Page 239 - เสียงจากประชาชน การต่อสู้เพื่อสิทธิในที่ดิน กรณีร้องเรียน 2545-2550. เล่ม 5 : "การจัดการสวนป่าของรัฐและเอกชน"
P. 239

‡ ’¬ß®“°ª√–™“™π                            °“√µàÕ Ÿâ‡æ◊ËÕ ‘∑∏‘„π∑’Ë¥‘π °√≥’√âÕ߇√’¬π ÚıÙı-Úıı
                                                       ç°“√®—¥°“√ «πªÉ“¢Õß√—∞·≈–‡Õ°™πé


            ˜.  °√≥’»÷°…“∑“߇≈◊Õ°·≈–√Ÿª·∫∫°“√®—¥°“√æ◊Èπ∑’˪ɓª≈Ÿ°

              µ“¡‡ß◊ËÕπ‰¢ —¡ª∑“π

                  ปจจุบันพบวาพื้นที่สวนปาที่มีอายุมากกวา ๓๐ ป หลายแหงมีการฟนตัวของระบบนิเวศ ความหลาก
            หลายทางชีวภาพ และทำใหสายน้ำหลายสายกลับมาเอื้อประโยชนแกสัตว พืช และชุมชนใกลเคียง หลายแหง
            นั้นมีระบบนิเวศเฉพาะและมีความหลากหลายทางชีวภาพที่สำคัญในระดับประเทศ ตัวอยางจากการศึกษาใน

            ระดับพื้นที่ ๓ พื้นที่คือ สวนปาทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี สวนปาหวยน้ำขาว จังหวัดกระบี่ และสวนปา
            สังขะ จังหวัดสุรินทร โดยมีผลการศึกษาในแตละพื้นที่ดังนี้

            ˜.Ò   «πªÉ“∑Õߺ“¿Ÿ¡‘ Õ.∑Õߺ“¿Ÿ¡‘ ®—ßÀ«—¥°“≠®π∫ÿ√’

                  ˜.Ò.Ò   ¿“æ§«“¡‡ª≈’ˬπ·ª≈ß           ชุมชื้นมาก และจะมีสายน้ำใตดินที่เชื่อมโยงกันเปน
            ·≈–º≈°√–∑∫                                 ตาขายระหวางพุตางๆ ในพื้นที่ เปนถิ่นที่อยูอาศัย
                  บริเวณพื้นที่ตั้งสวนปาทองผาภูมิเดิมนั้นเปน  ของสัตวสะเทินน้ำสะเทินบกที่สำคัญในพื้นที่ จาก

            สภาพปาธรรมชาติที่อุดมสมบูรณเปนสวนหนึ่งของ  สภาพปาที่หลากหลายจึงเปนปาที่มีความหลากหลาย
            ผืนปาตะวันตก ซึ่งบริเวณดังกลาวนั้นมีประเภทปา  ทางชีวภาพสูงทั้งพืช และสัตวปาตางๆ เชน ชาง
            ดั้งเดิม ๕ ประเภท ไดแก ปาเบญจพรรณ ปาชนิดนี้  กระทิง กวาง เกง และนกเงือก เปนตน และยังเปน

            ปกคลุมพื้นที่สวนใหญ โดยปกคลุมตั้งแตบริเวณฝง  แหลงที่พบชนิดพันธุเฉพาะถิ่นที่สำคัญหลายชนิด
            แมน้ำไปจนเกือบถึงยอดเขา  มีพันธุไมเดน  คือ  เชน ปูราชินี กลวยไมตางๆ โดยพบวาเริ่มมีการตั้ง
            ประดูแดง มะคาโมง และในปาชนิดนี้ยังมีไผชนิด  ถิ่นฐานของชุมชนกะเหรี่ยง ทำนา ปลูกขาวไร เก็บ
            ตางๆ ขึ้นปะปนอยูจำนวนมาก ซึ่งนับวาเปนแหลง  ของปา ตั้งแตสมัยสงครามโลกครั้งที่ ๒ ประมาณป
            แพรกระจายของไผที่หลากหลายแหงหนึ่ง  ปา  พ.ศ.๒๔๘๘ บริเวณบานหวยปาคอกในปจจุบัน

            ประเภทที่สองคือ ปาเต็งรัง จะพบในบริเวณที่สูงๆ   ตอมาสภาพพื้นที่เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงจาก
            เชน บริเวณใกลยอดเขา หรือยอดเขาที่เปนดินลูกรัง  การสัมปทานปาไม และมีการตั้งถิ่นฐานในพื้นที่
            สภาพทั่วไปจะเปดโลง พื้นที่ปาโปรง พันธุไมที่พบ  ดังกลาวเพิ่มมากขึ้น และในป พ.ศ.๒๕๒๒ อ.อ.ป.

            เปนพวกเต็งรัง ปาประเภทที่สามเปนปาดงดิบเขต  ไดเริ่มดำเนินการปลูกสรางสวนปา  ซึ่งเปนชวง
            รอน และปาดงดิบกึ่งเขตรอน ซึ่งจะพบบริเวณใกล  เดียวกันกับที่การไฟฟาฝายผลิตแหงประเทศไทยได
            แมน้ำและริมฝงแมน้ำ พันธุไมเดน ไดแกยางนา และ  ดำเนินการกอสรางเขื่อนเขาแหลม (เขื่อนวชิราลงกรณ
            ตะเคียนทอง ประเภทที่สี่เปนปาดงดิบเขา จะพบอยู  ในปจจุบัน) มีการสัมปทานปาไมบริเวณที่สรางเขื่อน
            บริเวณพื้นที่ดานตะวันออก ตามภูมิประเทศสูงชัน  หรือพื้นที่น้ำทวม และบริเวณที่จัดสรรเพื่อรองรับ

            และประเภทปาสุดทายเปนระบบนิเวศปาพุซึ่งจะพบ  ชุมชนอพยพจากการสรางเขื่อน  ๖  ชุมชน  โดย
            กระจายในพื้นที่ราบที่มีสัณฐานทางธรณีวิทยาเปน  จัดสรรพื้นที่ซึ่งมีชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอยูกอนแลว
            หินปูนที่มีการละลายและยุบตัวลง เกิดเปนปาพุ ที่มี  บริเวณใกลสวนปาบานทามะเดื่อ บานรวมใจ ซึ่งมี

            สายน้ำใตดินไหลมาหลอเลี้ยงอยูตลอดเวลา ซึ่งจะ  การตัดไมขนาดใหญออกและจัดสรรที่ทำกินแกชาว
            พบพืชพวกเตยใหญ ไครน้ำ กลวยไมที่ชอบความ  บานครอบครัวละ ๑๕ ไร เปนพื้นที่อยูอาศัย ๑ ไร


       238
   234   235   236   237   238   239   240   241   242   243   244