว  หากประสงค์จะลากิจส่วนตัว
              เพื่อเลี้ยงดูบุตรให้มีสิทธิลาต่อเนื่องจากการลาคลอดบุตรได้ไม่เกินหนึ่งร้อยห้าสิบวันท าการ

                                                ส่วนที่  ๕

                                              การลาพักผ่อน


                     ข้อ  ๒๑  ข้าราชการมีสิทธิลาพักผ่อนประจ าปีในปีงบประมาณหนึ่งได้สิบวันท าการ  เว้นแต่
              ข้าราชการดังต่อไปนี้  ไม่มีสิทธิลาพักผ่อนประจ าปีในปีที่ได้รับบรรจุเข้ารับราชการยังไม่ถึงหกเดือน
                     (๑)  ผู้ซึ่งได้รับบรรจุเข้ารับราชการเป็นข้าราชการครั้งแรก
                     (๒)  ผู้ซึ่งลาออกจากราชการ  แล้วต่อมาได้รับบรรจุเข้ารับราชการอีกหลังหกเดือนนับแต่
              วันออกจากราชการ
                     (๓)  ผู้ซึ่งถูกสั่งให้ออกจากราชการในกรณีอื่น  นอกจากกรณีไปรับราชการทหารตามกฎหมาย
              ว่าด้วยการรับราชการทหาร  และกรณีไปปฏิบัติงานใด  ๆ  ตามความประสงค์ของทางราชการ
              แล้วต่อมาได้รับบรรจุเข้ารับราชการอีก
                     ข้อ  ๒๒  ถ้าในปีใดข้าราชการผู้ใดมิได้ลาพักผ่อนประจ าปี  หรือลาพักผ่อนประจ าปีแล้ว
              แต่ไม่ครบสิบวันท าการ  ให้สะสมวันที่ยังมิได้ลาในปีนั้นรวมเข้ากับปีต่อ  ๆ  ไปได้  แต่วันลาพักผ่อนสะสม
              รวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันจะต้องไม่เกินยี่สิบวันท าการ
                     ส าหรับผู้ที่ได้รับราชการติดต่อกันมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปี  ให้มีสิทธิน าวันลาพักผ่อนสะสม

              รวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันได้ไม่เกินสามสิบวันท าการ
                     ข้อ  ๒๓  ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาพักผ่อน  ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชา
              ตามล าดับจนถึงผู้มีอ านาจอนุญาต  และเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการได้









                                                                                                 275
   278   279   280   281   282   283   284   285   286   287   288