Page 51 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 51

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π                            °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
                                                       ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé



            สงวนแหงชาติ พ.ศ.๒๕๔๘ เพื่อศึกษาวา เกษตรกรรายยอย กลายเปน “คนจน ”
            กฎหมายเหลานี้เปนมูลเหตุใหเกิดการละเมิด        นี่คือ รากเหงาสำคัญอันนำมาสูความ

            สิทธิของประชาชน หรือไม อยางไร และเพื่อ ทุกขยาก และการเคลื่อนไหวตอสูโดยวิธีการ
            ศึกษาวา อ.อ.ป. ดำเนินงานดานการปลูก ตางๆ รวมทั้งการเรียกรอง และรองเรียนผาน

            สรางสวนปา ขัดหรือแยงกับเจตนารมณของ มายังคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ
            กฎหมายดังกลาวขางตนนี้หรือไมอยางไรบาง

                                                             Ú. æ√–√“™∫—≠≠—µ‘ªÉ“ ß«π·Ààß
                  Ò. æ√–√“™∫—≠≠—µ‘ªÉ“‰¡â æ.».   ™“µ‘ æ.».Úı˜

                                                                       ๕
            ÚÙ¯Ù                                             มาตรา ๑๖  อธิบดีโดยอนุมัติรัฐมนตรี
                  มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้กำหนด มีอำนาจอนุญาตใหบุคคลหนึ่งบุคคลใด เขา

            นิยาม “ปา” หมายความวา ที่ดินที่ยังมิได ทำประโยชนหรืออยูอาศัยในเขตปาสงวนแหง

            มีบุคคลใดไดตามกฎหมายที่ดิน                ชาติได ในกรณีดังตอไปนี้
                  จากคำนิยาม  “ปา”  ขางตนนี้  เปนที่     (๑) การเขาทำประโยชนหรืออยูอาศัย
            ชัดเจนวารัฐไดประกาศยึดอำนาจการจัดการ ในเขตปาสงวนแหงชาติคราวละไมนอยกวา

            ที่ดิน ทั้งในฐานะปจจัยการผลิตและในฐานะ หาปแตไมเกินสามสิบป  ในกรณีที่ผูไดรับ

            อื่นๆ ไปจากประชาชน เพื่อรวมศูนยไวให อนุญาตเปนสวนราชการหรือรัฐวิสาหกิจ ตาม
            ชนชั้นปกครองไดกำหนดการจัดสรรทรัพยากร  กฎหมายวาดวยวิธีการงบประมาณ จะอนุญาต

            ของสังคมตามความพึงพอใจ กลาวอีกนัยหนึ่ง โดยใหยกเวนคาธรรมเนียมทั้งหมดหรือบาง
            ก็คือการปฏิเสธระบบสิทธิการใชประโยชน ซึ่ง สวนตามที่เห็นสมควรก็ได

            ประชาชน / ชุมชนไดบุกเบิกครอบครอง ทำ             (๒) การเขาทำประโยชนเกี่ยวกับการ
            ประโยชนมากอนที่อำนาจรัฐจะยื่นมือมาถึง  ทำเหมืองแรตามกฎหมายวาดวยแรคราวละ

            และเปนการปฏิเสธสิทธิชุมชนในการจัดการ ไมเกินสิบป โดยใหไดรับยกเวนไมตองขอรับ
            ทรัพยากรธรรมชาติดวย                       ใบอนุญาตเก็บหาของปาและไมตองเสียคา

                  เมื่อยอนมองปรากฏการณการเบียดขับ  ภาคหลวงของปาตามพระราชบัญญัตินี้ สำหรับ
            ทับซอนที่ดินชุมชนหรือปาชุมชนโดยการ แร ดินขาว หรือหิน แลวแตกรณี

            ดำเนินงานของ อ.อ.ป. เราก็เห็นอยางชัดเจน         การขออนุญาตและการอนุญาตตาม

            วา  อ.อ.ป.  คือ  กลไกของรัฐและทุน  ที่มี วรรคหนึ่ง ใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการ
            บทบาทอยางสำคัญในกระบวนการทำให และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด โดยอนุมัติรัฐมนตรี



             ๕   มาตรา๑๖ แกไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.ปาสงวนแหงชาติ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๒๘ มาตรา  ๕



         50
   46   47   48   49   50   51   52   53   54   55   56