Page 51 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 51
‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé
สงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๔๘ เพื่อศึกษาวา เกษตรกรรายยอย กลายเปน “คนจน ”
กฎหมายเหลานี้เปนมูลเหตุใหเกิดการละเมิด นี่คือ รากเหงาสำคัญอันนำมาสูความ
สิทธิของประชาชน หรือไม อยางไร และเพื่อ ทุกขยาก และการเคลื่อนไหวตอสูโดยวิธีการ
ศึกษาวา อ.อ.ป. ดำเนินงานดานการปลูก ตางๆ รวมทั้งการเรียกรอง และรองเรียนผาน
สรางสวนปา ขัดหรือแยงกับเจตนารมณของ มายังคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ
กฎหมายดังกลาวขางตนนี้หรือไมอยางไรบาง
Ú. æ√–√“™∫—≠≠—µ‘ªÉ“ ß«π·Ààß
Ò. æ√–√“™∫—≠≠—µ‘ªÉ“‰¡â æ.». ™“µ‘ æ.».Úı˜
๕
ÚÙ¯Ù มาตรา ๑๖ อธิบดีโดยอนุมัติรัฐมนตรี
มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้กำหนด มีอำนาจอนุญาตใหบุคคลหนึ่งบุคคลใด เขา
นิยาม “ปา” หมายความวา ที่ดินที่ยังมิได ทำประโยชนหรืออยูอาศัยในเขตปาสงวนแหง
มีบุคคลใดไดตามกฎหมายที่ดิน ชาติได ในกรณีดังตอไปนี้
จากคำนิยาม “ปา” ขางตนนี้ เปนที่ (๑) การเขาทำประโยชนหรืออยูอาศัย
ชัดเจนวารัฐไดประกาศยึดอำนาจการจัดการ ในเขตปาสงวนแหงชาติคราวละไมนอยกวา
ที่ดิน ทั้งในฐานะปจจัยการผลิตและในฐานะ หาปแตไมเกินสามสิบป ในกรณีที่ผูไดรับ
อื่นๆ ไปจากประชาชน เพื่อรวมศูนยไวให อนุญาตเปนสวนราชการหรือรัฐวิสาหกิจ ตาม
ชนชั้นปกครองไดกำหนดการจัดสรรทรัพยากร กฎหมายวาดวยวิธีการงบประมาณ จะอนุญาต
ของสังคมตามความพึงพอใจ กลาวอีกนัยหนึ่ง โดยใหยกเวนคาธรรมเนียมทั้งหมดหรือบาง
ก็คือการปฏิเสธระบบสิทธิการใชประโยชน ซึ่ง สวนตามที่เห็นสมควรก็ได
ประชาชน / ชุมชนไดบุกเบิกครอบครอง ทำ (๒) การเขาทำประโยชนเกี่ยวกับการ
ประโยชนมากอนที่อำนาจรัฐจะยื่นมือมาถึง ทำเหมืองแรตามกฎหมายวาดวยแรคราวละ
และเปนการปฏิเสธสิทธิชุมชนในการจัดการ ไมเกินสิบป โดยใหไดรับยกเวนไมตองขอรับ
ทรัพยากรธรรมชาติดวย ใบอนุญาตเก็บหาของปาและไมตองเสียคา
เมื่อยอนมองปรากฏการณการเบียดขับ ภาคหลวงของปาตามพระราชบัญญัตินี้ สำหรับ
ทับซอนที่ดินชุมชนหรือปาชุมชนโดยการ แร ดินขาว หรือหิน แลวแตกรณี
ดำเนินงานของ อ.อ.ป. เราก็เห็นอยางชัดเจน การขออนุญาตและการอนุญาตตาม
วา อ.อ.ป. คือ กลไกของรัฐและทุน ที่มี วรรคหนึ่ง ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการ
บทบาทอยางสำคัญในกระบวนการทำให และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด โดยอนุมัติรัฐมนตรี
๕ มาตรา๑๖ แกไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.ปาสงวนแหงชาติ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๒๘ มาตรา ๕
50

