Page 43 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 43
‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé
จากตารางที่ ๕ จะเห็นไดวา
การดำเนินงานปลูกสรางสวนปา – สวนยางพารา ของ อ.อ.ป. มิไดกอใหเกิดการจาง
งานในทองถิ่นมากนัก นั่นคือใน ๖ พื้นที่สวนปาที่ศึกษา มีการจางแรงงานทั้งที่เปนลูกจาง
ประจำและลูกจางชั่วคราว รวมทั้งหมด ๓๗ คน เทานั้น ซึ่งนับวานอยมาก เมื่อเทียบกับพื้นที่
ซึ่งเปนฐานการผลิตที่รับมอบจากกรมปาไมใน ๖ สวนปา รวมเนื้อที่ ๕๘,๙๑๔ ไร หรือเฉพาะ
พื้นที่เกิดการพิพาทกับประชาชน จำนวน ๒๖,๐๖๓ ไร ในขณะที่มีการจางงาน ๓๗ คน แตงาน
สวนปาของ อ.อ.ป. ใน ๖ สวนปาดังกลาวไดสรางปญหาความเดือดรอนตอประชาชน จำนวน
๑,๔๓๗ ครอบครัว หรือประมาณ ๖,๙๘๑ คน (ดูตารางที่ ๑ ประกอบ) นั่นคือความไมเปนธรรม
ทางสังคมไดปรากฏใหเห็นอยางเดนชัด ยังไมนับไปถึงวาประชาชนเกือบ ๗ พันคนที่เปน
ผูเดือดรอนไดสูญเสียโอกาสในทางเศรษฐกิจและการพัฒนาคุณภาพชีวิตของตนเองและ
ครอบครัว คิดเปนมูลคาอีกเทาใด
หากพิจารณาในแงของการกระจายการถือครองที่ดินเฉพาะในพื้นที่พิพาทจำนวน
๒๖,๐๖๓ ไร ใหกับครอบครัวผูเดือดรอนจำนวน ๑,๔๓๗ ครอบครัว ซึ่งลวนแตเปนเกษตรกร
รายยอยขาดแคลนที่ดินทำกิน เฉลี่ยแลวจะไดครอบครัวละประมาณ ๑๘ ไร สำหรับที่ดิน ๑๘
ไร (โดยเฉพาะใชทำสวนยางพารา) สามารถทำการผลิตใหผลตอบแทนเปนเงินเฉลี่ยตอเดือน
มากกวารายไดตอเดือนของลูกจางประจำของ อ.อ.ป. ทั้งยังเกิดความมั่นคงในอาชีพมากกวา
การเปนลูกจางของ อ.อ.ป.
ประมวลขอเสนอในการแกไขปญหาของชุมชน/บุคคลที่ถูกสวนปา อ.อ.ป.
ประกาศทับที่ดินทำกิน ซึ่งสวนใหญมีขอเสนอตรงกัน คือ
๑. องคการอุตสาหกรรมปาไม (อ.อ.ป.) ตองหยุดไถทำลายปาธรรมชาติ
๒. พื้นที่ที่ไถทำลายไปแลว ใหปลูกปาทดแทน (มิใชปลูกยางพารา) เพื่อฟนฟูระบบ
นิเวศ
๓. ใหมอบพื้นที่ปาทั้งที่ถูกทำลาย และยังสมบูรณอยู ใหกับชุมชนและองคการ
ปกครองสวนทองถิ่น เขาไปจัดการฟนฟูดูแลอนุรักษ หรือจัดการใหเปนปาชุมชน
(เปนขอเสนอจาก ๓ กรณีจากทั้งหมด ๗ กรณี )
๔. ใหคืนพื้นที่ทำกินที่ประชาชน/ชุมชนครอบครองมากอนการประกาศเขตปาสงวน
แหงชาติ หรือกอนการเขามาดำเนินงานของ อ.อ.ป. พรอมทั้งเรงออกเอกสารสิทธิ
หรือดำเนินการปฏิรูปที่ดินใหแกประชาชนผูเดือดรอนโดยเรงดวน
42

