Page 41 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé

จากการศึกษาขอรองเรียนและประมวลขอมูลที่นาสนใจของแตละกรณี โดยนำเสนอ
ในรูปแบบตารางทั้ง ๘ กรณี ขางตนพบวา
๑. พื้นที่ปาที่กรมปาไมมอบใหองคการอุตสาหกรรมปาไม (อ.อ.ป.) ดูแลและใช

ประโยชนลวนเคยผานการอนุญาตใหมีการสัมปทานทำไมมากอนทั้งสิ้น
โดยใน ป พ.ศ.๒๕๓๓ อ.อ.ป. ไดรับโอนพื้นที่สวนปาที่ดำเนินการโดยบริษัททำไม

อื่นๆ ที่รัฐยกเลิกสัมปทาน จนถึงปจจุบันสวนปาในความดูแลของ อ.อ.ป. มีเนื้อที่ทั้งหมด
๘๒๖,๒๗๘ ไร ซึ่งเปนพื้นที่ปลูกปาทดแทนฟนฟูระบบนิเวศตามเงื่อนไขการใหสัมปทาน
(โครงการที่ ๒ – ๕) รอยละ ๗๕ หรือ ๖๑๗,๐๔๔ ไร

ตอมา มติ ครม. วันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๓๕ และวันที่ ๙ มีนาคม ๒๕๓๖ ให อ.อ.ป. รับ
มอบพื้นที่สวนปาที่ปลูกโดยงบประมาณกรมปาไมมาดูแลรักษาและใชประโยชน และมติ ครม.

เมื่อวันที่ ๗ เมษายน ๒๕๔๗ เห็นชอบให อ.อ.ป. รับผิดชอบภารกิจเกี่ยวกับไมเศรษฐกิจ
๒. ทุกกรณีที่รองเรียนมายังคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ (กสม.) ปรากฏ
ชัดเจนวา ชุมชนเขาไปตั้งถิ่นฐานทำมาหากินทางการเกษตรในพื้นที่พิพาทกอนที่กรมปาไมจะ

ประกาศเปนปาสงวนแหงชาติ และกอนที่กรมปาไมจะสงมอบพื้นที่ให อ.อ.ป. ดูแลใชประโยชน
ในจำนวนกรณีพิพาท ๘ กรณีมีถึง ๓ กรณี คือ สวนปาหวยน้ำขาว สวนปาคอนสาร สวนปา

หลังสวน ที่ชุมชนไดเขามาครอบครองทำประโยชนในบริเวณดังกลาว กอนที่จะมีการตรา
พระราชบัญญัติปาไม พ.ศ.๒๔๘๔
๓. ในกรณีสวนปาหวยน้ำขาว จังหวัดกระบี่ สวนปาหลังสวน จังหวัดชุมพร มีกรณี

ขัดแยงที่ อ.อ.ป. ไถพื้นที่บางสวนที่เปนปาที่อุดมสมบูรณ ปาที่กำลังฟนตัว ซึ่งเปนปาตนน้ำลำธาร
และปาชุมชน ประชาชนที่รวมกลุมคัดคานการดำเนินงานของ อ.อ.ป. ตางไดแสดงออกถึง

เจตนารมณอันแนวแนในการอนุรักษทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม เพื่อประโยชนของ
ชุมชนและสังคมในวงกวาง โดยไมหวั่นเกรงตออิทธิพลใดๆ ทั้งเปนการแสดงออกอยางชัดเจน
ถึงความแตกตางดานแนวคิดในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ นั่นคือ รัฐและ อ.อ.ป. มองเห็น

ทรัพยากรธรรมชาติเปนสินคา เปนปจจัยการผลิต เพื่อแสวงหากำไรสูงสุด เพื่อการเจริญเติบโต
ของระบบเศรษฐกิจทุนนิยมอยางไมมีที่สิ้นสุด ในขณะที่ชุมชนมิไดคำนึงถึงฐานทรัพยากร

ธรรมชาติแตเพียงในฐานะปจจัยการผลิตเทานั้น แตใหคุณคาในเชิงระบบนิเวศที่สมดุล ยั่งยืน
เพื่อใหชุมชนสามารถดำรงอยูไดในระยะยาว
ความแตกตางดังกลาวนาจะเกิดขึ้นเนื่องจากชุมชนเกษตรกรรมไมอาจโยกยายฐาน

การผลิตของตนไดโดยงาย หากสภาพแวดลอมที่เหมาะสมตอการผลิตถูกทำลาย โดยเฉพาะใน
สถานการณปจจุบันไมมีที่ดินรกรางวางเปลาใหอพยพไปจับจองอีกตอไป

๔. ทุกกรณี (ยกเวนกรณีหวยน้ำขาวและสวนปาหลังสวน เฉพาะในพื้นที่ตำบลหาด
ยาย) อ.อ.ป. ไดไถทำลายพืชผลทางการเกษตรและหรือยึดเอาพื้นที่เกษตรกรรมของประชาชน

40