Page 52 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 52
๖
มาตรา ๑๖ ทวิ ในกรณีที่ปาสงวนแหงชาติทั้งหมดหรือบางสวน มีสภาพเปนปา
ไรรางเกา หรือทุงหญา หรือเปนปาที่ไมมีไมมีคาขึ้นอยูเลย หรือมีไมมีคาที่มีลักษณะ
สมบูรณเหลืออยูเปนสวนนอย และปานั้นยากที่จะกลับฟนคืนดีตามธรรมชาติ ทั้งนี้ โดยมี
สภาพตามหลักเกณฑและเงื่อนไขที่รัฐมนตรีกำหนด (ระเบียบฯ ป พ.ศ.๒๕๔๘) โดย
อนุมัติคณะรัฐมนตรี ใหถือวาปาสงวนแหงชาติในบริเวณดังกลาวเปนปาเสื่อมโทรม
ถาทางราชการมีความจำเปนตอง แลว โดยพิสูจนใหเห็นวาตนมีความสามารถ
ปรับปรุงฟนฟูสภาพปาเสื่อมโทรม ใหรัฐมนตรี และมีเครื่องมือหรืออุปกรณที่จะปลูกปา หรือ
ประกาศกำหนดเขตปาเสื่อมโทรมทั้งหมด ไมยืนตนตามที่ขอเพิ่มนั้นได อธิบดีหรือผูซึ่ง
หรือบางสวนเปนเขตปรับปรุงปาสงวนแหงชาติ อธิบดีมอบหมายมีอำนาจอนุญาตเปนหนังสือ
ในเขตปรับปรุงปาสงวนแหงชาติ ถา ใหปลูกปาหรือไมยืนตนไดแตตองไมเกิน
บุคคลใดไดเขาทำประโยชนหรืออยูอาศัยใน สามสิบหาไรตอหนึ่งครอบครัว และมีกำหนด
เขตดังกลาวอยูแลวจนถึงวันที่ประกาศกำหนด เวลาคราวละไมนอยกวาหาป แตไมเกินสามสิบ
ตามวรรคสอง ป และตองเสียคาธรรมเนียมตามที่กฎหมาย
(๑) เมื่อบุคคลดังกลาวรองขอ และ กำหนดไว
อธิบดีหรือผูซึ่งอธิบดีมอบหมายเห็นวาบุคคล การไดรับอนุญาตตามวรรคสาม มิให
นั้นยังมีความจำเปนเพื่อครองชีพ อธิบดีหรือ ถือวาเปนการไดมาซึ่งสิทธิในที่ดิน ตาม
ผูซึ่งอธิบดีมอบหมายมีอำนาจอนุญาตเปน ประมวลกฎหมายที่ดิน
หนังสือใหบุคคลดังกลาวทำประโยชนและอยู ใหบุคคลซึ่งไดรับอนุญาตตามวรรคสาม
อาศัยตอไปในที่ที่ไดทำประโยชนหรืออยู (๑) และ (๒) ไดรับยกเวนคาภาคหลวงและคา
อาศัยอยูแลวนั้นได แตตองไมเกินยี่สิบไรตอ บำรุงปา สำหรับไมที่ไดปลูกขึ้นภายในที่ดินที่
หนึ่งครอบครัว และมีกำหนดเวลาคราวละไม ไดรับอนุญาต
นอยกวาหาปแตไมเกินสามสิบป ทั้งนี้ โดยได บุคคลซึ่งไดรับอนุญาตตองใชประโยชน
รับการยกเวนคาธรรมเนียมสำหรับคราวแรก ในที่ดินตามหลักเกณฑและเงื่อนไขในระเบียบ
คราวตอๆ ไปตองเสียคาธรรมเนียม ที่อธิบดีกำหนด และจะใหบุคคลอื่นนอกจาก
(๒) บุคคลซึ่งไดรับอนุญาตตาม (๑) บุคคลในครอบครัวเขาทำประโยชนในที่ดิน
อาจขออนุญาตปลูกปาหรือไมยืนตนในที่ที่ตน ดังกลาวมิได
เคยทำประโยชนหรืออยูอาศัยในเขตปรับปรุง ในกรณีที่บุคคลซึ่งไดรับอนุญาต ละทิ้ง
ปาสงวนแหงชาติเพิ่มเติมจากที่ไดรับอนุญาต ไมทำประโยชนหรือไมอยูอาศัยในที่ดินที่ได
๖ มาตรา๑๖ ทวิ เพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.ปาสงวนแหงชาติ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๒๘ มาตรา ๖
51

